Een rechercheteam van de Leuvense politie stuit op een merkwaardig Facebookbericht, waarin een aanvankelijk onvindbare man de lezers uitnodigt hem te volgen in een nietsontziende wraakactie.
Na marketingstudies belandde hij eerder toevallig in het bankwezen, waar hij een mooie carrière na 17 jaar inruilde voor iets totaal anders: hij werd - samen met zijn vrouw - eigenaar en zaakvoerder van herenkledingzaak 'De Gouden Schaar' in Tienen (2011). In 2003 publiceerde hij samen met Louis Verbruggen en Jan Ceuleers het managementboek ‘Hoe word ik een winnaar en hoe blijf ik het’. in 2008 debuteerde hij op de fictiemarkt met een eerste thriller (Scherven). Er volgden nog 4 titels met dezelfde speurders in de hoofdrol. De Facebookmoorden (2010) is daarvan de bekendste titel. In 2013 schreef Debbaut een mooie novelle 'Als ik wakker word, ga ik dood'. In 2014 verraste de auteur ons met een satirische roman 'En toen schiep God Kevin'.
Hans Devriendt. Brave echtgenoot, voorbeeldige vader van twee kinderen, onberispelijke medewerker in een cultureel centrum. Zijn leven lijkt harmonieus, tot hij op een huwelijksfeest geconfronteerd wordt met iets wat hem de adem beneemt. Hij besluit wraak te nemen. Bloedige wraak. Hij kondigt dat aan via Facebook, want zo veel mogelijk mensen moeten directe getuigen worden van wat er gebeurt.
Als de eerste dode valt, beseft John Leyssens, hoofdrechercheur van de federale politie in Leuven, de ernst van de zaak. De Computer Crime Unit moet de Facebookpagina traceren, maar ze bijt er haar tanden op stuk. Als even later ook een tweede en een derde slachtoffer vallen, schakelen Leyssens en Van Cattendyck in een hogere versnelling.
Stukje bij beetje ontrafelen ze een onthutsende en kwetsende waarheid, die uitmondt in een gruwelijk en zinderend einde. Wie zijn de slachtoffers? En wie is de dader?
'De Facebookmoorden' is het derde deel van de serie met Leyssens en Van Cattendyck in de hoofdrol.
Je leest over het eerste slachtoffer dat valt. Op haar Facebook is een raar bericht achtergelaten en de politie wordt op de zaak gezet. Ondertussen krijgt de Facebookgroep van de dader ook steeds meer volgers. En dan valt er een tweede slachtoffer. Wat is het motief van de dader?
Ik moest weer even wennen aan de schrijfstijl van deze auteur. Het is anders dan dat ik gewend ben, maar de eerste vreemde berichten op Facebook én de moord vond ik interessant. Ik hoopte dan ook op meer spanning, maar die kwam voor mij persoonlijk niet echt.
Het verhaal is wel leuk bedacht: een moordenaar die via Facebook laat weten wat zijn plannen zijn, maar ik raakte niet heel erg betrokken bij de verschillende personages. Het bleef voor mij allemaal net wat te oppervlakkig.
Wel denk ik dat, als je van boeken zoals Baantjer houdt, je dit wel kunt waarderen. Ik vond het leuk voor tussendoor, maar het verhaal sprong er voor mij niet uit. Er had, voor mijn gevoel, veel meer uitgehaald kunnen worden.
Ik wil @uitgeverijlannoo heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
In Leuven is een nieuwe moordenaar losgelaten en deze keer kondigt de moordenaar zijn zelfverklaarde wraakactie aan via Facebook. Reynders en Van Cattendyck volgen toevallig deze Facebook pagina en hoewel ze allebei geen vertrouwen in de zaak hebben, en aangezien Leysssens er ook geen graten in ziet, volgen ze de zaak gewoon op maar zolang er geen dode te bespeuren is kunnen ze niet veel doen. Tot het eerste vermoorde slachtoffer ontdekt wordt. Dan pas wordt de pagina op social media serieus genomen. En het aantal volgers stijgt plots ook, iedere volger spuwt ook zijn mening. De pagina is niet te traceren en het team van Leyssens zit dan ook met de handen in het haar. En dan volgt een tweede dode…
Dit is een tweede maal dat ik dit boek lees en in herinner me toen ik het in 2020 las had ik nog niks van Debbaut gelezen, dus ik kende geen enkele van de hoofdpersonages en hun achtergrond. Op zich valt het boek te lezen zonder de voorgaande boeken maar persoonlijk vind ik een chronologische volgorde van lezen fijner. En dat weerspiegelde toen ook in een mindere rating dan nu.
