Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς Απάτσι, που λανθασμένα αναφέρεται ως τρίτο στην έκδοση που έχω, είναι και το τέταρτο που διαβάζω. Μου φάνηκε το ίδιο καλό και παλπ με τα δυο προηγούμενα, μιας και το πρώτο βιβλίο της σειράς είναι χαλαρά το καλύτερο μέχρι στιγμής.
Η ιστορία είναι αρκετά απλή και αφορά ένα μεγάλο καραβάνι που αποτελείται από άντρες, γυναίκες και παιδιά, που ανήκουν σε μια θρησκευτική οργάνωση, ας πούμε, με την ονομασία Παιδιά του Ιησού, με το καραβάνι αυτό να κατευθύνεται από τις νότιες περιοχές στις δυτικές. Το καραβάνι το καθοδηγεί μια ομάδα ανδρών, οι οποίοι έχουν επιφορτιστεί με την ασφάλεια του καραβανιού. Το καραβάνι, λοιπόν, πέφτει σε μια ενέδρα Ινδιάνων, με αρχηγό τον Κουτσίλιο όρο. Αρκετοί σκοτώνονται, αλλά η επίθεση είναι αποτυχημένη, με τον Κουτσίλιο Όρο να πέφτει τελικά στα χέρια του Ρίγκαν, του αρχηγού της ασφάλειας του καραβανιού. Όμως οι ανάγκες των μελών του καραβανιού για νερό και οι γνώσεις του Κουτσίλιο για την περιοχή, του σώζουν την ζωή. Με τα πολλά, κατευθύνονται σε μια πόλη-φάντασμα, όπου μπορεί να υπάρχει νερό. Στο μεταξύ βρίσκουν και λιποτάκτες στον δρόμο... Και στην πόλη θα συναντήσουν επικίνδυνους Ινδιάνους... Και η πείνα και η δίψα χτυπάνε τα μέλη του καραβανιού... Και ο Κουτσίλιο πρέπει να βρει μια λύση...
Εδώ κάνει την εμφάνιση του ο μισητός εχθρός του Κουτσίλιο, ο λοχαγός Πίνερ και υπάρχει μια αστεία σκηνή ανάμεσά τους. Η δράση είναι ατελείωτη, οι σκηνές βίας ιδιαίτερα γραφικές και αρκετά σκληρές ορισμένες φορές, οι περιγραφές ωραίες και ρεαλιστικές, οι χαρακτήρες πολλοί και φυσικά δίχως βάθος, η γραφή γενικά καλή αλλά εννοείται παλπ. Πολύ μου αρέσει αυτή η σειρά γουέστερν.