What do you think?
Rate this book
Karuzela samobójczyń
Druga bestsellerowa powieść z bohaterką Ulubionych rzeczy, policjantką z tajemniczą przeszłością, zafascynowaną postaciami seryjnych morderców. Tym razem Lacey Flint ma wcielić się w rolę ofiary…
Uniwersytet w Cambridge sceną zbrodni doskonałych: morderstw bez mordercy. Ofiary zabijają się same…
Cambridge tuż przed północą to miasto czarnych cieni i złotego światła. Reflektor prawie pełnego księżyca oświetla eleganckie niczym weselny tort budynki, filary wskazujące bezchmurne niebo jak kamienne palce, i nielicznych ludzi, którzy błądzą jeszcze po ulicach, jak zjawy, to pojawiając się w plamach światła, to niknąc w cieniu.
Kobieta stojąca na krawędzi jednej z najwyższych wież wygląda jak turystka podziwiająca widok. Powietrze u stóp wieży jest nieruchome. Na szczycie wieje wiatr. Na tyle silny, że włosy kobiety łopoczą wokół jej głowy jak flaga. Kobieta jest młoda i byłaby piękna, gdyby jej twarz nie była pozbawiona wszelkiego wyrazu. Gdyby w jej oczach było jakiekolwiek światło. To twarz kogoś, kto wierzy, że jest już martwy...
Uniwersytetem Cambridge wstrząsa seria tajemniczych samobójstw. Już kilkanaście dziewczyn odebrało sobie życie – w bardzo gwałtowny, krwawy, makabryczny sposób. Sposób, który każe doktor Evi Oliver, uniwersyteckiemu psychiatrze, podejrzewać, że to coś więcej niż zbieg okoliczności.
Do Cambridge przyjeżdża z Londynu Lacey Flint. Prowadzi śledztwo, udając studentkę. Niebawem ktoś zaczyna ją straszyć, wykorzystując jej najskrytsze lęki. Kobietę zaczynają dręczyć te same niepokojące koszmary, o jakich mówiły dziewczyny, zanim odebrały sobie życie...
Uniwersytet w Cambridge sceną zbrodni doskonałych: morderstw bez mordercy. Ofiary zabijają się same…
Cambridge tuż przed północą to miasto czarnych cieni i złotego światła. Reflektor prawie pełnego księżyca oświetla eleganckie niczym weselny tort budynki, filary wskazujące bezchmurne niebo jak kamienne palce, i nielicznych ludzi, którzy błądzą jeszcze po ulicach, jak zjawy, to pojawiając się w plamach światła, to niknąc w cieniu.
Kobieta stojąca na krawędzi jednej z najwyższych wież wygląda jak turystka podziwiająca widok. Powietrze u stóp wieży jest nieruchome. Na szczycie wieje wiatr. Na tyle silny, że włosy kobiety łopoczą wokół jej głowy jak flaga. Kobieta jest młoda i byłaby piękna, gdyby jej twarz nie była pozbawiona wszelkiego wyrazu. Gdyby w jej oczach było jakiekolwiek światło. To twarz kogoś, kto wierzy, że jest już martwy...
Uniwersytetem Cambridge wstrząsa seria tajemniczych samobójstw. Już kilkanaście dziewczyn odebrało sobie życie – w bardzo gwałtowny, krwawy, makabryczny sposób. Sposób, który każe doktor Evi Oliver, uniwersyteckiemu psychiatrze, podejrzewać, że to coś więcej niż zbieg okoliczności.
Do Cambridge przyjeżdża z Londynu Lacey Flint. Prowadzi śledztwo, udając studentkę. Niebawem ktoś zaczyna ją straszyć, wykorzystując jej najskrytsze lęki. Kobietę zaczynają dręczyć te same niepokojące koszmary, o jakich mówiły dziewczyny, zanim odebrały sobie życie...
