Strhující žurnalistický thriller o skutečném nizozemském případu.
V létě roku 2016 se na hranici chalífátu Islámský stát objevila mladá žena, která utíkala pouští se dvěma malými dětmi. Jmenuje se Laura, tvrdila, a pochází ze „Sweet Lake City“ – holandského města Zoetermeer. V slzách vypráví, že utekla a chce domů. Zpátky do Zoetermeer – tam, kde na ni čeká otec, který spustil celou záchrannou akci společně s tajemným soukromým komandem.
Na amsterdamském letišti Schiphol je Laura zatčena. Mohl ji přece poslat sám Islámský stát s úkolem spáchat útok. A kde je Ibrahim, pohledný džihádista, kvůli němuž se všeho vzdala? Z Laury ze Zoetermeer se stává Laura H., nejznámější nizozemský případ dívky, která utekla do Sýrie.
Thomas Rueb se vydal po Lauřiných stopách až do Iráku. Zrekonstruoval její konverzi k islámu, život v chalífátu, ze kterého mrazí, a její návrat obestřený otazníky. Toto je příběh dívky, která své štěstí hledala v noční můře. Otce, jenž pro své dítě udělá cokoliv. A státu, který se potýká s otázkou: Kde je ta hranice, kdy se z vás stává terorista?
Thomas Rueb (1986) is verslaggever bij NRC Handelsblad. Hij won in 2017 De Tegel-publieksprijs — de belangrijkste prijs in de Nederlandse journalistiek.
Wat een boek. Ik zal bij alle berichtgeving over Syriëstrijders denken aan wat ik zojuist gelezen heb. Het las als een trein, maar ik vond zowel het geweld als de naïviteit schokkend. Ook de bizarre rol die sommige diensten hebben gespeeld en hoe zij gelogen hebben zijn bijna niet te geloven. Ik hoop dat Laura H. en haar kinderen een redelijk normaal leven kunnen opbouwen, ondanks wat er met ze gebeurd is. Zeker de kinderen treft hierin geen schuld.
Eindeloos gefascineerd en geboeid zitten lezen, op de bank, in de trein, overal, tot de pagina’s op waren en de rug gebogen. Een boek dat een heel groot publiek verdient.
Waarom verandert een meisje uit een stabiel Nederlands gezin haar naam, trouwt ze met een moslimman die ze nauwelijks kent en vertrekt ze, dan 19 jaar oud, met hem en haar 2 kleine kinderen naar het gevaarlijkste land ter wereld? Het antwoord vind je - na het boek en de podcast - nu ook in een 6-delige tv-serie.
Een diepe buiging voor NRC-journalist Thomas Rueb. Hij kreeg het voor elkaar om een krankzinnig verhaal te ontrafelen en als een documentaire op papier te zetten. Wat deze prestatie zo knap maakt is dat het boek tot de laatste pagina boeiend is.
Extra knap omdat het einde van het verhaal (Laura vlucht met haar kinderen uit het kalifaat naar Nederland, belandt in de gevangenis en komt na een jaar vrij) voor de meeste lezers een gegeven is.
Hoe Rueb dat doet? Met sprongen in tijd en plaats: op de eerste 9 pagina's spring je van een Nederlands whatsappbericht van Laura's vader uit september 2015 naar een gesprek tussen Laura en haar echtgenoot Ibrahim in Mosul/Irak uit juli 2016 naar een verslag van Thomas in Mosul uit maart 2018.
1000+ puzzelstukjes Tel daarbij de afwisselende, authentieke verhaalelementen die bestaan uit whatsappberichten, e-mails, politiedossiers, dagboekfragmenten door Laura's ogen (aan de hand van uren interviews en een schriftje met haar aantekeningen), zelfs een verslag van een behandelaar uit het Pieter Baan Centrum én het reisverslag en 'documentaireverslag' van Thomas Rueb en je hebt een 1000+-stukjespuzzel die je als lezer zelf mag leggen.
Tot het laatste puzzelstukje (daarin vraagt Thomas Laura hoe het nu met haar gaat) heb ik geboeid gepuzzeld.
Laura H, de podcast Er is een 4-delige podcast gemaakt waarin Laura, haar vader Eugene en auteur Thomas Rueb te horen zijn. Om je leeservaring niet te veel te 'spoileren' zou ik met het boek starten. https://www.laurah.info/podcast/
Vanaf 1 september op tv De Nederlandse documentaire- & filmmaker Michiel van Erp (regisseur van Niemand in de stad en de prachtige serie Ramses) heeft een 6-delige serie van het boek gemaakt. Met geplande afleveringen om 21.55u op 1-8-15-22-29 september en 6 oktober.
Gotstenokke... Nooit gedacht ooit nog volledig geobsedeerd te kunnen raken door een jihadbruid en kalifaatkinderen. Allemaal de 'schuld' van Thomas Rueb. Ik las, verslond de pagina's en googel(de) me suf naar meer over deze geschiedenis, waarin onderzoeksjournalistiek en fictie elkaar vooral lijken aan te vullen. Ik moet hier een paar dagen van bijkomen.
Poe, wat een boek. Kon het niet wegleggen en juist daarom had ik af en toe twijfels over de integriteit ervan - of misschien is integriteit niet het goede woord, ik geloof wel dat Rueb integer is, maar het boek balanceert op het randje van de sensatiezucht - en de integriteit, of wat het woord dan is, van mijn eigen interesse. Is die fascinatie voor zulke individuele en persoonlijke ellende wel kies? Want gefascineerd was ik, zoveel staat vast. Wat een bizar verhaal. Vooral in het tweede en derde deel van het boek gaat de sympathie naar Laura uit, maar over het geheel genomen heb ik toch eigenlijk vergeefs gezocht naar een moraal - hoe is zulk leed nou te voorkomen? Ja, Laura is in meerdere opzichten slachtoffer, maar ze heeft zichzelf toch ook flink in de nesten gewerkt. Uitéíndelijk aanvaardt ze de hulp van haar vader, maar haar hele jeugd lang stoot ze de hulp die voorhanden is, grotendeels af. Haar bekering heeft te maken met een verlangen naar autonomie, vooral over haar lichaam, maar wanneer ze verantwoordelijkheid krijgt, bewijst ze steeds weer dat ze die verantwoordelijkheid niet aan kan. En een bekering verklaart natuurlijk ook niet alle rest. In dat opzicht frustreerde het boek me, al is dat natuurlijk geen fout van het boek, maar van mijn onrealistische verwachtingen. Natuurlijk is deze beschrijving van een individueel verhaal geen handboek voor het oplossen van terrorisme en huiselijk geweld. Toch verlangde ik daar tijdens het lezen naar, een sprankje hoop, een houvast die andere meisjes, andere mensen kan behoeden voor het maken van Laura's fouten en voor het ondergaan van haar ellende. Ik hoop dat het goed gaat met haar en met haar kinderen.
Hoewel ik Laura zeker in het begin moeilijk te verdragen vond, vind ik het een zeer sterk geschreven boek. Hoe Rueb de verschillende perspectieven samenvoegt tot een mega spannende leeservaring vind ik knap gedaan. Ook is mijn ervaring dat hij Laura niet spaart, er is niet alleen maar sympathie voor haar als lezer. Daarbij bouwt hij het verhaal als een ware journalist op van haar jeugd, haar besluit om te willen vertrekken, haar leven in IS en haar ontsnapping inclusief haar gevangenschap in Vught. Ik kan me voorstellen dat dit verhaal als journalist echt onder je huid gaat kruipen, en in zijn onderzoek zijn er ook eindjes die niet afgemaakt kunnen worden. Rueb is volhardend te werk gegaan en heeft daarmee een zeer volledig beeld weten te schetsen zonder zichzelf te verliezen in de details die er als lezer niet zoveel toe doen of niet interessant genoeg zijn.
Van begin tot einde een ware page-turner. Geweldig boek dat ik iedereen aanraad. Prachtig om meegenomen te worden in de ontwikkeling die Laura doormaakt, haar beslissing om naar het "kalifaat" te vertrekken met haar duidelijk gestoorde partner - en hoe ze er weer uitkomt, om dan op een nieuw onrecht te stuiten. Ongelooflijk welk werk Thomas Rueb hierin gestoken heeft om ieder spoortje van het verhaal uit te pluizen - maar al die uren werpen hun vruchten af in dit boek. Mooi cadeau voor de feestdagen voor mensen die De Kim-dynastie al hebben ;)
Wow 🙌. Thomas Rueb is echt een voorbeeld voor mij als het gaat om storytelling. Ik vond dit journalistiek gezien echt zo goed in elkaar zitten. Hij vertelt het verhaal vanuit Laura's (en Eugene's) perspectief heel realistisch wat zorgt dat je met haar meeleeft en beter begrijpt wie Laura is en hoe zij is geworden door alle vreselijke dingen die zij heeft meegemaakt. En vooral de laatste 100 pagina's realiseerde ik me pas hoe jong en dan al zo sterk is.
