I. V. Vondelens Palamedes Oft Vermoorde Onnooselheyd: Treurspel (1630)

by Joost van den Vondel

This scarce antiquarian book is a facsimile reprint of the original. Due to its age, it may contain imperfections such as marks, notations, marginalia and flawed pages. Because we believe this work is culturally important, we have made it available as part of our commitment for protecting, preserving, and promoting the world's literature in affordable, high quality, modern editions that are true to the original work.

90 pages, Paperback

First published October 15, 2009

About the author

Joost van den Vondel (1587 – 1679) was a Dutch author, poet and playwright. The most prominent Dutch poet and playwright of the 17th century, he is considered the national poet of the Netherlands. His play Gijsbrecht van Aemstel (1637) was performed annually on New Year's Day from 1637 to 1968, and remains one of the Netherlands most famed plays.

Vondel remained productive until a very old age. Several of his most notable plays like Lucifer (1654) and Adam in Exile (1664) were written when he was already over 65 years old, and his final play Noah, written at the age of eighty, is considered one of his finest.

Reviews

[Marino · Rating 2 out of 5]

Ik geef eerlijk toe dat dit oude Nederlands vrij lastig was voor mij. Het grootste deel kon ik denk ik wel goed genoeg volgen om er enigszins van te genieten.
Het is vooral opvallend hoe onsubtiel het toneelstuk is. Wanneer er wordt geopperd om Palamedes gevangen te zetten in plaats van te vermoorden zegt Odysseus:

''Men houd dit vaderland in onrust en bedencken:
Men graeft de mueren door, of draeght hem in een' kist
Voor boecken uyt'

Een ontsnapping in een boekenkist... Waar zou dit toch naar verwijzen?
Voor een toneelstuk dat een Griekse mythe neemt als startpunt voor een indirecte kritiek op Maurits is het boek verrassend weinig indirect. De verwijzingen zijn erg expliciet. Bijvoorbeeld ook in de manier waarop hij over priesters en hun rol in de dood van Palamedes schrijft.
Evenmin subtiel zijn de dialogen met Agamemnon waarin deze vrijwel om de twee zinnen zegt dat hij de wetten aan zijn laars lapt want hij is koning.

Voor mij ondermijnde dit de artistieke meerwaarde van het toneelstuk enigszins. Wat jammer is, want het bevat veel mooie passages. Vooral een stuk poëzie dat in mijn editie op p. 62-65 stond waarin de schoonheid van de natuur en het geluk van mensen wordt gecontrasteerd met het lot van Palamedes die in de gevangenis zit sprong er voor mij uit.

Een ander aspect van het toneelstuk dat me interesseerde was de manier waarop Vondel over het volk schreef. Thersites, in de Ilias de representant van de lelijke volksjongen die meer schreeuwt dan uitvoert, speelt in dit toneelstuk de rol van brute volksman die Palamedes de huid vol schold en een zo hoog mogelijke straf eiste. De rest van het volk kwam op een gegeven moment ook het podium op om de dood van Palamedes te eisen. Ze waren opgehitst door de elites volgens Vondel. Vondel keek dus naar het volk als een boze massa die gemakkelijk te manipuleren was en het fantastisch vond wanneer het bloed van hoge mannen vloeide, of dit nu terecht of onterecht gebeurde.

[sofie · Rating 3 out of 5]

*alleen een deel van het eerste bedrijf, het derde bedrijf, een deel van het vierde bedrijf en een deel van het vijfde bedrijf*

ik vind dit zo interessant en het is ook gewoon een indrukwekkend werk en een stukje geschiedenis, maar door de taal kon ik het gewoon lastig volgen wat erg jammer was.