Hometown

by Astrid Witte

Omdat de twintiger Dahla binnenkort Engelse les gaat geven in China, volgt ze een introductiecursus op een paar uur afstand van haar woonplaats. Ze couchsurft zolang bij een alleenstaande vrouw. Als Dahla op een dag de uitgestrekte natuur in trekt, verdwaalt ze, maar gelukkig komt ze een man te paard tegen die haar terugbrengt. Finn heet hij en hij zegt in een klein, afgezonderd dorp te wonen, waar men een primitief leven leidt: Hometown. Ondanks dat Finn haar duidelijk heeft gemaakt dat buitenstaanders niet erg gewenst zijn, gaat Dahla een paar dagen later op zoek naar het dorp. Ze kan Finn namelijk niet uit haar hoofd zetten. Ook hij denkt tot zijn ergernis aan niets anders dan Dahla, maar hij ziet geen toekomst voor zich met een meid die van buiten komt. Hij wil voor geen goud zijn dorp verlaten en denkt niet dat zo'n wereldwijze meid daar zou kunnen wennen. Toch treffen ze elkaar opnieuw en als hun harten voor elkaar opengaan, zullen ze beide een moeilijke keuze moeten maken.

182 pages, Kindle Edition

Published October 20, 2022

About the author

Eigenlijk weet ik niet precies waardoor of wanneer mijn passie voor schrijven is begonnen. Het was ergens op de basisschool (Jozefschool, Den Burg). Ik weet nog dat we in de klas een keer bezoek kregen van Jacques Vriens, dat maakte veel indruk. Ook won ik op school een keer een schrijfwedstrijd. Wat me in ieder geval aanstond, was dat schrijven iets is dat je helemaal alleen kunt doen. Lekker je eigen ideeën neerpennen en niemand die zich er direct mee bemoeit.

Mijn eerste poging tot een boek was ‘Dollie de Dolfijn’, geschreven op dat oude printpapier met gaatjes in de zijkant. Het ging over een dolfijn die zijn ouders kwijtraakte en bevriend werd met een pinguïn. Tegenwoordige tijd en verleden tijd werden door elkaar heen gebruikt en hoe de dieren allemaal samen op een tropisch eiland konden wonen, kan ik eigenlijk niet helemaal verklaren. Toen ik ging studeren (HEAO), verhuisde ik naar Alkmaar en daarna voor de liefde naar Zuid-Limburg.

Het eerste afgeronde manuscript stuurde ik pas op mijn 26e naar een paar uitgevers, met een paar afwijzingen als gevolg. Bij mijn tweede manuscript kreeg ik al feedback. Aangezien uitgevers voor mij Goden waren (achteraf bleken het gewoon mensen te zijn), koesterde ik dit alsof het de bijbel was. ‘Spiegelmeisje’ stuurde ik pas jaren later in en na nog een aantal afwijzingen, lag mijn motivatie ergens in de richting van het middelpunt van de aarde. Het valt niet mee om jaar in jaar uit ergens aan te werken zonder verdiensten of garantie op succes. Ik was dan ook in de zevende hemel toen ik het woord ‘publicatie’ in een mailtje van de directeur van uitgeverij Clavis las. Mijn eerste contract voor een jeugdboek in de pocket! En kort daarna ook het tweede contract ondertekend. Natuurlijk gaat het schrijven ondertussen gewoon door en liggen er verschillende andere ideeën op de plank, die hopelijk ook in vaste vorm gaan verschijnen.

Reviews

[Thera · Rating 3 out of 5]

Een heerlijk feel good boek wat ik zomaar heb uitgelezen.