J.J. Voskuil > Quotes

“De gedachte dat ik hard moest zijn, maakte me alleen maar triest. Wat waren we tenslotte. Je mocht de hemel danken als je bescherming bij elkaar vond. (p. 126)”
― J.J. Voskuil, Binnen de huid

“De keuze van een vrouw is een kwestie van instinct. Ze is de grootste gemene deler, of het kleinste gemene veelvoud - ik zag zo gauw het verschil niet - van je eigen lafheid, moed, angst en daar kon je je verder bij neerleggen. In de dubbele betekenis van het woord. (p. 208)”
― J.J. Voskuil, Binnen de huid

“Ik begreep dat vriendschap een verfijnde vorm van vijandschap is. Je draait om elkaar heen tot je kunt toeslaan. Hoe beter je aan elkaar gewaagd bent, des te nauwkeuriger verzamel je je gegevens en met des te meer zorgvuldigheid kies je het ogenblik. (p. 71)”
― J.J. Voskuil, Binnen de huid

“Gaandeweg raakte ze in haar humeur. Het afwisselende, her en der 'desolate' landschap, de verkoelende wind en de mensloosheid bevielen haar. Elke paar honderd meter trok ze haar groene jack uit of juist aan. 'Ik zweet nogal snel. Heb jij dat niet? Ik had mijn jas niet moeten meenemen.' Of: 'Toch wel goed dat ik mijn jas bij me heb.'
Als ze haar jack uitdeed, nam ik het van haar over. Ik hing het aan een draagband van mijn rugtasje.
'Geef mijn jas maar,' zei ze. 'Met deze wind moet ik uitkijken.”
― J.J. Voskuil, Ik ben ik niet