Rueb gaf mij van pagina 1 tot 538 een ervaring die zorgde voor tranen in mijn ogen, de rillingen over mijn rug deed lopen en soms geschrokken het boek deed dichtslaan omdat het zo veel informatie was én zoveel ellende dat het even te veel werd. Ik ben nog nooit zo dichtbij het Kalifaat geweest en ik begrijp nu nog beter wat voor hel het voor mensen daar moet zijn geweest en zal nu ook anders naar de berichtgeving over Syrië en Irak kijken.
Als laatste wil ik zeggen dat ik vond dat Rueb zich heel goed aan de leidraad voor de journalistiek heeft gehouden door heel transparant te zijn hoe hij onderzoek heeft gedaan, welke keuzes hij maakte én daarnaast keer op keer geverifieerde wat zijn bronnen hem vertelden. Ik zie hem echt als een voorbeeld. Meesterlijk goed. 👏
Een groot deel van ‘Laura H.’ leest als een thriller. Soms moest ik echt even stoppen met lezen en alles laten bezinken. De mishandelingen gaan bijvoorbeeld vrij ver, maar ook de gedachtegangen van Ibrahim gaven me kriebels. ’s Avonds in bed dacht ik nog steeds aan dit boek. Hoe kon Laura zo naïef zijn? Tegelijkertijd wist ik het antwoord ergens ook wel: Laura was nog jong en onzeker, eigenlijk nog een kind en Ibrahim was een gladde prater die goed kon manipuleren.
Dit boek is echt aangrijpend en haast niet te bevatten. Zonder dit boek zou je waarschijnlijk nooit snappen waarom een 19-jarig Nederlands meisje met een peuter en een baby naar het kalifaat van IS vertrekt. Het neemt je mee in de jeugd en tienerjaren van Laura, waar je ziet hoe ze haar hele leven vooral gezien en geaccepteerd wilde worden—iets wat haar uiteindelijk bijna fataal werd.
Het is interessant om te lezen hoe het er binnen IS echt aan toe ging, maar het persoonlijke verhaal van Laura is ook ontzettend heftig. Je leert hoe ze opgroeide in de schaduw van haar zieke broertje, hoe de vechtscheiding van haar ouders haar beïnvloedde en hoe ze op jonge leeftijd al verkeerde keuzes maakte in relaties. Op haar 16e kreeg ze haar eerste kind. Uit angst om alleen te zijn trouwde ze twee weken na hun ontmoeting met Ibrahim, die haar mishandelde en haar uiteindelijk overhaalde om naar het kalifaat te vertrekken. Daar zou alles beter zijn. Spoiler alert: het wordt alleen maar erger. Ook hier zie je de dunne lijn tussen slachtoffer en dader terug.
Vanaf de eerste pagina zat ik er helemaal in. Het leest als een thriller, maar het feit dat het echt gebeurd is, maakt het extra intens. De auteur heeft duidelijk goed onderzoek gedaan en probeert neutraal te blijven. Ik raad dit boek zeker aan, maar een waarschuwing: het is geen luchtig boek, ik heb er slecht van geslapen.
Al meer dan een jaar raden mensen me aan om dit boek te lezen. Al meer dan een jaar negeerde ik dat. Toen mijn moeder me laatst appte dat het boek nu beschikbaar was in de online bibliotheek, besloot ik het toch maar een kans te geven. Vervolgens stond het een week onaangetast op mijn digitale boekenplank, en toen ik het gisteren eindelijk opende dacht ik 'oei, 508 pagina's? dat gaat niet lukken zonder het een keer te verlengen'.