Doordat Uitgeverij Lannoo de oudere boeken van Debbaut heruitbrengt en in een nieuw jasje steekt (zie ook Tralies en Scherven) zodat ze ook beter passen in het geheel (samen met Rauwkost en Quatre-mains) dacht ik: ik herlees deze nu ik ook de twee voorgaande boeken eindelijk eens las. En ja hoor, de ervaring was al een stuk beter. (Op goodreads en hebban plaats ik nog ratings bij mijn boeken en is ie van 3 sterren naar 4 sterren gestegen)
Sowieso lezen de boeken van Debbaut heel snel en is zijn flitsende schrijfstijl heel aangenaam om lezen. De dialogen zijn vaak heel menselijk en tonen vaak ook aan hoe mensen echt met elkaar om kunnen gaan. Het Leuvense (Brabants) accent moet je er natuurlijk zelf bij bedenken.
Tevens verwerkt Bart heel actuele thema’s in zijn verhalen zoals in dit boek ook (ik ga niks spoilen) dat oorspronkelijk in 2010 verscheen, maar (jammer genoeg) ook vandaag nog heel actueel is.
Wraak kan zoet smaken maar laat volgens mij toch een bittere nasmaak na en dat is in dit verhaal heel hard duidelijk.
Benieuwd of Lannoo nu ook de twee volgende boeken in deze reeks in een nieuw jasje zullen steken (Ik maak je kapot en Cold Case 0212). Hopelijk wel want anders zou het jammer zijn, vind ik. Deze nieuwe covers zijn alvast veel mooier dan de vroegere (persoonlijke mening!).
Een ideaal tussendoortje, maar ook niet direct een diepgaand verhaal... de (toenmalige) actualiteit komt hierin aan bod... ik lees veel, heel veel... en wat ik bij dit soort thrillers mis is de sterkte van onze taal... het moet niet hoogdravend zijn, zoals bij veel Nederlandse en Belgische schrijvers (en dit boek is in klare taal geschreven) maar ik ontbreek achtergrond, extra informatie, het beetje rond de pot draaien... in literatuur mag dat allemaal! Maar de Aspes, Sonnst’en en dergelijke missen dat allemaal... er is het verhaal, de misdaad en joep, daarmee is de kous af... anderzijds heb ik er wel genoten, het was geen tijdsverspilling.... (dit was in 2020, intussen herlezen… zie hernieuwde review hierboven)
Bart, bart Dit is het eerste boek dat ik van je lees maar zeker het laatste niet Ik heb nog 'ik maak je kapot', 'relikwie' en cold case 0212' liggen van je Deze zullen, net als deze, verslonden worden door mij Mijn mening over dit verhaal De reden waarom ik dit boek wou lezen was omdat de titel en het verhaal me vooral aansprak Ik deed het boek open en meteen nam je me mee in je verhaal Ik heb een gloeiende hekel aan verhalen die ellenlange beschrijvingen geven Ik heb graag 'get to the point' maar dat is mijn mening, hé ;) Ik leefde mee met het hoofdpersonage, met van cattendyck en leyssens, de twee rechercheurs in je verhaal Samen volgde ik hun doen en laten Ik heb zelfs een paar keer gelachen met de commentaren die leyssens gaf ;) Je weet wel over welke stukken ik het heb hé? Ik bleef me afvragen waarom iemand plots tot moorden in staat was Iemand zo 'normaal' met een vrouw, kinderen, een werk,... Iemand die alles had, waarom zou hij alles op het spel zetten? Ik heb het meerdere keren uitgesteld om jouw spannende verhaal uit te lezen Maar vandaag, zoals ik je zelf zei, ging ik het uitlezen En zo gezegd, zo gedaan! Het is uitgelezen en je hebt me tot de laatste pagina vastgehouden en me vol bewondering meegenomen naar de laatste pagina Eenmaal ik je boek had uitgelezen dacht ik van ,amai! Wat een goed verhaal!
Bart Debbaut heeft met dit boek bewezen dat hij mee kan in het rijtje van Patrick De Bruyn, Deflo, Piet Baete, Karin Fossum, ... stuk voor stuk goede schrijvers van spannende lectuur. Dit boek is een echte pageturner. Als lezer leef je mee en, dit schrijf ik met enige voorzichtigheid, kijk je bijna mee uit naar de volgende moord om aldus dichter naar de ontknoping ervan toe te leven. Naar het einde toe krijg je wel een vermoeden van het motief van de dader, maar het blijft evenwel spannend genoeg. Hoewel dit boek deel uitmaakt van een serie, kan je het perfect los lezen.
