Nie ulega watpliwosci, ze Depeche Mode jest jednym z najwiekszych zespolów na swiecie, swiadczy o tym chocby liczba sprzedanych plyt, która przekroczyla 100 milionów egzemplarzy. Czlonkowie Depeche Mode doswiadczyli w swej karierze wszystkiego, wlacznie z wyrokami sadowymi nakazujacymi podjecie leczenia od uzaleznien. Najwazniejsze jednak, ze przetrwali, a w przypadku wokalisty Dave'a Gahana - w calkiem doslownym sensie. Piszac monografie Depeche Mode, autor przeprowadzil ekskluzywne wywiady z czlonkiem zalozycielem zespolu, Vincem Clarkiem, i producentem Garethem Jonesem, oraz umiescil w ksiazce niepublikowane wczesniej wywiady z aktualnymi Depeszowcami. Ksiazka jest absolutnym strzalem w dziesiatke dla wszystkich fanów sceny elektronicznej.
"Wszystko, co chcieliscie wiedziec o..., ale wstydziliscie sie zapytac" - oto wyswiechtana formulka, w srodek której wypada nam tym razem wstawic nazwe jednego z najbardziej inspirujacych i najpopularniejszych zespolów w historii muzyki popularnej. Ale taka wlasnie jest ta ksiazka. Na prawie pieciuset stronach Jonathan Miller nakreslil Ich portret. Portret tak precyzyjny, ze nie trzeba nawet wysilac wzroku, by dostrzec pojedyncze linie papilarne kazdego z Muzyków. Zreszta nie tylko Ich. Na takie wydawnictwo zasluzyli wszyscy. Zespól Depeche Mode - za 33 lata swojej Sztuki. Fani - za tyle samo rzadko spotykanego w jakichkolwiek wspólnotach oddania. Jedni i drudzy nie moga bez siebie zyc. I oby tak bylo jak najdluzej. Panie i Panowie - Depeche Mode!
Sir Jonathan Wolfe Miller CBE was a British theatre and opera director, author, television presenter, humorist and sculptor. Trained as a physician in the late 1950s, he first came to prominence in the 1960s with his role in the comedy review Beyond the Fringe with fellow writers and performers Peter Cook, Dudley Moore and Alan Bennett. Despite having seen few operas and not knowing how to read music, he began stage-directing them in the 1970s and became one of the world's leading opera directors with several classic productions to his credit. His best-known production is probably his 1982 "Mafia"-styled Rigoletto set in 1950s Little Italy, Manhattan. He was also a well-known television personality and familiar public intellectual in the UK and US.