Heb heel gefascineerd dit boek geluisterd en kon dagen ook nergens anders over praten. Bizar wat hier allemaal is gebeurd en hoe Laura heeft kunnen ontsnappen uit het kalifaat. Enge wereld die zo wordt uitgelegd in dit boek
Laura H. heeft dan wellicht een absurd, verschrikkelijk en adembenemend verhaal, het is niet het interessantste dat ik in mijn leven heb mogen lezen. De kracht van deze roman zit hem in het journalistieke werk dat er voor is geleverd. Rueb moet zich niet alleen hebben vastgebeten in de materie eb eindeloos met zichzelf en anderen in conclaaf zijn geweest, maar bovendien het onvoorwaardelijke vertrouwen van zijn interviewees, zijn 'personages', hebben gewonnen. Hij moet de juiste vragen op het juiste moment hebben gesteld en in stukken voorafgaand aan het boek en in het boek de juiste toon hebben aangeslagen. Dit alles is uitgelopen in een zeer interessante roman waarin bronnen op een gebalanceerde en zenuwslopende manier zijn verweven. Ondanks de goede band die Rueb moet hebben opgebouwd met Laura en haar vader, wordt niemand ontzien in diens daden en wordt de grens tussen wat goed en fout is überhaupt nooit geschetst door de journalist. Wat goed en wat fout is, wordt eerder als vraag opgeworpen door het boek, hetgeen de lezer nog lang aan het denken zal laten. Dat te hebben gezegd, zou ik deze roman dus zeker aanraden aan geïnteresseerde passanten.
Bizar en echt bijzonder interessant. De journalist daarentegen leeft wel heel erg met haar mee terwijl zij gewoon wel echt aan de lopende band domme dingen doet (o.a. afreizen naar het kalifaat)
Als ik meer dan vijf sterren kon geven, had ik dat zonder twijfel gedaan. Dit boek is met afstand een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen.
Laura H., een tienermeisje uit Zoetermeer (‘Sweet Lake City’), vertrekt in 2015 met haar man en twee kinderen naar het kalifaat van IS. Tien maanden later, op 12 juli 2016, weet zij dit - tegen alle verwachtingen in - te ontvluchten en keert terug naar Nederland.
Thomas Rueb beschrijft dit op zeer uitgebreide wijze; geen detail wordt overgeslagen: van Laura’s jeugd tot haar leven in het kalifaat en van de vlucht naar Nederland tot het laatste vonnis in de rechtbank. En iedereen die in haar leven betrokken is. Werkelijk alles passeert de revue.
Dit alles wordt ondersteund door politiedossiers en -verhoren, krantenartikelen, nieuwsberichten, psychologische onderzoeken, WhatsApp-gesprekken, interviews met Laura en haar vader, en ga zo maar door.
Een review zoals deze doet eigenlijk niet genoeg recht aan dit verhaal. Aan de ijzersterke journalistiek. Aan de stemmen die zijn gehoord. Het heeft me geen moment losgelaten - en nog steeds niet. Ik zou er uren over kunnen napraten. Een meesterwerk. Dus: ga het lezen. (En luister de podcast!)
Bizar goed boek! Heel fijn geschreven en een enorm intrigerend verhaal. Over een meisje en hoe het zo langzaam zo ver kan komen dat ze in het Kalifaat woont. Waar misschien het kalifaat nog niet eens het ergste is wat ze meemaakt of meegemaakt heeft.
Ik sluit me aan wat anderen hier zeggen: te veel herhaling en een flinterdunne scheidslijn tussen journalistiek en sensatie. Verder wil ik aanraden om ook het boek van Brenda Stoter Boscolo te lezen, een boek over Yezihdi-vrouwen onder IS-bewind.
Non-fictie lezen en dan zó opgeslokt worden door een verhaal, dat heb ik nooit eerder meegemaakt. Ik heb dit boek zo goed als in één adem uitgelezen en als ik niet aan het lezen was, zat het in mijn hoofd of was ik aan het googelen naar meer over Laura, haar man Ibrahim of de plekken waar de gebeurtenissen plaats zouden hebben gevonden. De reconstructie van Thomas Rueb is tot aan de allerlaatste zin van het nawoord ("Zo is het.") boeiend, maar, hoe volledig en zorgvuldig gedocumenteerd ook, laat de lezer achter met heel veel vragen.
Ik kan niet anders dan 5 sterren geven, dit boek is ZO goed. Thomas Rueb heeft zo'n goed een breed onderzoek neergezet en zijn schrijfstijl is geweldig.
Een woord: wauw! Wat een boek. Mega ingrijpend en een heftig verhaal. Het geeft een goede doorkijk in het leven van Laura, gedachtes, emoties en het gevoel wordt enorm goed omschreven. Ook de kijk op IS en hoe het daar er aan toe is gegaan is mega intens om te lezen.
De schrijver van Laura H., Het kalifaatmeisje uit Zoetermeer vertelde begin februari in Lochem over zijn voorlopige magnum opus, 'het verhaal van je leven', een klassieker in spe. Ja, dit boek zou 'm bijblijven, zei hij, nooit meer loslaten. Het boek, dit werk, had 'm veranderd omdat hij 'zo dicht bij deze mensen had mogen en kunnen komen.'
Rueb (32) boeide, hij sprak met verve en precisie en vaart - precies zoals in het boek. Wat een bezieling, wat een toewijding. En wat een verhaal. De rode draad IS volgens mij bezieling. In allerlei extremiteiten.
De Amsterdamse journalist dook in de (verstoorde) jeugd van Laura H. en de anderen, hun droom, vlucht en ontsnapping - omdat de droom een nachtmerrie was geworden waarin er klappen vielen. De kogels vlogen de hoofdrolspelers om de oren.
Ja, zei Rueb nadenkend, "Ik wilde inderdaad een thriller schrijven." Een literair en journalistiek verslag, een puzzelstuk, een intiem en onrustbarend portret van bezielde jongens en mannen, meisjes en vrouwen - geen uiteenzetting over het Kalifaat, geen aanklacht tegen de Jeugdzorg. Nee, een waarheidsgetrouwe, openhartige weergave van de Feiten, mét een in dit genre zelden vertoonde psychologische inkijk.
Op de vraag waar Rueb had geleerd zo goed te schrijven, antwoordde hij: "Bij de krant. Daar kun je je niet een slechte, saaie of overbodige zin permitteren. Dan haakt de lezer af."
Laura H. krijgt een derde druk. Rueb gaat in opdracht in samenwerking werken aan het scenario voor een mogelijke televisieserie ervan.
A review in English because this book deserves to be translated and have an international audience. It fully deserves the high rating in my opinion: non-fiction at its best: the right mix of investigative journalism, recent history, personal drama and a thriller-element that stays unresolved well until the end. It is the story of a young, naive and impressionable Dutch girl - Laura - who, to escape a tough and unfortunate childhood, finds solace in Islam and runs off to Syria with her radicalised husband who joins ISIS.
A flash forward at the start of the book (and well-known to Dutch readers that follow the news) reveals that the girl somehow manages to escape, but is arrested by police as soon as she lands back in the Netherlands. Did she really escape or is she planning an attack (à la Homeland)? Slowly but certainly details are revealed, everything is very accessible language making the book a real page-turner. Especially the part on life as an ISIS-woman in Mosul made a big impression on me.
Mi gado, wat een boek. Ik kocht dit boek zondagmiddag en las het gisteravond (dat was maandag) laat uit. Het is echt zo meeslepend, spannend en goed geschreven als iedereen zegt, en als je eenmaal begint, kun je niet meer stoppen. Wat ik vooral goed vond was hoe Thomas Rueb duidelijk maakt hoe bepaalde keuzes zijn gemaakt, door helemaal het verleden van alle betrokkenen in te duiken. Hij beschrijft het vervolgens zonder te oordelen, maar ook zonder iets goed te praten. Daarbij maakt de opbouw het verhaal nog spannender: door te beginnen met haar arrestatie en steeds heen en weer te springen in de tijd, krijg je stukje bij beetje steeds meer informatie. Bloedstollend was het.
Een boek waarvan ik dacht: dit is niks voor mij, maar wat had ik het fout! Een boeiend geschreven, beangstigend, beklemmend maar ook begripvol boek over het leven van Laura H. en de mensen om haar heen. Een goede mix van verhalen van Laura, haar vader, politieverhoren en onderzoek van de schrijver. Leest als een roman, zeer terecht NRC Boek van het jaar 2018!
Wat. Een. Bizar. Verhaal. Vreselijk, hoe in zo'n gevaarlijk werelddeel, je eigen man nog het grootste kwaad kan zijn. En hoe waargebeurd dit ook uiteindelijk is, petje af voor Thomas Rueb, Laura en Eugène. Wat een prestatie, dit boek.
Bijzonder interessant om dit verhaal te lezen. Ik vond het vooral mooi hoe de verschillende kanten van het verhaal belicht werden. Het boek toont aan dat er zo veel meer schuilt achter radicalisering, maar praat het niet goed. Een echte aanrader!