Hans Devriendt. Brave echtgenoot, voorbeeldige vader van twee kinderen, onberispelijke medewerker in een cultuurcentrum. Zijn leven lijkt harmonieus, tot hij op een huwelijksfeest geconfronteerd wordt met iets wat hem de adem beneemt. Hij besluit wraak te nemen. Bloedige wraak. Hij kondigt dat aan via Facebook, want zo veel mogelijk mensen moeten directe getuigen worden van wat er gebeurt. Als de eerste dode valt, beseft John Leyssens, hoofdrechercheur van de federale politie in Leuven, de ernst van de zaak. De Computer Crime Unit moet de Facebookpagina traceren, maar bijt er haar tanden op stuk. Als even later ook een tweede en een derde slachtoffer vallen, schakelen Leyssens en Van Cattendyck in een hogere versnelling. Stukje bij beetje ontrafelen ze een onthutsende en kwetsende waarheid, die uitmondt in een gruwelijk en zinderend einde. Wie zijn de slachtoffers? En wie is de dader? Bart Debbaut (1971) is niet aan zijn proefstuk. De Facebookmoorden is zijn derde thriller in de reeks rond de Leuvense speurders Leyssens en Van Cattendyck. Na Scherven (2008) en Tralies (2009) slaagt de auteur er ook nu weer in op meesterlijke wijze binnen te dringen in het hoofd van zijn personages. Over het werk van Bart Debbaut: ‘Spannend en gruwelijk. Debbaut bevestigt zijn kunnen als thrillerauteur.’ – GOED GEVOEL ‘Debbaut hoort thuis in het rijtje van grote Vlaamse misdaadauteurs als Aspe, Deflo en Mendes.’ – YVES LETERME, gewezen eerste minister ‘Schrijven kan Debbaut zeker. Viersterrenthriller.’ – CRIMEZONE ‘Debbaut is duidelijk aan het groeien in de richting van een topthrillerauteur.’ – INFONU.NL ‘Levensechte personages, flitsende dialogen en sterk opgebouwde spanningsboog.’ – NBD/BIBLION
Je bent snel in de ban van het boek en de personages. De personages zijn geen zwart/wit, goed/slecht, iedereen heeft een beetje van beide. Heel realistisch en goed beschreven, niet teveel dat je er misselijk van wordt, maar exact goed om alle fantastisch gruwelijke acties te kunnen plaatsen en voor te stellen. Je leest in het perspectief van de twee rechercheurs en de moordenaar, ook korte stukjes van de slachtoffers. Echt een aanrader, behalve misschien niet voor de mensen die te perfectionistisch omgaan met zo'n verhalen. Deze personen zouden zot worden dat de rechercheurs de moordenaar niet direct te pakken hebben gekregen, want de moordenaar laat wel een paar DNA sporen en andere sporen achter. Maar dat zou natuurlijk geen goed verhaal zijn. FANTASTISCH!
Hans Devriendt, uitstekende echtgenote en goede vader voor zijn tweeling. Tot er op een huwelijksfeest iets gebeurd wat bij hem de stoppen doen doorslaan en hij met moorden begint dat hij vooraf aangeeft via ons sociaal media "Facebook". In het boek komt hij over als moordenaar maar tevens als slachtoffer en dader. De auteur weet mij natuurlijk weer aan het lachen te brengen met de afkorting van Flic en gebruikt zinsspelingen dat ik hier in het dagelijkse leven ook gebruik in een relatie nl "beeld zonder klank" :-) . Het verhaal is een echte pageturner en las enorm vlot weg.
Een leuke Nederlandse thriller die vlot leest en je meesleept in het verhaal van een man met een moeilijke jeugd die uit is op wraak. Stapje per stapje volg je mee hoe, waar en wanneer de dader zal toeslaan en hoe de politie hier op reageert. Dit geeft een mooi beeld van hoe daders en justitie tegenover elkaar staan en wat ze beiden zouden doen, om hun doel(en) te bereiken. De symboliek van 'horen, zien en zwijgen' geeft het verhaal net die extra touch en geeft je het gevoel dat de dader niet zomaar gek is geworden, maar precies weet wat hij wilt en hoe hij dit kan tentoonstellen.
Spannend verhaal over Hans Devriendt, die via een Facebook pagina zijn moorden aankondigt en daarna berichten deelt over de moorden.
Je leest vanuit het perspectief van Hans, maar ook vanuit het perspectief van de politie Mieke en John.
Heel gek om te lezen dat Hans gewoon een vrouw en kleine kinderen heeft en toch hiertoe in staat is. De moorden worden best gedetailleerd beschreven. Spannend boek waarin je wilde doorlezen om erachter te komen wat het motief van Hans is.
spannend verhaal over een doorsnee familieman die een trauma van zijn jeugd herbeleeft en beslist om wraak te nemen, zo veel jaren later. De auteur ontrolt het verhaal en de omkadering geraffineerd en gedoseerd, zodat de lezer stukje bij beetje de puzzel kan leggen en voldaan het boek kan uitlezen. Knap werk.
Via de thrillergroep van Facebook ken ik een aantal auteurs van boeken. Ik had Bart Debbaut beloofd één van zijn boeken eens te lezen en het is me niet tegengevallen. Ik ga vast nog meer boeken uit de serie lezen. 'De Facebookmoorden' van Bart Debbaut is de derde thriller met het speurdersduo John Leyssens en Mieke Van Cattendyck in de hoofdrollen. Zijn debuutthriller verscheen in 2008. Hij werkte toen als bankier en schreef diverse artikelen voor tijdschriften. Nu heeft hij een modezaak. Schrijven is voor Bart een passie geworden. 'De Facebookmoorden' werd tot de beste Nederlandstalige thriller van het jaar (2010) verkozen op Thrillerboek.nl. De twee eerste boeken heb ik nog niet gelezen, maar ik kon me goed inleven in beide hoofdpersonen. Inmiddels heeft Bart alweer een paar boeken aan de serie toegevoegd. Het laatste deel Cold Case is heel goed ontvangen.
Hans Devriendt is getrouwd met Ilse, heeft twee dochters en werkt in een cultureel centrum, een doodgewone man dus. Wanneer Hans Devriendt op een bruiloftsfeest iemand uit het verleden herkent, komen er allerlei herinneringen boven, zodat bij hem de stoppen doorslaan. Hij wordt erdoor aangezet om alsnog wraak te nemen, bloedige wraak. Hij maakt een Facebookpagina aan, waarop hij zijn plannen uit de doeken doet: "Wraak is de enige uitweg", zo is de naam van de groep. Al snel heeft hij veel volgers die zijn doen en laten gespannen volgen, waaronder de politie. Hij vindt, dat hij er het recht toe heeft om deze moorden te plegen en vindt zichzelf geen gewone moordenaar. Als de eerste dode valt, beseft John Leyssens, hoofdrechercheur van de federale politie in Leuven, de ernst van de zaak. De Computer Crime Unit moet de Facebookpagina traceren, maar dat blijkt nog niet zo simpel. Als even later ook een tweede en een derde slachtoffer vallen, moeten Leyssens en Van Cattendyck er een tandje bijdoen om de zaak te onderzoeken. Elk slachtoffer wordt zorgvuldig uitgekozen en op een welbepaalde manier vermoord en verminkt. Op die manier wil Hans Devriendt iets duidelijk maken.
Bart Debbaut heeft een prettige en vlotte schrijfstijl waardoor het boek gemakkelijk leest. Het verhaal, zowel als het thema is actueel en wordt uit verschillende perspectieven verteld, vanuit de dader en vanuit de politie. De spanning wordt goed opgebouwd. De hoofdpersonen John Leyssens en Mieke Van Cattendyck zijn sympathiek en de karakters zijn goed uitgewerkt. Hun persoonlijke omstandigheden en onderlinge relatie wordt goed beschreven. De dialogen zijn vlot en er zit een goede verhaallijn in met een origineel plot. Er zit voldoende diepgang in de verschillende personages, ook in de dader. Je krijgt sympathie voor hem, omdat hij eerst slachtoffer was. Het thema is kindermisbruik, waar je vandaag de dag nog steeds veel over hoort in de media. Aan het eind van het boek staat, dat Hans Devriendt een prijsvraag gewonnen heeft en daarom zijn naam mag lenen aan de moordenaar. Grappig, dat je hem af en toe tegenkomt in de thrillergroep op Facebook. Ook heeft Bart voor zijn presentaties van zijn boeken beroemde mensen uitgenodigd om het boek te promoten. Dat doet hij erg goed. Voorin het boek staat een haiku van Europees president Herman Van Rompuy. Je kunt ook een filmpje op Youtube vinden. 'De Facebookmoorden' was voor mij een goede kennismaking met Bart Debbaut en een aanrader voor wie van spannende thrillers houdt.
Een oervlaamse thriller in volle Flikken- of Witse-traditie. Met verwijzingen naar heel wat fenomenen uit onze regio (zoals de Joe Top 700 van de jaren '70), waarbij een politieteam op zoek gaat naar de moordenaar die zijn moorden ook toelicht of aankondigt op een Facebook-fanpagina.
Ik ben dit boek beginnen lezen omdat ik het uitgangspunt bijzonder interessant vond en er al meteen heel wat boeiende mogelijke plotwendingen in mijn hoofd "popten". Een moordenaar die een Facebook-groep creëert en vervolgens de "fans" in volgorde van toetreden gaat uitmoorden bijvoorbeeld. Of dat links tussen slachtoffers op dat Facebook-platform gezocht en gevonden moesten worden op minder logische wijze. Of het posten van cryptische omschrijvingen, waardoro de Facebookmoorden een soort van Alternate Reality Game zouden worden.
Niets van dit alles echter. De plot was bijzonder rechttoe-rechtaan, oppervlakkige beschrijvingen van de personages, Facebook leek enkel als excuus gebruikt om het jonge hippe publiek aan te trekken, zo lijkt het mij, want heeft eigenlijk niet echt een meerwaarde in het verhaal.
Een fijne, onderhoudende pageturner die je op een avond of 3 kan uitlezen. Meer niet. Maar dat hoeft ook niet altijd.
Oh jongens wat is dit spannend. Ik wilde de eerste pakweg 50 pagina's lezen, maar ben gewoon in een ruk doorgegaan tot het einde. Een man kondigt op facebook aan dat hij wraak gaat nemen. Binnen de kortste keren heeft hij duizenden volgers. Hij zet exact op facebook wat hij gedaan heeft en als de politie dan het lijk vindt, komt dat overeen met het bericht op facebook. In eerste instantie heeft de politie helemaal geen idee waar ze het moeten zoeken. Pas na het derde lijk vinden ze een mogelijke link en komt alles in een stroomversnelling. De dader vindt niet dat hij dader is maar dat hij slachtoffer is. Leuk detail: de schrijver had de eerste pagina op facebook gezet en aan lezers gevraagd om te raden waarover dit verhaal zou gaan. De persoon die er het dichtste bij zat, mocht zijn naam verlenen aan het hoofdpersonnage.
Smaken verschillen.... ik vond dit een slecht boek. De plot is op zich wel aardig, maar ik vraag mij af of de auteur iets weet van politieonderzoeken. Het hele onderzoek en het gedrag en de uitspraken van de rechercheurs zijn zo ontzettend onprofessioneel dat dit haast een belediging moet zijn voor echte rechercheurs. Het boek hangt aan elkaar van zaken waarvan je zelfs als leek weet dat het zo niet werkt. Daarnaast vind ik dat Mieke, toch een van de hoofdpersonen, als een onnozel type neergezet wordt. Ik verwachtte dat zij een sterke en professionele persoonlijkheid zou zijn, maar ze doet een aantal domme uitspraken en speelt daarnaast ook geen bijzondere rol in het onderzoek, waardoor ik mij afvraag wat haar personage eigenlijk toevoegt. Jammer.
Een boek waarin 2 actuele thema`s bij elkaar komen, facebook en.....Dat zal ik niet verklappen. Mijn eerste boek van Bart Debbaut en ik vind dat hij een prettige schrijfstijl heeft, ik moet af en toen wel een beetje lachen om het Belgische taaltje: mooie benamingen.
het verhaal in het boek is ijzersterk, krachtig geschreven, emotioneel, aandoenlijk. Bart Debbaut gaat goed in op de achtergronden van het verhaal.
Deze wou ik al lang lezen. Vijf dagen heb ik er over gedaan. En met een fulltime job is dat voor mij heel snel. Goed geschreven. Indrukwekkend verhaal. Doet je nadenken ook. Voor mij ook veel bekende plaatsen in het verhaal, Leuven, Boutersem. En namen die ik ken. Namen die ik weet die ook de auteur kent, zonder verbinding met de personnages op zich. Ben blij dat ik het boek gelezen heb. Bart, merci.