อมตะ

by วิมล ไทรนิ่มนวล

วรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนประเภทนวนิยาย ประจำปี 2543

ดุจสถาปัตยกรรมที่ฉลักเฉลาพลิ้วพรายด้วยเสน่ห์แห่งวันวาน วรรณกรรมไทยชิ้นนี้ยืนผ่านกาลสมัยมาอย่างขรึมขลังเช่นนั้น

"วิมล ไทรนิ่มนวล" สร้างสรรค์นวนิยายชิ้นคลาสสิกนี้ในบรรยากาศอันน่าทึ่งของโลกอนาคตที่มนุษย์เราสามารถเปลี่ยนถ่ายอวัยวะได้สำเร็จ ซึ่งหมายถึงการก้าวข้ามการเวียนว่ายตายเกิดไปถึงระดับชั้นของการมีชีวิตนิรันดร์ คือความเป็นอมตะ!

เมื่อมนุษย์สถาปนาตัวเป็นพระเจ้า โครงสร้างทางศีลธรรมจริยธรรมของมนุษย์ย่อมสั่นคลอนเมื่อไม่ถูกยึดโยงอีกต่อไป สิ่งที่ท้าทายการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ คือ เงื่อนปมแห่งการวิวาทระหว่างความเชื่อสองแนวทางที่แตกต่างกันในเรื่อง "วัตถุ" กับ "จิต" ร่างกายหนึ่งนั้นหากถูกเปลี่ยนสมองก้อนใหม่แล้ว คนผู้นั้นจะถูกครอบครองบงการชีวิตด้วย "จิต" หรือ "สมอง"? และอะไรคือความหมายที่แท้จริงของความเป็นมนุษย์และความเป็นอมตะ?

247 pages, Paperback

First published August 1, 2000

About the author

วิมล ไทรนิ่มนวล เกิด พ.ศ. 2498 เป็นชาวอำเภอบางเลน จ.นครปฐม จบการศึกษาปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เคยรับราชการเป็นครูอยู่ 10 ปี แล้วลาออก เคยทำงานเป็นบรรณาธิการสำนักพิมพ์ทานตะวัน และเป็นบรรณาธิการสมทบบริษัท ต้นอ้อ จำกัด พร้อมกับสร้างสรรค์งานวรรณกรรม

Reviews

[Ariya]

พล็อตเรื่องน่าสนใจมาก ชอบการจบแบบปลายเปิดตอนท้ายเรื่องอ่ะ
แต่วิธีการเล่าตรงประเด็นไปหน่อยเหมือนอ่านเลกเชอร์เรื่องพุทธศานา หรือไม่ก็เหมือนบทปาฐกถาที่ต้องการสอนคนดูมากกว่านำเสนอแนวคิดสำคัญของเรื่องเพียงอย่างเดียว ตัวละครบางตัวไม่มีความลึก และถูกนำเสนอได้ค่อนข้างตื้นเขิน ยกเว้นอรชุน (เราชอบที่ตัวละครนี้มีแง่มุมให้นำเสนอได้เยอะ น่าสนใจในฐานะเป็น anti-hero ถ้าไม่นับเรื่องเลกเชอร์ยาวยืดของเฮียแก)มีความจงใจยัดเยียดอคติความเป็นผู้ร้ายให้กับความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ในทางตรงกันข้าม ก็ให้หลักการทางศาสนาเป็นสิ่งเตือนสติตัวละครในเรื่องและคนอ่าน(ที่อาจคิดเหมือนกับตัวละครในเรื่องด้วย อ่านแล้วรู้สึกเหมือนโดนด่าอ่าค่ะ /=_=/

[Thanomlucksky47]

ถ้าเทียบกับหนังสือ/หนังยุคใหม่หลายเรื่องไอเดียในนิยายได้ซีไรต์เล่มนี้คงเชยไปแล้ว
แต่ถ้าคิดไปถึงสมัยที่เขียนถือว่าทันสมัยมากและน่าสนใจมีการเอาพุทธมาชนกับวิทย์
และทุนนิยมได้ดี

[Peng]

Interesting story and characters, but the author's beliefs/themes on religion and science aren't so much integrated into them proper but more like being dumped unnaturally into long lectures, making one particular, crucial character especially just a mouthpiece instead of flesh-and-blood individual, which frequently stops the story dead in its track.

[Klin กลินท์]

หากเราจะวิวัฒน์ไป... สู่ความอมตะ ?

“คนทั่วไปไม่ค่อยได้มีชีวิตอยู่จริง พวกเขามีชีวิตอยู่แบบเทียม ๆ ทั้งนั้น ผมตระหนักก็เพราะว่า เมื่อความคิดของผมสิ้นสุดลง เวลามันหายไป ไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต ผมจึงรู้ชัดว่าชีวิตของผมอยู่เฉพาะตรงหน้า... ตรงทุกขณะแห่งปัจจุบัน มันสดใหม่เสมอเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด มันเป็นนิรันด์ (ผมอัศจรรย์ใจมาก และเพิ่งรู้จักความหมายแท้จริงของมัน) เพราะว่ามันไม่มีเวลาให้เราต้องคำนึงคำนวณและไม่มีความคิดมาบดบังชีวิตที่แท้จริงของเรา” ,น.209

จิตกับวัตถุ/ จิตกับสมอง/ เทียมกับแท้/ ตะวันตกกับตะวันออก/ วิทยาศาสตร์ บริโภคนิยมกับปรัชญาพระพุทธศาสนา/ ความเป็นอมตะ วัฎสงสารกับความเป็นมนุษย์/ พระเจ้า มนุษย์ ธรรมชาติ/ ศีลธรรม จริยธรรม ความเห็นแก่ตัวและความอยู่รอด...

หลากหลายของคู่ขนานและหลากระดับของความขัดแย้งที่เกิดขึ้นอย่างซ้ำซากซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโลกของมนุษย์และความเป็นมนุษย์ของเรา ณ ระหว่างบรรทัดที่ตั้งสติให้ข้าพเจ้าได้ทบทวน ใคร่ครวญในความเป็นมนุษย์ของตนเองไปพร้อม ๆ กับความสนุกสนาน ลุ้น เพลิดเพลินกับจินตนาการของโลกวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี การโคลน โลกอนาคตผสมกับพุทธศาสนา จิก ๆ กัด ๆเสียดสีสังคม ธุรกิจอย่างปลาใหญ่กินปลาเล็กในโลกปัจจุบันที่ยังคงร่วมสมัย โดยเฉพาะการคงความเป็นอมตะ วัฎสงสารของชีวิตมนุษย์ และตั้งคำถามที่ย้อนกลับไปไกลถึงที่มาที่ไปของมนุษย์กับงานอัน “อมตะ” ซีไรต์ประจำปี 2543 ของ “วิมล ไทรนิ่มนวล”

“เราทุกคนกลัวตาย เพราะเราอาลัยชีวิต แต่ชีวิตมันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าความทรงจำ ที่สุดแล้วเราก็แค่เสียดายความทรงจำ และเสียดายประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่เราปรารถนาจะได้รับ” ,น. 126

“จะไปเสียดายมันอยู่ทำไมกับไอ้ถุงเน่า ๆ ที่เป็นที่อาศัยของโรคสารพัด โดยเฉพาะไอ้โรคเกิด แก่ เจ็บ ตาย ซึ่งไม่มีวันรักษาหาย สู้ตายไปแล้วเกิดใหม่ดีกว่า” 132

“…บอกน่ะไม่ยากหรอกครับ แต่มันยากที่จะปฏิบัติ ทั้งที่จริงก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแต่คุณนั่งลง ทำใจให้สบาย แล้วก็มองดูตัวเอง” ,น.127

พรหมมินทร์ อรชุน และชีวัน อมตะแบบไหนกัน ?
ประหนึ่งราวกับว่าดูหนัง Sci-Fi
อ่านหมายเลข ๒๔/๒๕๖๐ ลองหาอ่านดูครับ #อมตะ #วิมลไทรนิ่มนวล #หนังสือ #อ่าน #อ่านแล้วอ่านเล่า #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #Read #InToTheBooks #ซีไรต์ประจำปี2543 ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

[Sansarun Amornchai]

#อมตะ
วิมล ไทรนิ่มนวล
8/10

“วัตถุ vs จิตนิยม”

อีกครั้งที่ผมได้เดินในคิโนะและสะดุดตาเข้ากับหนังสือดีไซน์สวยเล่มนี้ ที่ดีกรีคว้ารางวัลซีไรต์ปี 43 ก็ไม่รอช้าคว้ามาเชยชมหลังจากอ่านคำโปรยท้ายเล่ม และรวดเดียวจบไปเลยกับ อมตะ

ว่าด้วย setting โลกอนาคตที่วิทยาการล้ำหน้า การโคลนนิ่งนั้นไม่ไกลเกินฝัน นึกภาพอย่างหนังดังปี 2000 ที่อาร์โนลด์สวมบทอย่าง the 6th day โดยเล่าผ่านหนึ่งในตัวเอกอย่าง ชีวัน ครั้นพบความจริงจากผู็เป็นบิดาว่าตนนั้น ไม่ใช่สิ่งใด แต่เป็นอะไหล์สำรองให้กับพ่อบังเกิดเกล้า และถึงคราที่เขาต้องทดแทนบุญคุณ คุณธรรม จริยธรรม ถูกท้าทายในบัดดล เมื่อเรื่องนี้เป็นที่ถกเถียงว่าควรให้ถูกกฏหมายรือไม่ แต่ระหว่างนั้นคุณหมอนามอรชุนผู้มา calm จิตใจของชีวันในวาระสุดท้ายกลับมาด้วยจุดประสงค์ซ้อนเร้นบางอย่าง !! จะเป็นอย่างไร ติดตามมมม

ประเด็นหลักของหนังสือแน่นอนตรงตัวคงไม่พ้น ความถูกต้อง ในการกระทำ ว่าอนาคตมนุษย์โคลน ควรมีสิทธิเท่าเทียมกับคนทั่วไปหรือไม่ การสร้างโคลนเพื่อเปลี่ยนถ่ายอวัยวะถูกต้องหรือไม่ ลึกไปกว่านั้นใน setting จำลองนี้ โลกทุนิยมได้พาเรามาถึงจุดที่มนุษย์ท้าทายบทบาทของพระเจ้า นั้นควรรือไม่ เมื่อเทียบเข้ากับปรัชญาฝั้งเอเชียอย่างจิตนิยม

หนังสือซีไรต์เล่มนี้เสพง่าย ยอกย้อน เล่นกับความคิดเราไปมา กระเทาะ กระแทกเราทั้งปรัชญาจากฝั่งตะวันตก และพุทธศาสนาในด้านตะวันออก ผูกเล่าออกมาเป็นพล๊อต เป็นนิยายไซไฟที่อดคิดไม่ได้เลยว่าถ้านำมาทำเป็น live action จะหน้าสนใจปานใด

ความบันเทิงมี สนุก ชวนติดตาม และยังพาเราไปขบคิดถึงปรัชญาจากสองซีกโลกว่าเราควรจะมีสติกับกระแสที่เราเผชิญหรือเปล่า

ชวนอ่านต่อกันนะคร้าบบบ ;)

[Chaipat Choo]

"อมตะ"
นิยายไซไฟสัญชาติไทย โดย วิมล ไทรนิ่มนวล (ผู้เขียนเรื่อง คนทรงเจ้า) การันตีคุณภาพโดยรางวัลซีไรต์ ปี พ.ศ. 2543

อ่านสนุก พล็อตดี ภาษาเล่าเรื่องสละสลวยมากๆ อ่านลื่นไหล ได้อารมณ์ สะท้อนด้านมืดของมนุษย์ได้สุดยอด สมกับที่ชนะเลิศซีไรต์ (นักอยากเขียนท่านใดต้องการฝึกฝีมือการเขียน อย่าพลาดครับ)

5/5 คะแนน

[lapat s.]

กล่าวถึงเรื่องการโคลนนิ่งในประเทศไทย นโยบายรัฐบาลที่จะดำเนินการเกี่ยวกับการโคลนนิ่ง ถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างใหม่สำหรับยุคนั้น แต่เขียนออกมาได้ค่อนข้างชัดเจน เห็นภาพ ส่วนมุมมองของตัวละครที่มีต่อการโคลนนิ่งก็แตกต่างกันไป ประเด็นนี้เขียนออกมาได้ดี ตัวเนื้อเรื่องยังไม่ประทับใจมากนัก

[Suzy Yang]

เป็นนิยายที่ออกมาตรงกับยุคสมัยในขณะนั้น ซึ่งมีการตั้งคำถามด้านศีลธรรม จริยธรรมเกี่ยวกับการโคลนนิ่งอย่างกว้างขวาง นิยายเล่มนี้จึงสะท้อนประเด็นปัญหาต่างๆ เกี่ยวกับการโคลนนิ่ง...ตอนที่อ่านในขณะนั้น รู้สึกว่าสนุกและทันยุคสมัยดี

[กำพล สนธิเณร]

เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่สอนธรรมะได้ดี และพร้อมกันก็ใช้วิทยาศาสตร์ท้าทายความเชื่อของศาสนาพุทธได้ดี แม้ตรงจุดที่เป็นเรื่องวิทยาศาสตร์จะมีบ้างที่ขัดความเป็นจริงไปบ้างแต่ก็ถือว่าทำได้ดีในฐานะที่เป็นฝีมือคนไทย ที่สำคัญคือข้อคิดที่มีคุณค่าที่ได้จากการอ่านนิยายเล่มนี้

[Sumrub]

เนื้อเรื่องสนุกดีครับ ชวนติดตาม มีช่วงบีบคั้นอารมณ์อยู่เรื่อยๆ แฝงปรัชญาทางพุทธผสมกับจิตวิทยาบ้าง
อ่านเพลินดีเเละได้แง่คิดครับ

[Nilphat Phatdone]

ไม่เห็นด้วยกับหลายความคิดของเรื่อง
แต่ก็คิดว่ามันไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น
ถ้าคนมันจะมีความสุข มันก็คงจะสุขของมันเองนั้นแหละ
เราว่า.

[Knot Pakorn]

That's have a good story inside

[Mig Charoentra]

a good book on Buddhism

[gaspels]

3.5

[666]

good

[Bighead_Monster]

ในยุคสมัยที่วิทยาการการโคลนนิ่งทำได้แล้ว (แต่ยังไม่ผ่านด้านกฎหมาย) พรหมินทร์นักธุรกิจใหญ่ระดับประเทศ โรงพยาบาล ฟาร์มสัตว์ รวมไปถึงสถาบันวิจัยสิ่งมีชีวิต เขาพยายามผลักดันร่างกฎหมายเกี่ยวกับการโคลนนิ่งมนุษย์ เพื่อนำตัวโคลนเหล่านั้นมาเป็นอะไหล่ เปลี่ยนถ่ายอวัยวะให้เขายังแข็งแรงต่อไป

ในเล่มเซตติ้งคือประเทศไทยคล้ายคลึงสังคมไทยในปัจจุบันอยู่ไม่น้อย ภายใต้โลกแห่งทุนนิยม วัตถุนิยม เกิดเป็นสงครามด้านกฎหมายที่ส่งแรงกระเพื่อมที่ส่งผลต่อสังคม ตัวละครแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ตัวละครหลักค่อนข้างมีมิติ มีเหตุผลของการกระทำ แต่บางตัวก็ไม่ได้มีหลายมุมนัก มาเสริมเพียงให้มีประเด็นแตกแขนง

สำนวนอ่านง่าย คล้ายดูหนังยุคเก่าเซตติ้งไทย (เล่มนี้รางวัลซีไรต์ปี43) เนื้อเรื่องไม่ได้ตีความยากแต่จบปลายเปิด ประเด็นพุทธศาสนา(เราไม่ได้อินเท่าไหร่)ผสานกับวิทยาศาสตร์ถือว่าเบลนได้ดี ท้าทายความคิดอ่านของผู้คนในมุมมองปัจจุบันได้อยู่ ให้ตระหนักถึงจิตวิญญาณที่แท้ของตน กระตุ้นให้เห็นคุณค่าในชีวิต

ระหว่างอ่านเล่มนี้ก็ต้องถามใจตัวเองว่าสิ่งใดผิดถูก สำรวจความเป็นมนุษย์ภายในใจตีโต้ไปกับสิ่งที่มุ่งหวัง สำหรับเรามองว่าการฝืนธรรมชาติไม่ใช่สิ่งที่น่าเห็นด้วย แต่หากวันหนึ่งเราต้องตายเพราะเป็นแค่โคลน เราจะยอมทำเพื่อคนที่ให้กำเนิดเราหรือลุกฮือแก้แค้น เกิดเป็นประเด็นที่อาจจะเถียงกันไปได้อย่างไม่รู้จักจบสิ้น

[Nattawut Phetmak]

จำได้ลางๆ ว่าตอนม.ต้นครูบอกให้ไปอ่านซีไรต์ (มั้ง? หรือว่าแรดอยากอ่านงานยากๆ บ้าง) ก็เลยเลือกเล่มนี้มาอ่าน

ค่อนข้างชอบนะ แต่คิดว่าตอนนั้นยังเด็ก เลยรู้สึกหวือหวากับเนื้อเรื่องมาก ยิ่งมาเจอตอนจบที่ไม่เฉลยว่าสุดท้ายแล้วผลลัพธ์เป็นไปในทางไหนกันแน่ (แบบหนังฝรั่งเลยที่ชอบผูกปมตอนจบไว้) ก็ยิ่งถูกใจมากขึ้นไปอีก

รู้สึกว่าการเล่าเรื่องมันจะไม่ค่อยตามแบบนิยายไทยเท่าไหร่ (เหมือนไปลอกงานฝรั่งมาแปลมากกว่า ... อุย ใช้คำแรงไปมั้ย) ซึ่งโอเคก็เข้าใจได้ระดับหนึ่งว่าเนื้อเรื่องมันแตกต่างจากนิยายไทยที่เคยอ่าน แต่ก็ทำให้จินตนาการตามยากเหมือนกัน

ใครไม่ค่อยอ่านหนังสือมาก่อนนี่แนะนำเลยนะ แต่ถ้าใครจัดเจนในนิยาย sci-fi แล้วก็ข้ามๆ ไปเหอะ (ให้ 4 ดาวเพราะคิดว่าตอนที่อ่านคงให้คะแนนเท่านี้แหละ ถ้าให้อ่านและให้คะแนนตอนนี้ก็คงลดลงไปเยอะ)