What do you think?
Rate this book
De koning komt
Moebdi verlaat Nederland om in zijn geboortestreek op zoek te gaan naar een bruid. Hij is een goede partij en huwbare meisjes zijn er genoeg. Maar
toch gaat op deze zoektocht alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en droombeelden als Moebdi meisjes benadert.
Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook de hardheid en de lelijkheid van de stad stellen hem teleur. Hij vindt troost bij een ezel, met wie hij het liefst de bergen in trekt om een te zijn met de natuur. Toch geeft hij niet op. Ergens moeten het geluk en de liefde op hem wachten.
toch gaat op deze zoektocht alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en droombeelden als Moebdi meisjes benadert.
Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook de hardheid en de lelijkheid van de stad stellen hem teleur. Hij vindt troost bij een ezel, met wie hij het liefst de bergen in trekt om een te zijn met de natuur. Toch geeft hij niet op. Ergens moeten het geluk en de liefde op hem wachten.
- GenresDutch Literature
381 pages, Kindle Edition
Published September 4, 2015
1 person is currently reading
36 people want to read
About the author
Mohammed Benzakour
11 books8 followersMohammed Benzakour (Marokko, 1972) is naast schrijver ook columnist, essayist, socioloog, schaker, imker, visser en amateur astronoom. Als eigenzinnig opiniemaker stelt hij regelmatig kwesties op het breukvlak van cultuur en religie aan de orde.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
January 4, 2023
Citaat : Er zijn miljoenen meisjes op de wereld die met me willen trouwen, zeker weten, we moeten elkaar alleen zien tegen te komen in dit universum. Het universum is zo groot als je zelf wil.
Review : Mohammed Benzakour won de ANV Debutantenprijs 2016 voor zijn roman "De Koning Komt". Hij staat bij het Nederlandse publiek bekend als een sociaal bewogen spreker en schrijver; met name thema’s als integratie en culturele misstanden hebben zijn volle aandacht. Voor zijn boek Yemma, over het leven en het ziekteverloop van zijn moeder, won hij de E. du Perronprijs 2013. In zijn eerste roman, De koning komt, confronteert hij de lezer zowel met satire, sprookje, reisverslag, natuurdocumentaire, als filosofische reflecties. Het hoofdpersonage Moebdi verlaat Nederland om in zijn geboortestreek op zoek te gaan naar een bruid. Hij is een goede partij en huwbare meisjes zijn er genoeg. Maar toch gaat op deze zoektocht alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en nogal seksistische droombeelden als Moebdi meisjes benadert.
Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook de hardheid en de lelijkheid van de stad stellen hem teleur. Hij vindt troost bij een ezel, met wie hij het liefst de bergen in trekt om een te zijn met de natuur. Toch geeft hij niet op. Ergens moeten het geluk en de liefde op hem wachten. Centraal staat ook het gegeven dat de koning van Marokko op bezoek komt in het dorp. Dit dient als een scharnierpunt voor het verhaal en als symbool voor de hoop die mensen putten uit een dergelijke gebeurtenis. De mensen in zijn boek zijn trouwens steeds op zoek naar een beetje geluk en liefde in het leven. Benzakour hanteert een bewonderenswaardig en bloemrijke taalgebruik dat doet denken aan dat van Hafid Bouazza. De koning komt is een vermakelijk en degelijk boek dat heel mooi en origineel een botsing tussen twee culturen die rauwe kantjes kent, beschrijft.
Review : Mohammed Benzakour won de ANV Debutantenprijs 2016 voor zijn roman "De Koning Komt". Hij staat bij het Nederlandse publiek bekend als een sociaal bewogen spreker en schrijver; met name thema’s als integratie en culturele misstanden hebben zijn volle aandacht. Voor zijn boek Yemma, over het leven en het ziekteverloop van zijn moeder, won hij de E. du Perronprijs 2013. In zijn eerste roman, De koning komt, confronteert hij de lezer zowel met satire, sprookje, reisverslag, natuurdocumentaire, als filosofische reflecties. Het hoofdpersonage Moebdi verlaat Nederland om in zijn geboortestreek op zoek te gaan naar een bruid. Hij is een goede partij en huwbare meisjes zijn er genoeg. Maar toch gaat op deze zoektocht alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en nogal seksistische droombeelden als Moebdi meisjes benadert.
Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook de hardheid en de lelijkheid van de stad stellen hem teleur. Hij vindt troost bij een ezel, met wie hij het liefst de bergen in trekt om een te zijn met de natuur. Toch geeft hij niet op. Ergens moeten het geluk en de liefde op hem wachten. Centraal staat ook het gegeven dat de koning van Marokko op bezoek komt in het dorp. Dit dient als een scharnierpunt voor het verhaal en als symbool voor de hoop die mensen putten uit een dergelijke gebeurtenis. De mensen in zijn boek zijn trouwens steeds op zoek naar een beetje geluk en liefde in het leven. Benzakour hanteert een bewonderenswaardig en bloemrijke taalgebruik dat doet denken aan dat van Hafid Bouazza. De koning komt is een vermakelijk en degelijk boek dat heel mooi en origineel een botsing tussen twee culturen die rauwe kantjes kent, beschrijft.
January 3, 2024
Dit is zo'n boek waarin niks gebeurt maar waar het wel ontzettend veel woorden voor nodig heeft. De Nederlandse Moebdi reist naar Marokko om een vrouw te vinden, dat lukt maar niet, vooral omdat hij het onhandig aanpakt. Hij verzandt in eindeloze dialogen met zichzelf en vooral met een ezelin, Gadoezj, die kan praten en adviezen geeft. Ondertussen bezoekt hij onder meer een markt in een nabijgelegen stad: zes pagina's waarin niks gebeurt. In het begin denk je: bloemrijk taalgebruik, maar eigenlijk is het gewoon pointeloos, wijdlopig voortmeanderen.
Na 160 pagina's (van 380) ben ik ermee opgehouden. Ik geloof niet dat ik iets mis.
Na 160 pagina's (van 380) ben ik ermee opgehouden. Ik geloof niet dat ik iets mis.
Read
August 12, 2021Ik heb zin om straks, na de koffie, een wandeling door de heuvels te maken. Nergens aan denken, allen maar kijken, verdrinken in het kleinste steentje en grassprietje.
June 3, 2024
Grappig hoe de zoektocht naar een bruid wordt beschreven. Stuntelig en o zo herkenbaar mannelijk gedrag.
November 26, 2016
Deze recensie verscheen eerder op Bevlogen letteren
Het verlangen naar eeuwige verbondenheid
De Marokkaanse Moebdi keert terug naar zijn geboorteland om een bruid te vinden. Deze vrouw moet aan een groot aantal eisen voldoen en het is dan ook geen verrassing dat geen enkele vrouw hem kan bekoren. Aan alle vrouwen die hij voorbij ziet lopen of met wie hij kort spreekt, schort iets. Ze zijn bijvoorbeeld te gelovig, ze dragen te veel make-up of ze zijn al getrouwd. Ook de vrouwen willen niets met Moebdi te maken hebben. Tijdens zijn zoektocht naar de ideale vrouw ontmoet Moebdi de sprekende ezel Gadoezj. Ze worden goede vrienden van elkaar en Gadoezj probeert Moebdi van fouten te behoeden. Ze probeert hem bijvoorbeeld ervan te overtuigen dat "het huwelijk en liefhebben niet per se dezelfde weg bewandelen" (101) en dat Moebdi lijdt aan traditie met als gevolg dat hij zijn eigen verlangens en wensen vergeet. Langzaamaan geeft Moebdi zijn zoektocht op en door de vele mislukkingen lijkt hij een toevlucht tot zichzelf te nemen.
Mohammed Benzakour (1972) is naast schrijver ook dichter, journalist en columnist. Als opiniemaker brengt hij regelmatig kwesties aan de orde, zoals het breukvlak tussen cultuur en religie. Zijn boek Yemma (2013) gaat over zijn moeder die na een herseninfarct verlamd raakt en haar spraakvermogen heeft verloren. Daarnaast is zijn moeder analfabeet en heeft ze nooit Nederlands leren spreken. Ze wordt dus volledig zorgafhankelijk en haar zoon moet er voor zorgen dat ze niet verloren raakt in de bureaucratie van ziekenhuizen, therapeuten en zorginstellingen. Benzakour doet er alles aan om het leven van zijn moeder te veraangenamen en zijn boek raakt vooral het gevecht tegen de bureaucratie en het cultureel onbegrip. Voor deze roman ontving Benzakour in 2014 de E. du Perronprijs. In september 2016 won de schrijver ook de ANV Debutantenprijs voor zijn roman De koning komt (2015). De jury noemt de roman "een komisch en wonderlijk debuut dat zowel satire als sprookje, reisverslag als natuurdocumentaire, farce als filosofische dissertatie is".
