Ziek

by Gideon Samson

Belle (13, ik-figuur) is ernstig ziek en ligt in het ziekenhuis. Ze beschrijft haar omgeving en de mensen die bij haar op bezoek komen met een cynische blik. Vanaf ca. 12 jaar.

Genres: Young Adult, Childrens, Contemporary

124 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

Reviews

[Joost · Rating 3 out of 5]

Wat ik van 'De hemel kan wachten' vond? Dat lees je in mijn recensie!
https://nerdygeekyfanboy.com/recensie...

[Vivian · Rating 3 out of 5]

Mooi boek: ik vond het kinderperspectief op ziek zijn en op thema’s als dood en echtscheiding erg goed neergezet. Leest lekker weg en het is een mooi verhaal. Bijzonder einde ook, zo open. Recensie: http://thebookreview.nl/recensies/jeu...

[Femke · Rating 3 out of 5]

Ik waardeer de mooie dingen van dit boek. Gideon Samson schrijft groots in kleine zinnen. Het mooist vond ik de herinneringen van Belle. Desondanks is dit geen boek dat me lang bij zal blijven. Het is een goed boek, maar niet voor mij weggelegd. Waarschijnlijk komt dat deels doordat Belle als 13-jarige voor mijn gevoel schrijft als een 10-jarige. Mijn volledige recensie vind je op mijn blog: http://bibliofem.nl/recensie-de-hemel...

[Rosa · Rating 4 out of 5]

Heel erg leuk boek! Wel zielig.

[Biebjuf Jessica · Rating 4 out of 5]

Geluisterd via de Online Bibliotheek. Na hoofdstuk 1 was ik direct enthousiast voor een les met een centrale vraag “wat weten we- en wat dénken we te weten over de hoofdpersoon?”
Verder gebeurt er niet veel, maar is het wel mooi hoe Gideon Samson je in het hoofd van een zieke tiener kan meenemen.

[Irijna · Rating 4 out of 5]

De verhalen zijn een combinatie van wat er gebeurt in de ziekenhuiskamer van Belle (bijvoorbeeld de verschillende mensen die haar bezoeken) en haar herinneren van jaar geleden. De momenten zijn als puzzelstukjes die eindelijk een uitzicht over haar leven vormen. Er staat lessen over ingewikkelde familie en vriendschap relaties, ziekte en dood, dapperheid en ambities, en hoe Belle het allemaal navigeert. Het boek is meestal in korte zinnen geschreven. Makkelijk om te lezen maar ook een weerspiegeling van hoe Belle voelt en denkt, met veel betekenis in weinig woorden.

Ik vond het perspectief van een 13-jarige heel interessant, en persoonlijk denk ik dat het een beetje meer begrip kan bieden voor iemand (of iemand liefde) die in hetzelfde situatie is gekomen.

p.s.: excuses voor eventuele foutjes in de recensie, ik lees en schrijf om mijn Nederlands te verbeteren.

[Babiche · Rating 1 out of 5]

Ik had grootse verwachtingen door de wolkjes met informatie op de achterkant. Als je merkt dat de ik-persoon ziek is, wil je natuurlijk weten wat er met haar aan de hand is en hoe het afloopt. Het boek gaat daar echter helemaal niet over. Het gaat juist over hoe ze zich voelt, heel de tijd voelt ze zich rot en daar lees je dan ook over. Ik vind de hoofdpersoon soms zelfs gemeen, waardoor ik geen zin had om door te lezen. Aan het eind dacht ik: waarom heb ik dit boek uitgelezen? Er kwam in ieder geval niet wat ik gehoopt had.

[Natalie · Rating 4 out of 5]

Schönes aber trauriges Buch

[Carla · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Renee van Eijk · Rating 4 out of 5]

Ik heb het in één ruk uitgelezen maar ik miste toch wel een stukje erna. En toch ook wel een stukje wat er nu precies met haar aan de hand is.

[Kimberley Scheenstra-Berger · Rating 2 out of 5]

Meh, niet voor mij. Het verhaal gaat nergens heen, het einde is super open...

[Kyra · Rating 2 out of 5]

2,5*

[Brina · Rating 4 out of 5]

Belle ist krank. Sie lebt schon seit längerer Zeit im Krankenhaus, da sie u.a. Probleme mit den Nieren hat. Ihr geht es schlecht, was sie auch sagt. Über den Rest spricht sie nicht. Stattdessen schreibt sie alles auf. Wie Anne Frank, denn genau so will sie später auch sein. Sie will durch ihre Geschichten berühmt werden. Jeder soll von ihren Gedanken und Geschichten erfahren – jedoch erst, wenn sie tot ist.

Zu ihren regelmäßigen Besuchern gehören ihre Großeltern, ihre Eltern und die Freundinnen Mek und Brie. Doch wirklich glücklich ist Belle nur dann, wenn sie mit ihren Großeltern sprechen kann.

Ihre Freundinnen mögen sie nur aus Mitleid, die Eltern sind hoffnungslos zerstritten. Ihr Vater hat bereits eine neue Frau an seiner Seite, ihre Mutter tröstet sich mit Zigaretten.

Um all ihren Schmerz zu vergessen, provoziert Belle gerne ihre Mitmenschen. So behauptet sie u.a., dass das Krankenhauszimmer, in dem sie lebt ein Sterbezimmer sei. Das erzählt sie auch dem achtjährigen Jani, der ihr Zimmernachbar wird.

Um Jani Angst zu machen, spricht sie immer wieder vom Himmel und wie sie ihn sich vorstellt, doch sie bewirkt genau das Gegenteil. Jani träumt vom Himmel und verliert so die Angst vorm Tod.

Als Jani tatsächlich stirbt, bröckelt ihre Fassade und Belle zeigt endlich, wie sie sich wirklich fühlt…

Ich fühle mich wie ein Fisch. In einem Glas. Einem kleinen Glas, aus dem ich nie mehr entkommen kann. Ich muss immer im Kreis schwimmen. Und Fischfutter essen. Und die Aussicht aus dem Glas ändert sich nie. Weiß mit Apparaten.

Gideon Samson hat mit „Der Himmel kann noch warten“ ein wunderbares Buch geschrieben, dass den Leser sehr berührt. Es ist der 2. Roman vom Autor.

Die Geschichte wird in der Ich-Form, aus der Sicht von Belle erzählt. Leider kann dies manchmal sehr anstrengend sein, denn die Hauptperson ist keine Sympathieträgerin.

Die Geschichte wirkt sehr authentisch und ich konnte mich gut in Belle hineinversetzen. Man kann ihre Ängste sehr gut nachempfinden.

Der Schreibstil gefällt mir sehr gut.
Ich habe das Buch in einem Rutsch durchgelesen und konnte es nicht aus der Hand legen.

Das Cover ist schlicht, aber passend.

Dieses Buch empfehle ich besonders jüngeren Lesern.
Ich hätte es früher gerne als Schullektüre gelesen, da dieses Buch alles enthält, was ein Buch dieser Art braucht: Krankheit, Leid, ein Scheidungskind und jede Menge Diskussionsbedarf.

Ein tolles Buch für zwischendurch.

[Anne Bonneveld]

Disliked it. Not my kind of storyline