Island 1627: Auf den grünen Westmänner-Inseln leben gottesfürchtige Menschen, einfache Fischer und Bauern. Als eines Nachts algerische Freibeuter einfallen, mordend, plündernd und brandschatzend über die Insel ziehen und 252 Menschen verschleppen - Männer, Frauen und Kinder - glauben die Leute zunächst an ein apokalyptisches Strafgericht. Starr vor Entsetzen müssen sie erleben, wie sie nach einer qualvollen Reise über den Atlantik auf dem Sklavenmarkt von Algier verkauft werden.
Steinunn graduated from the National Theatre of Iceland's Acting College in 1970, and went on to study French in Toulouse, drama and psychology in Stockholm, and then psychology at the University of Iceland. She first worked as an actor and director, also publishing articles in various papers and magazines. She has written plays, film scripts, children's and young adult books, short stories, biographies and documentaries.
Þetta er virkilega góð bók - sennilega sú besta sem ég hef lesið á árinu. Ég lærði um Tyrkja-Guddu sem barn og man lítið annað en að hún giftist Hallgrími Péturssyni. Hér fæ ég loks sögu hennar.
Virkilega góð söguleg skáldsaga um reynslu Guðríðar Símonardóttur af Tyrkjaráninu, ánauðinni í Barbaríinu og heimferðinni. Kannski örlítið langdregin um miðbikið en öll smáatriðin og lýsingarnar á öllum stöðum og aðstæðum eru samt mjög skemmtilegar.
Ég sá að þessi bók fékk mjög góða dóma en ég var samt ekkert sérstaklega hrifin af bókinni. Ég held ég hafi bara ekki alveg keypt það sem var verið að fjalla um. Þetta var að sjálfsögðu hræðileg innrás inn í líf saklaus fólks í Vestmannaeyjum. En lífið á þessum tíma á Íslandi hefur örugglega verið með því erfiðasta í heiminum. Stanslaus lífsbarátta og afskaplega napurt og erfitt líf fyrir fólk sem var vinnuhjú. Ég hefði alveg keypt að lífið í Alsír á þessum tíma hefði fyrir marga verið auðveldara sem þrælar en vinnuhjú á Íslandi. Ég verð að viðurkanna að ég kláraði ekki bókina og hugsanlega er eitthvað í seinni helmingnum sem fjallar eitthvað breiðara um þetta. Ég held að sú staðreynda hvað lífskjör á íslandi hafi breyst svo miklu meira til hins betra en lífskjör í Alsír á þessum nokkur hundruð árum gefi líka svolítið skekkta mynd þegar við berum saman löndin. Höfundur fór einnig í mikila rannsóknarvinnu í Alsír og í Vestmannaeyjum en viðhorf heimamannsinns er allt of ríkjanid í þessari bók og viðhorf nútamamannsinns líklega er einnig vandamál þegar horft er svona langt aftur. Kanski klára ég þessa bók og skrifa annað review þetta er mjög gott innlegg í sagnfræði þessa tíma og sögulegar staðreyndir og gott fyrir þá sem hafa áhuga á þessu tímabili í sögu Íslands en þetta var bara ekki bók fyrir mig.
Alveg frábær lesning byggð á margra ára rannsóknarvinnu höfundar. Guðríður var ein þeirra 242 Eyjamanna sem rænt var sumarið 1627 og í bókinni er fylgst með ferðalagi hennar samhliða því sem höfundur tekur sér skáldaleyfi til að hanna líklega atburðarás. Guðríður var tekin ásamt ungum syni sínum og lifði af ótrúlega harðneskju sem ambátt. Ég hef ekki lesið neitt um Tyrkjaránið að ráði og vissi því ekki að flotinn hafði farið ránshendi víðar um Ísland og m.a. hneppt um 100 Austfirðinga í ánauð í sömu ferð. Alla vega, mögnuð og sannfærandi frásögn í skemmtilegum stíl og bókina prýða fullt af teikningum og kortum frá listafólki sem var samtíða Guðríði. Þá er eftirmáli höfundar ekki síður áhugaverður.
Mögnuð frásögn af Tyrkjaráninu frá sjónarhorni einnar frægustu persónu Íslandssögunnar, Guðríðar Símonardóttur, sem síðar giftist Hallgrími Péturssyni. Þessi sögulega skáldsaga er vel skrifuð og byggir líklega á eins miklum heimildum og hægt er því við vitum því miður ekki mjög mikið um dvöl Íslendinganna í Algeirsborg. Ef ég ætti að setja út á eitthvað þá mætti líklega fækka kynlífslýsingum talsvert og svo var skáldaði hluti sögunnar dáldið Forrest Gump-legur á köflum, sérstaklega þegar Guðríður gerist fyrirsæta Rembrandts á heimili hans í Amsterdam.
Mjög fróðleg lesning um Tyrkjaránið og afdrif þeirra sem máttu þola ótrúlega illa meðferð, limlestingar og jafnvel dauða. Þótt hluti af frásögninni sé skáldskapur þá er byggt á mikilli heimildarvinnu höfundar. Lýsingar höfundar á ferð Íslendinganna úr prísundinni heim á leið eru skrautlegar en gæða lesturinn lífi.
Varðandi bókina í heild þá má kannski nefna að hún er a köflum full langdregin. Ég saknaði helst meiri umfjöllunar um samband Guðríðar og Hallgríms Péturssonar. Hefði helst viljað vita meira um þeirra líf á Íslandi þegar heim var komið.
Fínasta bók. Mér fannst reyndar fullmikið gert úr söguhetjunni sem kynveru. Maður verður forvitinn um þær heimildir sem notaðar voru en ég legg samt ekki í að rýna í þær. Textinn flæðir vel. Ég hefði viljað að sagan hefði haldið áfram eftir að til Íslands var komið.
Annað sinn sem ég les þessa bók. Las hana fyrst eflaust fyrir 10 árum. Náði mér í fyrstu lesningu og hef ávallt langað alltaf að lesa hana aftur.
Náði mér í hana til ömmu minnar og leyfði mér að njóta hennar.
Góð lýsing á sögulegum staðreyndum ásamt skemmtilegri fléttu um líf, ástir og ævintýri. Augljóslega mikil rannsóknarvinna lögð í bókina bæði um lífið í Vestmannaeyjum á þessum tíma, um ránin og hvernig lífið var í Austurlöndum fjær. Mikið lagt upp úr leiðangrinum heim og staðarháttum og lýsingum haldið vel við án þess að fara í þvílíkar myndteikningar.
Ástarsagan sem er fléttuð inn í bókina kemur skemmtilega fram á sama tíma hvernig samfélagið á þessum tíma kemur í veg fyrir margt.
Mun eflaust lesa þessa bók aftur á lífskeiðinni og mæli hiklaust með henni.
Þetta er fanta vel skrifuð bók frá henni Steinunni. Hún er skrifuð af mikilli innlifun og nákvæmni enda segir hún í eftirmálanum að það hafi tekið hana um sex ár að safna sér efni í bókina.
Frábær! Virkilega áhrifamikil saga og gríðarlega vel sögð. Þakklát Steinunni fyrir að kafa ofan í sagnfræðina og segja okkur þessa stórmerkilegu og átakanlegu sögu af Tyrkjaráninu 1627.