Benzakour's taalgebruik en de omschrijvingen van de omgeving zijn prachtig. Mocht de lezer Marokko niet kennen dan geeft het verhaal je een goed beeld van hoe het land er ongeveer uitziet. Daarnaast bezit de schrijver een grote woordenschat en wordt de lezer verwend met allerlei nieuwe woorden die voor grote hilariteit zorgen. Benzakour is een meester in typeringen die je ook weer in twijfel kunt trekken. De roman kan je lezen als een verhaal dat gaat over de vooroordelen ten aanzien van geëmigreerde Marokkanen, als een satire op het ideale huwelijk en de traditie, de relatie tussen mens en dier en een kritiek op de eeuwige twijfel die grote daden tegenhoudt. Toch heeft de roman ook een serieuze kant. Moebdi heeft menselijke verlangens en is onzeker door zijn tekortkomingen. Elke lezer kan zich dus in zekere mate in Moebdi verplaatsen.
De filosofische discussies tussen Moebdi en de ezel Gadoezj zijn niet alleen komisch, maar zetten de lezer ook aan het denken. Gadoezj is in haar karakter het tegenovergestelde van Moebdi en leert hem veel over de maatschappij en de mensheid. Ze zorgt ook voor de eerste stappen in Moebdi's zelfreflectie. Ze zegt bijvoorbeeld: "De grootste zotheid ter wereld is te smeken en te dienen naar het staan van de klok in plaats van naar de ingevingen van het hart"(64). En: "Vriendschap zijn de vleugels van de liefde. Zonder dat stort ze neer"(77). Voor de literatuurliefhebbers biedt het boek ook reflectie op de relatie tussen werkelijkheid en fictie: "Literatuur is werkelijkheid. En als literatuur dat niet is, moet je alles uit de kast halen omdat zo te laten zijn" (370).
Met iets minder pagina's was de roman echter net zo goed geweest. De zoektocht van Moebdi verliest spanning in het midden van het verhaal en wekt soms ergernis op bij de lezer. Daarnaast mist het boek enigszins urgentie. Benzakour lijkt de lezer een onderliggende boodschap mee te geven, namelijk dat je het leven in eigen hand moet nemen, maar deze boodschap komt niet helemaal tot zijn recht in het verhaal. De schrijver heeft ook niet duidelijk beschreven wat de hoofdpersoon voortdrijft. Een plek in de geschiedenis? Het belang van gezinsuitbreiding? Iets om de leegte in zijn leven op te vullen? Het einde van het verhaal maakt het enigzins weer goed. We mogen hopen dat Moebdi´s eeuwige verlangen naar verbondenheid wordt vervuld door samen met de ezel op een onbewoond eiland te leven dat "geheel vrij is van de sporen van menselijke smet en plompheid" (375).
Het verlangen naar eeuwige verbondenheid
De Marokkaanse Moebdi keert terug naar zijn geboorteland om een bruid te vinden. Deze vrouw moet aan een groot aantal eisen voldoen en het is dan ook geen verrassing dat geen enkele vrouw hem kan bekoren. Aan alle vrouwen die hij voorbij ziet lopen of met wie hij kort spreekt, schort iets. Ze zijn bijvoorbeeld te gelovig, ze dragen te veel make-up of ze zijn al getrouwd. Ook de vrouwen willen niets met Moebdi te maken hebben. Tijdens zijn zoektocht naar de ideale vrouw ontmoet Moebdi de sprekende ezel Gadoezj. Ze worden goede vrienden van elkaar en Gadoezj probeert Moebdi van fouten te behoeden. Ze probeert hem bijvoorbeeld ervan te overtuigen dat "het huwelijk en liefhebben niet per se dezelfde weg bewandelen" (101) en dat Moebdi lijdt aan traditie met als gevolg dat hij zijn eigen verlangens en wensen vergeet. Langzaamaan geeft Moebdi zijn zoektocht op en door de vele mislukkingen lijkt hij een toevlucht tot zichzelf te nemen.
Mohammed Benzakour (1972) is naast schrijver ook dichter, journalist en columnist. Als opiniemaker brengt hij regelmatig kwesties aan de orde, zoals het breukvlak tussen cultuur en religie. Zijn boek Yemma (2013) gaat over zijn moeder die na een herseninfarct verlamd raakt en haar spraakvermogen heeft verloren. Daarnaast is zijn moeder analfabeet en heeft ze nooit Nederlands leren spreken. Ze wordt dus volledig zorgafhankelijk en haar zoon moet er voor zorgen dat ze niet verloren raakt in de bureaucratie van ziekenhuizen, therapeuten en zorginstellingen. Benzakour doet er alles aan om het leven van zijn moeder te veraangenamen en zijn boek raakt vooral het gevecht tegen de bureaucratie en het cultureel onbegrip. Voor deze roman ontving Benzakour in 2014 de E. du Perronprijs. In september 2016 won de schrijver ook de ANV Debutantenprijs voor zijn roman De koning komt (2015). De jury noemt de roman "een komisch en wonderlijk debuut dat zowel satire als sprookje, reisverslag als natuurdocumentaire, farce als filosofische dissertatie is".
Benzakour's taalgebruik en de omschrijvingen van de omgeving zijn prachtig. Mocht de lezer Marokko niet kennen dan geeft het verhaal je een goed beeld van hoe het land er ongeveer uitziet. Daarnaast bezit de schrijver een grote woordenschat en wordt de lezer verwend met allerlei nieuwe woorden die voor grote hilariteit zorgen. Benzakour is een meester in typeringen die je ook weer in twijfel kunt trekken. De roman kan je lezen als een verhaal dat gaat over de vooroordelen ten aanzien van geëmigreerde Marokkanen, als een satire op het ideale huwelijk en de traditie, de relatie tussen mens en dier en een kritiek op de eeuwige twijfel die grote daden tegenhoudt. Toch heeft de roman ook een serieuze kant. Moebdi heeft menselijke verlangens en is onzeker door zijn tekortkomingen. Elke lezer kan zich dus in zekere mate in Moebdi verplaatsen.
De filosofische discussies tussen Moebdi en de ezel Gadoezj zijn niet alleen komisch, maar zetten de lezer ook aan het denken. Gadoezj is in haar karakter het tegenovergestelde van Moebdi en leert hem veel over de maatschappij en de mensheid. Ze zorgt ook voor de eerste stappen in Moebdi's zelfreflectie. Ze zegt bijvoorbeeld: "De grootste zotheid ter wereld is te smeken en te dienen naar het staan van de klok in plaats van naar de ingevingen van het hart"(64). En: "Vriendschap zijn de vleugels van de liefde. Zonder dat stort ze neer"(77). Voor de literatuurliefhebbers biedt het boek ook reflectie op de relatie tussen werkelijkheid en fictie: "Literatuur is werkelijkheid. En als literatuur dat niet is, moet je alles uit de kast halen omdat zo te laten zijn" (370).
Met iets minder pagina's was de roman echter net zo goed geweest. De zoektocht van Moebdi verliest spanning in het midden van het verhaal en wekt soms ergernis op bij de lezer. Daarnaast mist het boek enigszins urgentie. Benzakour lijkt de lezer een onderliggende boodschap mee te geven, namelijk dat je het leven in eigen hand moet nemen, maar deze boodschap komt niet helemaal tot zijn recht in het verhaal. De schrijver heeft ook niet duidelijk beschreven wat de hoofdpersoon voortdrijft. Een plek in de geschiedenis? Het belang van gezinsuitbreiding? Iets om de leegte in zijn leven op te vullen? Het einde van het verhaal maakt het enigzins weer goed. We mogen hopen dat Moebdi´s eeuwige verlangen naar verbondenheid wordt vervuld door samen met de ezel op een onbewoond eiland te leven dat "geheel vrij is van de sporen van menselijke smet en plompheid" (375).
May 1, 2016
Moebdi, een Marokkaan tweede of derde generatie, verlaat Nederland om een bruid te zoeken in de geboortestreek van zijn ouders, het Riff gebergte van de Berbers.
Het is opvallend dat hij geen westerse vrouw wil. Hij wil een maagd alhoewel hij zelf iedere kans om met een vrouw te slapen benut. Als je logisch nadenkt en iedere Marokkaanse man zou dat doen, dan zijn er geen maagden. Heel dat maagden gedoe is dus behoorlijk hypocriet. Zeker als je leest dat er veel maagdenvliesherstellende operaties gebeuren.
Moebdi is vooral een dromer, hij ziet en voelt veel voor de natuur.
Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij een sprekende ezel. Die ezel is vooral zijn klankbord voor alles wat in hem omgaat. Ook over zijn zoektocht naar de ideale bruid voor hem.
Het lijkt wat vreemd om een sprekende ezel in een boek voor volwassenen tegen te komen, maar het went erg snel.
Moebdi heeft ook iets met het boek van Daniel Defoe. Hij vergelijk zichzelf met Robinson Crusoe.
Tijdens zijn zoektocht in grote en kleine steden en dorpen, hoort hij iedere keer vertellen dat de koning komt en dat het leven dan gaat beteren. In de dorpen en steden is dikwijls geen water, geen electriciteit, de wegen zijn slecht, het leven is er hard, geen luxe. Dat gaat allemaal veranderen met de komst van de koning. Ook Moebdi wil dat de koning goed ontvangen wordt en vat het idee op om alle plastic zakjes uit het landschap te verwijderen. Door heel het boek komt dit terug, maar uiteindelijk komt ook hier niets van terecht.
Moebdi wil veel proberen te doen, maar uiteindelijk slaagt hij nergens in. Geen bruid, geen landschap zonder zakjes. Alleen hij en de sprekende ezel.
Het is opvallend dat hij geen westerse vrouw wil. Hij wil een maagd alhoewel hij zelf iedere kans om met een vrouw te slapen benut. Als je logisch nadenkt en iedere Marokkaanse man zou dat doen, dan zijn er geen maagden. Heel dat maagden gedoe is dus behoorlijk hypocriet. Zeker als je leest dat er veel maagdenvliesherstellende operaties gebeuren.
Moebdi is vooral een dromer, hij ziet en voelt veel voor de natuur.
Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij een sprekende ezel. Die ezel is vooral zijn klankbord voor alles wat in hem omgaat. Ook over zijn zoektocht naar de ideale bruid voor hem.
Het lijkt wat vreemd om een sprekende ezel in een boek voor volwassenen tegen te komen, maar het went erg snel.
Moebdi heeft ook iets met het boek van Daniel Defoe. Hij vergelijk zichzelf met Robinson Crusoe.
Tijdens zijn zoektocht in grote en kleine steden en dorpen, hoort hij iedere keer vertellen dat de koning komt en dat het leven dan gaat beteren. In de dorpen en steden is dikwijls geen water, geen electriciteit, de wegen zijn slecht, het leven is er hard, geen luxe. Dat gaat allemaal veranderen met de komst van de koning. Ook Moebdi wil dat de koning goed ontvangen wordt en vat het idee op om alle plastic zakjes uit het landschap te verwijderen. Door heel het boek komt dit terug, maar uiteindelijk komt ook hier niets van terecht.
Moebdi wil veel proberen te doen, maar uiteindelijk slaagt hij nergens in. Geen bruid, geen landschap zonder zakjes. Alleen hij en de sprekende ezel.
May 15, 2016
De zoektocht naar een bruid als heldenepos, waarin de hoofdpersoon vooral zichzelf moet overwinnen. Hoe moeten we deze zoektocht naar een Marokkaanse bruid nu interpreteren, als mislukking of juist als geslaagde overwinning op platte lustgevoelens??? Voor deze Robinson Crusoë is het eiland van eenzaamheid juist een plek van verlossing.
Mooie roman met veel stilistische kwaliteit. Het landschap en het klimaat komen goed binnen. De bijzondere vertelvorm (ezel praat terug) werkt verrassend goed.
Kritiek: het boek mist her en der urgentie. Wat wil/moet de hoofdpersoon nu? Wat drijft hem voort??
Mooie roman met veel stilistische kwaliteit. Het landschap en het klimaat komen goed binnen. De bijzondere vertelvorm (ezel praat terug) werkt verrassend goed.
Kritiek: het boek mist her en der urgentie. Wat wil/moet de hoofdpersoon nu? Wat drijft hem voort??
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 4, 2016
Een Marokkaanse Nederlander gaat naar zijn geboorteland om een bruid te zoeken.
Op de achtergrond heeft hij het idee om de streek te ontdoen van alle slingerende plastic zwerftasjes, want de koning komt. Het lukt allemaal niet zo goed, maar gelukkig vindt hij troost bij een sprekende ezel. Origineel, grappig, denk dat het in minder pagina's net zo krachtig was geweest.
Op de achtergrond heeft hij het idee om de streek te ontdoen van alle slingerende plastic zwerftasjes, want de koning komt. Het lukt allemaal niet zo goed, maar gelukkig vindt hij troost bij een sprekende ezel. Origineel, grappig, denk dat het in minder pagina's net zo krachtig was geweest.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews