Upior w kamerze Zarys kulturowej historii kina grozy

by Kamiska Magdalena

Jesli za date narodzin kina grozy uznac premiere Studenta z Pragi Stellana Rye 1913 gatunek ten ukonczyl niedawno sto lat W tym czasie zdolal okrazyc glob ziemski od Berlina przez Hollywood az po Tokio i z powrotem W trakcie tej podrozy zuniwersalizowal swoj jezyk i upowszechnil przekaz a przenikajac przez kolejne filtry kulturowe ekonomiczne polityczne i spoleczne imponujaco wzbogacil swa formalna i tresciowa oferte Ta okragla choc umowna rocznica stanowi dobry moment by podsumowac jego historie Jako kulturoznawca z wyksztalcenia medioznawca ze wzgledu na wybrana specjalizacje a prywatnie fanka horroru filmowego pragne niniejszym przedstawic monografie skoncentrowana na tym wlasnie gatunku Rezygnujac z modelu leksykonu na rzecz linearnej narracji postaram sie zaprezentowac uporzadkowany chronologicznie zarys jego historii przede wszystkim jednak sprobuje zinterpretowac jego rozwoj w perspektywie kulturoznawczej Uczynie to proponujac rozumienie horroru jako kolejnego ani historycznie pierwszego ani tez z pewnoscia nie ostatniego medium w lancuchu remediacji opowiesci niesamowitej

237 pages, Hardcover

Reviews

[Lobo]

Tytuł nie kłamie - jest to zarys historii horroru jako gatunku filmowego w perspektywie kulturowej, tj. w kontekście zmian społeczno-kulturowych, które kształtowały rozwój kina. Jest to świetna podstawa, którą warto mieć pod ręką. Czytałam głównie, żeby sprawdzić, czy studenci zrozumieją i w związku z tym można bezpiecznie wrzucić do sylabusa - można. Nie dowiedziałam się niczego nowego, ale Kamińskiej udało się wrzucić do niemal podręcznikowej narracji kilka błyskotliwych fragmentów, jak interpretację roli boogeymana w "Koszmarze z Ulicy Wiązów", sporo interesujących uwag na temat slashera (generalnie widać, że to jej specjalizacja, dostaje nieproporcjonalnie mnogo miejsca w stosunku do reszty rozdziałów) i paradoskalnej roli Final Girl, dużo ciekawych informacji na temat azjatyckiego kina grozy.

Szczerze, mam jeden problem z pisaniem Kamińskiej i to jest lekceważący ton, jaki przybiera wobec przedmiotu badań, jakby za wszelką cenę chciała podkreślić swój dystans, ironię i to, jak bardzo jest ponad wszelkie zaangażowanie, coś, co można podsumować frazą "too cool for school", ale ta postawa się nie sprawdza, kiedy jesteś nerdem.