416 pages, Paperback
Published February 5, 2013
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 31, 2024
No fantastyczne! Zapomniałam jak dobra jest ta seria, chociaż ten wątek miłosny..... Stoję w miejscu cały dom, ale jest szansa na rozkręcenie się w kolejnym. Na pewno będę czytać dalej 🥰
July 8, 2025
„Karuzela samobójczyń” to solidny i trzymający w napięciu kryminał, który nie zawodzi miłośników gatunku. To moje drugie spotkanie z prozą S.J. Bolton i po raz kolejny okazało się trafione. Autorka umiejętnie buduje atmosferę zagrożenia i niepewności, wciągając czytelnika w gęstą, niepokojącą intrygę, która z każdą stroną nabiera tempa.
Intrygująca postać Lacey Flint, nieoczywistej i niepokornej policjantki, w tej części wciela się w rolę studentki Laury, by pod przykrywką rozwikłać serię tajemniczych samobójstw młodych kobiet. To, co początkowo wygląda jak seria nieszczęśliwych zdarzeń, zaczyna układać się w przerażający wzorzec. Lacey, kierując się intuicją i niepokojem, rozpoczyna własne śledztwo, narażając się przy tym na ogromne niebezpieczeństwo.
Osadzenie akcji w środowisku akademickim Cambridge to świetny wybór, chłodna elegancja i historyczne mury stanowią kontrast dla brutalnych wydarzeń i narastającego napięcia. Kampusy, biblioteki i stare korytarze uniwersyteckie przestają być ostoją wiedzy, a stają się sceną mrocznej gry, w której każdy może być podejrzany.
Pomysł na samobójstwa przeprowadzone w osobliwych, wręcz teatralnych okolicznościach, działa na wyobraźnię i wzbudza niepokój. Z każdym rozdziałem czytelnik czuje, że sprawa się zagęszcza, a Lacey zamiast zbliżać się do prawdy, sama może stać się następną ofiarą.
To nie tylko kryminał, ale i opowieść o samotności, presji społecznej, tajemnicach skrywanych pod pozorem normalności i przemocy, która czai się tuż pod powierzchnią.
Polecam wszystkim, którzy cenią sobie historie z zaskakującym zakończeniem i bohaterkę, która potrafi myśleć niezależnie, choć czasem musi zapłacić za to wysoką cenę.
Intrygująca postać Lacey Flint, nieoczywistej i niepokornej policjantki, w tej części wciela się w rolę studentki Laury, by pod przykrywką rozwikłać serię tajemniczych samobójstw młodych kobiet. To, co początkowo wygląda jak seria nieszczęśliwych zdarzeń, zaczyna układać się w przerażający wzorzec. Lacey, kierując się intuicją i niepokojem, rozpoczyna własne śledztwo, narażając się przy tym na ogromne niebezpieczeństwo.
Osadzenie akcji w środowisku akademickim Cambridge to świetny wybór, chłodna elegancja i historyczne mury stanowią kontrast dla brutalnych wydarzeń i narastającego napięcia. Kampusy, biblioteki i stare korytarze uniwersyteckie przestają być ostoją wiedzy, a stają się sceną mrocznej gry, w której każdy może być podejrzany.
Pomysł na samobójstwa przeprowadzone w osobliwych, wręcz teatralnych okolicznościach, działa na wyobraźnię i wzbudza niepokój. Z każdym rozdziałem czytelnik czuje, że sprawa się zagęszcza, a Lacey zamiast zbliżać się do prawdy, sama może stać się następną ofiarą.
To nie tylko kryminał, ale i opowieść o samotności, presji społecznej, tajemnicach skrywanych pod pozorem normalności i przemocy, która czai się tuż pod powierzchnią.
Polecam wszystkim, którzy cenią sobie historie z zaskakującym zakończeniem i bohaterkę, która potrafi myśleć niezależnie, choć czasem musi zapłacić za to wysoką cenę.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews