What do you think?
Rate this book
Eiland der demonen
Een idylle tussen een Europeaan en een Balisch meisje vormt het hoofdmotief van deze roman, die omruist is door de branding van Bali's zuidkust. Er zijn blijde tropische morgens, maar ook benauwende nachten, waarin de gamelan klinkt en de Balier de demonen tracht te verdrijven, die zijn zielerust verstoren. Er zijn jakkerende toeristen die met hun auto's over het eiland razen, en kunstenaars die er hun schoonheidsdrang trachten te verwerkelijken; er zijn de inheemse bevolking, de arme vissers van het strand, de priesters en de vorst.
De diepere ondertoon van het boek is er een van weemoed en teleurstelling. Bali behoort aan de Balier en aan de Balische goden - wij, blanken, moeten ons niet verbeelden, dat wij er ons paradijs nog kunnen terugvinden. Dit ondervindt de jonge Hollandse schilder, die het verhaal vertelt; dit ondervindt zijn Oostenrijkse vriend, die zich in het hoofd gezet heeft om daar aan Bali's zuidkust geheel zonder hulp een zee-aquarium met een koraaltuin te bouwen; dit ondervinden de rijke Amerikaanse vrouwen, die er zich in Hollywoodse stijl een bungalow lieten neerzetten.
En Karti, een Balisch meisje, wordt mede dupe van deze vergissing ....
De diepere ondertoon van het boek is er een van weemoed en teleurstelling. Bali behoort aan de Balier en aan de Balische goden - wij, blanken, moeten ons niet verbeelden, dat wij er ons paradijs nog kunnen terugvinden. Dit ondervindt de jonge Hollandse schilder, die het verhaal vertelt; dit ondervindt zijn Oostenrijkse vriend, die zich in het hoofd gezet heeft om daar aan Bali's zuidkust geheel zonder hulp een zee-aquarium met een koraaltuin te bouwen; dit ondervinden de rijke Amerikaanse vrouwen, die er zich in Hollywoodse stijl een bungalow lieten neerzetten.
En Karti, een Balisch meisje, wordt mede dupe van deze vergissing ....
198 pages, Kindle Edition
Published March 12, 2013
About the author
Johan Fabricius
108 books5 followersJohan Fabricius (1899–1981) combined his various talents and character traits in his acclaimed historical stories, novels (for young readers) and plays: his desire for adventure and his wanderlust provided him with a variety of subjects. His evocative skill, which he honed during his training as a realistic figurative painter at the Academy of Art in The Hague, inspired him to create wonderfully detailed, atmospheric descriptions. And his gently romantic nature provided his realistic stories with drama and with fantastic characters.
Fabricius was an independent spirit. With the exception of literary greats such as Tolstoy, Dostoyevski and his contemporary J. Slauerhoff, he took inspiration from no one. He chose his own path, travelled all over the world and was not only an author, but also a correspondent for the BBC and The Times. And meanwhile, he tirelessly continued to write.
Titles
Fabricius was an independent spirit. With the exception of literary greats such as Tolstoy, Dostoyevski and his contemporary J. Slauerhoff, he took inspiration from no one. He chose his own path, travelled all over the world and was not only an author, but also a correspondent for the BBC and The Times. And meanwhile, he tirelessly continued to write.
Titles
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 15, 2025
Fascinerende tijdmachine. Dit boek druipt van het oriëntalisme. Niet zo gek, het komt uit 1941. IJdele, altijd ontevreden, tobbende westerlingen zoeken een zuiver paradijs op Bali. De 'Baliërs' lijken van zichzelf vrede met de natuur te hebben. De hoofdpersoon, een schilder, heeft het over hun 'kinderlijke lach', maar hij is ook bang voor ze want ze hebben kennis van duistere krachten. De westerlingen op het eiland vieren hun eigen feestjes, waar soms ook de hogere kaste van de eilandbewoners mag komen, maar uiteindelijk kun je die laatsten ook niet vertrouwen. De schilder neemt zonder woorden niet alleen het huis maar ook de Balinese minnares over van een andere schilder, Gustavsson, die het leven op Bali op moet geven vanwege onheilspellende kwalen. De schilder is een tijdlang zielsgelukkig met deze Karti, maar verliest het contact met haar en breekt zich het hoofd over wat er aan de hand kan zijn, zoekt het in magie, maar uiteindelijk blijkt ze een kind te zijn verloren en vertrouwt ze hem niet genoeg om samen met hem een kind te krijgen. Hij blijft haar baas die altijd zomaar weg kan.
Lekker stellige uitspraken als: '...want ik wist, dat iedere Baliër slechts aardt op de vierkante meter gronds waar hij geboren is.'
En over een andere Baliër: 'Hij verkeerde te veel in Amerikaans-Europees gezelschap om nog precies te weten hoe hij zich te gedragen had.'
'Het geheel was reeds bemost en verweerd alsof het uit de Hindoetijd stamde; geen Baliër zou ooit op de gedachte komen zulk een bassin eens te reinigen.'
De westerlingen zoeken een wereld die ze zelf kwijt zijn geraakt, een zuivere, intuïtieve wereld, 'een sprookje, een stijl om te leven, in elk geval iets wat wij voorgoed verloren hebben.' Het laatste citaat is van Helen, een Amerikaanse schone met wie de schilder iets heeft gehad en die ook van gekkigheid niet weet hoe ze haar plek op het eiland vinden moet. Helen geeft het op, prijst vriendin Grace die geen voet op het eiland zet. "Zij ziet vanuit haar dekstoel dit alles voorbijglijden: de mensen, de tempels, de bergen, het strand en misschien denkt ze juist even: 'O, als ik dáár eens mocht leven, hoe gelukkig zou ik dan zijn.' Maar ze blijft aan boord van haar jacht!"
Uiteindelijk blijven de expats toeristen met verwrongen koloniale beelden van de Baliërs en het leven op het eiland.
Ik vond het niet alleen interessant, maar genoot ook erg van de beschrijvingen van de zee, de woeste ritten op het koninklijke paard en het smartelijke verlangen van de hoofdpersoon naar het paradijs. Zou graag meer weten van de context.
Lekker stellige uitspraken als: '...want ik wist, dat iedere Baliër slechts aardt op de vierkante meter gronds waar hij geboren is.'
En over een andere Baliër: 'Hij verkeerde te veel in Amerikaans-Europees gezelschap om nog precies te weten hoe hij zich te gedragen had.'
'Het geheel was reeds bemost en verweerd alsof het uit de Hindoetijd stamde; geen Baliër zou ooit op de gedachte komen zulk een bassin eens te reinigen.'
De westerlingen zoeken een wereld die ze zelf kwijt zijn geraakt, een zuivere, intuïtieve wereld, 'een sprookje, een stijl om te leven, in elk geval iets wat wij voorgoed verloren hebben.' Het laatste citaat is van Helen, een Amerikaanse schone met wie de schilder iets heeft gehad en die ook van gekkigheid niet weet hoe ze haar plek op het eiland vinden moet. Helen geeft het op, prijst vriendin Grace die geen voet op het eiland zet. "Zij ziet vanuit haar dekstoel dit alles voorbijglijden: de mensen, de tempels, de bergen, het strand en misschien denkt ze juist even: 'O, als ik dáár eens mocht leven, hoe gelukkig zou ik dan zijn.' Maar ze blijft aan boord van haar jacht!"
Uiteindelijk blijven de expats toeristen met verwrongen koloniale beelden van de Baliërs en het leven op het eiland.
Ik vond het niet alleen interessant, maar genoot ook erg van de beschrijvingen van de zee, de woeste ritten op het koninklijke paard en het smartelijke verlangen van de hoofdpersoon naar het paradijs. Zou graag meer weten van de context.
November 8, 2025
Vooral de moeite waard als je naar Bali gaat om iets van de cultuur op te snuiven.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews