Cyrano de Bergerac > Quotes

“She is a mortal danger to all men. She is beautiful without knowing it, and possesses charms that she's not even aware of. She is like a trap set by nature - a sweet perfumed rose in whose petals Cupid lurks in ambush! Anyone who has seen her smile has known perfection. She instills grace in every common thing and divinity in every careless gesture. Venus in her shell was never so lovely, and Diana in the forest never so graceful as you.”
― Cyrano de Bergerac

“The insufferable arrogance of human beings to think that Nature was made solely for their benefit, as if it was conceivable that the sun had been set afire merely to ripen men's apples and head their cabbages.”
― Cyrano de Bergerac

“Perish the universe, provided I have my revenge!”
― Cyrano de Bergerac

“Well — when I write my book, and tell the tale
Of my adventures — all these little stars
That shake out of my cloak — I must save those
To use for asterisks...”
― Cyrano de Bergerac

“You marvel that this matter, shuffled pell-mell at the whim of Chance, could have made a man, seeing that so much was needed for the construction of his being. But you must realize that a hundred million time this matter, on the way to human shape, has been stopped to form now a stone, now lead, now coral, now a flower, now a comet; and all because of more or fewer elements that were or were not necessary for designing a man. Little wonder if, within an infinite quantity of matter that ceaselessly changes and stirs, the few animals, vegetables, and minerals we see should happen to be made; no more wonder than getting a royal pair in a hundred casts of the dice. Indeed it is equally impossible for all this stirring not to lead to something; and yet this something will always be wondered at by some blockhead who will never realize how small a change would have made it into something else.”
― Cyrano de Bergerac

“She is a mortal danger to all men. She is beautiful without knowing it, and posses charms that she's not even aware of. She is like a trap set by nature - a sweet perfumed rose in whose petals Cupid lurks in ambush! Anyone who has seen her smile has known perfection. She instils grace in every common thing and divinity in every careless gesture. Venus in her shell was never so lovely, and Diana in the forest never so graceful as you.”
― Cyrano de Bergerac

“A pessimist is a man who tells the truth prematurely.”
― Cyrano de Bergerac

“Der Pessimist ist jemand, der vorzeitig die Wahrheit erzählt.”
― Cyrano de Bergerac

“Did your Father consult your Will and Pleasure, when he Embraced your Mother? Did he ask you, if you thought fit to see that Age, or to wait for another; if you would be satisfied to be the Son of a Sot, or if you had the Ambition to spring from a Brave Man? Alas, you whom alone the business concerned, were the only Person not consulted in the case.”
― Cyrano de Bergerac, The Other World: The Comical History of the States and Empires of the World of the Moon

“As to the Mathematician," he said, "let that be no hinderance to you; for he is a Man who promises much, and performs little or nothing.”
― Cyrano de Bergerac, A Voyage to the Moon

“I fancy that the Earth does move, not for the Reasons alledged by Copernicus; but because Hell-fire being shut up in the Center of the Earth, the damned, who make a great bustle to avoid its Flames, scramble up to the Vault, as far as they can from them, and so make the Earth to turn, as a Turn-spit makes the Wheel go round when he runs about in it.”
― Cyrano de Bergerac, The Other World: The Comical History of the States and Empires of the World of the Moon

“Os dois professores que esperávamos entraram logo depois, e fomos os quatro juntos para a salinha do jantar, onde encontramos o jovem de quem já me falara. Fizeram-lhe rasgados cumprimentos e o trataram com um respeito tão profundo quanto o de um escravo ao seu senhor; perguntei a causa a meu gênio, que me respondeu que era por sua idade, porque naquele mundo os velhos rendiam toda espécie de honra e deferência aos jovens; mais ainda, que os pais obedeciam a seus filhos tão logo que, na opinião do Senado dos filósofos, tivessem atingido a idade da razão.
“Espantai-vos”, continuou ele, “com um hábito tão contrário ao de vosso país? Todavia ele não repugna à sã razão, pois, em consciência, dizeime, quando um homem jovem e ardente possui a força de imaginar, julgar e executar, não é mais capaz de cuidar de uma família do que um fraco sexagenário? Este pobre embotado, cuja neve dos sessenta invernos enregelou a imaginação, guia-se pelo exemplo dos felizes resultados e todavia foi a sorte que os tornou possíveis contra todas as regras e toda a administração da prudência humana. Quanto ao julgamento, ele também é pouco, embora o comum dos homens em vosso mundo faça dele um apanágio da velhice; e para tirá-lo do engano, ele precisa saber que o que se chama prudência num velho não é mais do que um temor pânico, um medo horrível, que o obseda de empreender alguma coisa. Assim, meu filho, quando não enfrentou um perigo no qual um jovem se lançou, não é porque tivesse prejulgado a catástrofe, mas porque não possuía fogo suficiente para acender esses nobres impulsos que nos fazem ousar, e a audácia naquele jovem era como um penhor da vitória de seu desígnio, porque aquele ardor que faz a prontidão e a facilidade de uma execução era a que o impelia a empreendê-la. Quanto ao fato de executar, eu faria injustiça a vosso espírito se me esforçasse por convencê-lo com provas. Sabeis somente que a juventude é própria para a ação; e se não estais totalmente persuadido disso, dizei-me, peço-vos, quando respeitais um homem corajoso, não será porque ele pode vingar-vos de vossos inimigos ou de vossos opressores? Por que então ter-lhe ainda consideração senão pelo hábito, quando um batalhão de setenta janeiros tiver gelado seu sangue e o frio todos os nobres entusiasmos que animam as pessoas jovens diante da justiça? Quando tendes consideração pelo forte, não será para que vos seja agradecido por uma vitória de que não poderíeis disputar-lhe? Por que então submeter-vos a ele quando a preguiça tiver abatido seus músculos, debilitado suas artérias, evaporado seus espíritos e sugado a medula dos seus ossos! Se adorásseis uma mulher, não seria pela sua beleza? Por que então continuar as vossas genuflexões depois que a velhice fez dela um fantasma a ameaçar de morte os que estão vivos? Enfim, quando honráveis um homem de espírito, era porque com a vivacidade de seu gênio compreendia uma questão complicada e a esclarecia, porque distraía com sua fala elegante uma assembléia de elite, porque ordenava as ciências com um só pensamento, e porque nunca uma bela alma teve mais violentos desejos de a ele se assemelhar. E, contudo, continuais a homenageá-lo, quando seus órgãos gastos tornam sua cabeça imbecil e pesada e quando, em meio a um grupo, parecia mais, pelo seu silêncio, a estatueta de um Deus lar do que um homem capaz de pensar.”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“bu dünyada yaşlıların gençlere her türlü hürmet ile itibarı gösterdiğini ve dahası, filozoflar senatosunun kararıyla babaların, reşit olur olmaz çocuklarına itaat ettiğini söyledi.

Şeytanım, “Sizin ülkenizdekine tamamen zıt bir gelenek olduğu için şaşırdınız değil mi?” diye sordu. “Yine de mantıksız sayılmaz zira söyleyin bana, eli ayağı tutmayan bir altmışlıktansa artık düşünme, muhakeme etme ve uygulama becerisine kavuşmuş genç ve canlı bir adam daha iyi bir aile reisi olmaz mı? Altmış kışın karıyla hayal gücü donmuş bu zavallı sersem, mutlu başarılarını emsal alırken insanın ihtiyatının tüm kurallarına ve iktisadına aykırı o başarılı emsalleri yaratan şey aslında talih değil midir? Muhakemeye gelince, sizin halk arasında ihtiyarlara atfedilmiş bir özellik olsa da aslında ihtiyar biri onun da pek azına sahiptir. Ayrıca hayal âleminden çıkması için şunu bilmelidir ki ihtiyar ihtiyatı denilen şey aslında evhamdan, onu tedirgin edecek herhangi bir işe girişmenin azgın korkusundan başka bir şey değildir. Evladım, genç bir adamın gözü kapalı daldığı bir tehlikeyi o göze alamadığında, bunun sebebi felaketi öngörmesi değil, insanı cesaretlendiren bu asil dürtüleri tutuşturacak yeterli ateşe sahip olmamasıdır. Öyle ki bu genç adamın cesareti, onun maksadını başarıya ulaştıran teminat gibidir çünkü icraatını kolaylıkla ve süratle gerçekleştirmesini sağlayan bu şevk, onu söz konusu işe girişmeye iten şeydir. Uygulama içinse sizi kanıtlarla ikna etmeye çalışarak zihninizi biraz zorlayacağım. Bildiğiniz gibi sadece gençlik harekete geçmeye elverişlidir. Bu ikna etmediyse sizi, yalvarırım söyleyin, sırf düşmanlarınızdan veya size zulmedenlerden sizin yerinize öç alabileceği için cesur bir adama saygı duymaz mısınız? Alışkanlıktan değilse, kanı donmuş yetmişlik taburu, adalet için ısınan gençlerin tüm asil coşkularını soğukkanlılıkla öldürdüğü zaman niçin hâlâ ihtiyar birine saygı duyasınız? Güçlüye boyun eğmenizin nedeni, kazanacağı zafere karşı koyamayacak olmanız değil mi? Öyleyse niçin tembellikten kasları erimiş, damarları çekilmiş, aklı buharlaşmış, iliği kurumuş bir adama itaat edesiniz! Bir kadına güzelliğinden dolayı hayran olmadınız mı? O hâlde, yaşlılıktan ruhu artık canını ölümle tehdit eden bir hayalete dönüşmüş birine neden diz çökmeye devam edersiniz? Son olarak, akıllı bir adama saygı duymanızın nedeni, karmaşık bir soruna canlı dimağıyla çözüm bulması, en yüksek zümrelere bile söz geçirebilmesi, tüm bilgileri bir çırpıda öğrenmesi veya sadece kendi olmak için şiddetli arzularla dolan bir ruha sahip olması değil miydi? Buna rağmen, çürümüş organları kafasını ağırlaştırıp onu aptallaştırdığında bile, kalabalık içinde mantıklı bir adamdan ziyade sessiz bir put heykeline benzeyen bu adama saydı duymayı sürdürürsünüz.”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“Tam o sırada Bay Montmagny sözümü kesti:

“Sizi, bu zahmetten kurtarmak isterim. Bu konuyla ilgili Gassendi'nin* birkaç kitabını okumuştum. Sizinle hemfikir pederlerden birinin bana verdiği cevapsa şöyleydi:

“Aslında ben de Dünya'nın döndüğünü hayal ediyorum fakat Kopernik'in ileri sürdüğü sebeplerden değil. Bana göre, Kutsal Kitap'ta öğretildiği gibi, Dünya'nın merkezindeki cehennem ateşine atılanlar, oradan kurtulmak için durmadan yukarı tırmanıyor, böylece kafesteki farenin tekerleği döndürmesi gibi, Dünya'yı döndürüyorlar.”

* Pierre Gassendi (1592-1655). Fransız filozof, rahip, astronom ve matematikçi. Merkür'ün, Güneş önünden geçişiyle ilgili bilinen ilk bilgileri yayımlamıştır ve Ay kraterlerinden birine ismi verilmiştir. (e.n.)”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“Siz inanmasanız da mucizeler gerçekleşmeye devam ediyor, hem de pek sık. Kendi gözlerimle tanık oldum. Mucizevi şekilde iyileşen yirmiden fazla hasta tanıdım."

“Bu insanların mucize vasıtasıyla iyileştiğini söylüyorsunuz. Oysa bilmediğiniz bir şey var: Hayal gücü, vücudumuza saldığı doğal bir merhemle bize saldıran tüm hastalıkların zararlı etkilerine karşı savaşıp onları defedebilir. Ağrıyla uyarılan hayal gücümüz, bu zehre karşı nerede hangi ilacı kullanacağını bulup bizi iyileştirir. İşte bizim doktorlarımızın hastalarına, beceriksiz sanılan usta doktorlar yerine usta sanılan beceriksiz doktorları tavsiye etmelerinin nedeni budur. Doktor, hayal gücümüzün sağlığımıza olumlu etki yapacağını düşünür. Ona göre, hayal gücümüz ilaçlarla azıcık bile desteklendiği sürece bizi iyileştirebilecek güçteyken hayal gücünün bu ilaçları kullanmaması, en güçlüsünü bile etkisiz bırakır. Dünyanızdaki ilk insanların, yüzyıllar boyunca hiçbir tıp bilgisi olmadan nasıl yaşadığına şaşıyor musunuz? Onların bünyesi sağlamdı ve bu evrensel merhem, henüz doktorlarınızın yazdığı ilaçlarla bozulmamıştı. Nekahete girmek için iyileşmeyi yürekten istemeleri ve hayal etmeleri yeterliydi. Hayalleri artık yeterince açık ve güçlü olduğunda, bu yaşamsal yağın içine dalacak, aktif olanlar pasiflerin yerini alacak ve hasta göz açıp kapayıncaya eskisinden bile iyi olacaktı. Bugün hâlâ şaşılacak şekilde tedavi gücü bulunsa da insanlar bunu mucizeye bağlıyor.”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“To think that wise Nature, who hath made the World and the Moon, knows not her self what it is; and that ye who have no more Knowledge than what ye derive from her, should more certainly know it, would be very Ridiculous.”
― Cyrano de Bergerac, A Voyage to the Moon

“[...]Todavia, protestais que nunca houve verdadeiras possessões. Ao ver as contorções com que agitais os pingentes de vossa roupa, ninguém duvida, aqui, de que tenhais o diabo no corpo; mas vejo bem o que é, procurais não acreditar no que temeis, e quereis curar do mal do inferno através de uma forte imaginação, mas, palavra, sede condenado ou sede salvo, que me importa! Tudo é válido, contanto que nos conventos em que fazeis vossas acrobacias só pendureis as velhas, porque a vinda do anticristo nos faz medo. Rides, senhor Jean, ao ouvir-me raciocinar deste modo, vós em quem o Apocalipse e a mitologia estão no mesmo nível. O inferno é uma historinha para assustar os homens, assim como se ameaçam os filhos do carvoeiro. Confesso que para a manutenção dos Estados, há muitas coisas verdadeiras que o povo deve ignorar, muitas falsas nas quais necessariamente deve crer, mas nossa religião não está estabelecida sobre tal máxima: uma conjuntura ainda quase milagrosa em vós é que sois ao mesmo tempo ímpio e supersticioso, compondo, com os fiozinhos de vossa vida, uma tela de ateísmo e de sortilégios, isso mostra bem que morrereis dançando as campainhas se o heléboro ou Saint-Mathurin não vos curarem.[...]

(trecho de carta)”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“Ninguém opôs dificuldades. Aquele palhaço levou-me para sua casa e ensinou-me a ser fantoche, a dar cambalhotas, a fazer caretas; e à tarde, na porta, recebia dinheiro para mostrar-me. Enfim, o céu, tocado pelos meus sofrimentos e irritado por ver profanado o templo de seu mestre, quis que um dia, enquanto eu me encontrava amarrado na ponta de uma corda, com a qual o charlatão me fazia saltar para divertir os basbaques, um dos que me olhavam, após ter-me considerado com muita atenção, perguntou-me em grego quem era eu. Bem surpreso fiquei ao ouvir falar como em nosso mundo. Ele me interrogou por algum tempo; respondi-lhe e contei-lhe em seguida, sem reservas, todo o meu empreendimento e o resultado de minha viagem. Ele me consolou e lembro que me disse:
“Pois bem! Meu filho, no fim das contas carregais o sofrimento de
vosso mundo. Há banalidade aqui como lá, que não pode suportar o
pensamento de coisas com que não está acostumada. Mas ficai sabendo que vos dão apenas o mesmo tratamento e que se alguém desta terra tivesse subido até o vosso mundo, com a ousadia de dizer-se homem, vossos doutores o fariam sufocar como um monstro ou como um macaco possuído pelo diabo.”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“Bir kartal benimkine çok yakın bır ağacın dalları arasına gelip oturduğunda ve konuşmamızı kesmeye mecbur ettiğinde, saksağan tam da sözlerini bitiriyordu. Onu kral sandığımdan kalkıp önünde diz çökmek istediğimde, iyi ki saksağanım ayağıyla beni olduğum yere oturttu. “Düşünüyor muydunuz yani,” dedi, “bu büyük kartalın bizim hükümdarımız olabileceğini? Bu siz insanlara ait bir hayal, çünkü sizler emir almak için kendinizi, vatandaşlarınızın en kocaman, en kuvvetli ve en gaddar olanlarına bıraktığınız için, her şeyi kendinize göre değerlendirerek, aptalca, kartalın bize emir vereceğini sandınız."

“Ama bizim siyasetimiz çok farklıdır, zira bizler krallarımız olarak sadece en çok zayıf, en çok tatlı ve en çok barışçıl olanları seçiyoruz, üstelik onları altı ayda bir değiştiriyoruz ve kral olarak en zayıf olanı, eğer birisine en küçük bir hata yaparsa, hata yapılan kendisinden intikam alabilsin diye seçiyoruz. Onları tatlı birilerinden seçmemizin sebebi, kimseden nefret etmemesi ve kimsenin de ondan nefret etmemesi içindir, ve sulhsever bir mizaçta olmasını istememiz de, savaştan kaçınmak ve her türlü adaletsizlik yolunu kapatmak içindir.”

“Her hafta, herkesi toplar ve orada herkes, kral hakkındaki şikâyetini söylemek üzere kabul edilir. Eğer, idaresinden memnun olmayan sadece üç kuşla bile karşılaşırsa, görevden alınır ve yeni bir seçime gidilir. Halk toplantısının devam ettiği gün, kralımız, kanatları ve ayakları bağlanmış olarak, bir gölün kıyısındaki büyük bir porsuk ağacının en tepesine yerleştirilir. Bütün Kuşlar peş peşe önünden geçer; eğer içlerinden biri son kralı sorumlu bulursa, onu suya atabilir. Ama hemen önce orada bu olayın sebebini kanıtlamak zorundadır, yoksa kederli ölüme mahkûm edilir.”
― Cyrano de Bergerac, les États et Empires du Soleil

“Et puis, mourir n'est rien, c'est achever de naître!”
― Cyrano de Bergerac, La mort d'Agrippine (Textes littéraires)

“Bay Montmagny, çok düşük ihtimalli olmasına karşın Batlamyus Sistemi'nin* bu kadar kabul görmesine şaşırdığını söyledi. Ona şöyle karşılık verdim:

“Efendim, duygularıyla yargılayan insanların birçoğu, gözlerinin gördüğüne inanır. Teknesiyle kıyıdan kıyıya yollanan biri, kendisi hareketsiz dururken karanın hareket ettiğini sanır. Aynı şekilde, yeryüzüyle birlikte gökte dönüp duran insanlar da yerin sabit durduğunu ama gökyüzünün etraflarında döndüğünü sanıyor. Buna bir de Dünya'dan dört yüz otuz dört kat büyüklüğe sahip dev Güneş'in, muşmulaları olgunlaştırmaktan ve lahanaları büyütmekten başka işi olmadığına, yani tüm doğanın sadece kendisi için yaratıldığına inanan insanoğlunun akıl almaz kibrini ekleyin. Bana kalırsa bu küstahlığa katılmamakla birlikte, gezegenlerin Güneş'in etrafında dönen birer dünya olduğuna, gökteki sabit yıldızların da aslında kendi gezegenleri bulunan birer Güneş olduğuna inanıyorum. Lakin ya çok küçük oldukları ya da ödünç aldıkları ışığı bu kadar uzağa yansıtamadıkları için o dünyaları göremiyoruz. Sırf oraya buraya koşturan bir düzine serseriyiz diye, şu koca koca gezegenlerin emrimize amade, boş birer toprak parçası olduğuna nasıl safça inanabiliriz? Güneş, günleri ve ayları ölçüyorsa ne olmuş yani! Sırf biz bunlara kafa patlatmayalım diye yaratıldığı anlamına mı gelir bu? Hayır. Bir sokak lambasının, sokaktan geçen hırsızı aydınİatması nasıl bir tesadüfse, bu görünür Tanrı'nın insanoğlunu aydınlatması da o kadar tesadüftür.”

* Cyrano de Bergerac bu eseri kaleme aldığı sırada “modern filozoflar” tarafından hâlâ genel olarak kabul edilen Batlamyus Sistemi'ne göre sabit yıldızlar, güneş, ay ve o zaman bilinen beş gezegenin her biri, farklı yörüngelerde dünya etrafında dönüyordu. (e.n.)”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“Embora não acrediteis em milagres”, repliquei-lhe, “eles não deixam de acontecer, e muito. Vi muitos com os meus olhos. Conheci mais de vinte doentes curados milagrosamente.”
“Vós dizeis”, interrompeu-me ele, “que aquelas pessoas foram curadas por milagre, mas não sabeis que a força da imaginação é capaz de combater todas as doenças, por causa de um certo bálsamo natural difundido em nossos corpos, contendo todas as qualidades contrárias a todas as de cada mal que nos ataca; e nossa imaginação, advertida pela dor, vai escolher, em seu lugar, o remédio específico que ela opõe ao veneno e nos cura. É por isso que o mais hábil médico de nosso mundo aconselha o doente a escolher de preferência um médico ignorante, que ele considerará muito hábil, do que escolher um muito hábil, que ele considerará ignorante, porque crê que nossa imaginação trabalha para a nossa saúde; por pouco que ela seja ajudada pelos remédios, ela é capaz de nos curar; mas como os mais poderosos eram fracos quando a imaginação não se esforçava! Espantai-vos porque os primeiros homens de nosso mundo viviam tantos séculos sem ter nenhum conhecimento da medicina? Sua natureza era forte, esse bálsamo universal não era dissipado pelas drogas que nossos médicos usam. Para entrar em convalescença eles só podiam desejar ardentemente e imaginar que estavam curados. Logo, sua fantasia, clara, vigorosa e decidida, ia mergulhando nesse óleo vital, aplicava o ativo ao passivo e, quase num abrir e fechar dos olhos, ei-los sãos como antes. Ainda hoje acontecem curas espantosas, mas o povo as atribui a um milagre.”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“Sfortunato paese, nel quale i segni della procreazione sono ignominiosi e quelli dell'annientamento sono onorevoli. Eppure, voi chiamate quel membro le parti vergognose, come se ci fosse qualcosa di più glorioso che dare la vita e di più infame che toglierla!”
― Cyrano de Bergerac, L'Autre Monde ou les États et Empires de la Lune

“Eh, diriliş karşıtı çokbilmiş laflarınıza verecek bir cevabım yok. Tanrı yalan söylemez, ne dediyse doğrudur.”

“Yavaş olun bakalım. Daha şimdi 'Tanrı dediyse?' dediniz ama önce Tanrı'nın varlığını kanıtlamalısınız, zira ben onun varlığını katiyen reddediyorum.”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“Ao abrir a caixa, encontrei um não-sei-quê de metal quase completamente igual aos nossos relógios, cheio de um número infinito de pequenas molas e de maquinismos imperceptíveis. Na verdade, é um livro, mas é um livro milagroso que não possui folhas nem letras; enfim, é um livro em que, para aprender, os olhos são inúteis; só precisamos de orelhas. Portanto, quando alguém deseja ler, com uma grande quantidade de chaves ele liga essa máquina, depois gira a agulha para o assunto que deseja ouvir, e ao mesmo tempo sai desse bojo, como da boca de um homem ou de um instrumento de música, todos os sons distintos e diferentes que servem, entre os grandes habitantes lunares, para a expressão de linguagem.
“Quando refleti sobre aquela milagrosa invenção de fazer livros, não mais me espantei ao ver que os jovens daquela região possuíam maiores conhecimentos aos dezesseis e dezoito anos do que os velhos encanecidos da nossa; pois, como sabem ler logo depois de saber falar, não ficam sem leitura; no quarto, ao passear, na cidade, em viagem, a pé, a cavalo, podem ter no bolso, ou dependurados nos arções de suas selas, uns trinta daqueles livros dos quais basta ligar uma mola para ouvir só um capítulo, ou então vários se estão com disposição de escutar um livro inteiro; tendes assim, eternamente ao vosso redor, todos os grandes homens, tanto mortos como vivos, que vos entretêm de viva voz.”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“Bu atıştırmadan sonra gitmek için hazırlandık. Uşaklar hürmetlerini göstermek için binbir şekle girerken hancı, şeytanımdan bir kâğıt aldı. Şeytanıma, bunun yemeğe karşılık bir senet olup olmadığını sordum.

“Hayır, ona borcumuz yok, verdiğim şey bir dizeydi.”

“Ne dizesi? Hancılarınız da mı şiir meraklısı?

“Bu ülkede para birimi dizedir. Burada yaptığımız masraf altı dize tuttu, ben de onu ödedim. Burada kısa süre kalacağımızdan endişem yoktu. Sekiz gün ziyafet çeksek yine en fazla bir sone tutardı. Kaldı ki bende dört sone, iki taşlama, iki kaside, bir de türkü var.

Kendi kendime, “Doğru ya!” dedim. “Francion'da,* Sorel'in Hortensius'a kullandırdığı para bu, şimdi hatırladım. Buradan çaldığına hiç şüphem yok ama nasıl öğrendi acaba? Annesinden öğrenmiş olmalı, o kadının tam bir çatlak oldugunu duymuştum.”
― Cyrano de Bergerac, L'autre monde; ou, Histoire comique des Etats et Empires de la Lune: Édition enrichie. Exploration philosophique et humoristique de la Lune dans la littérature du XVIIe siècle

“Hayranlık içinde boynuma sarıldı, yüzlerce kere öptükten sonra, mutluluktan titreyerek beni şatosuna götürdü, gözleri yaşla dolarak, “Nihayet,” diye haykırdı, “kaderin hayatımızı altüst ettiği bütün olaylara rağmen yaşıyoruz ve yaşamaya devam edeceğiz. Ama iyi saatte olsunlar!”
― Cyrano de Bergerac, les États et Empires du Soleil

“Teşebbüsümün başarısına inatla karşı duran kaderin, başımı nasıl döndürmediğine şaştığım hain huysuzluklarına katiyen aldırmadım.”
― Cyrano de Bergerac, les États et Empires du Soleil

“[...]Dou-vos ainda este outro [livro], de que gosto muito mais, A Grande Obra dos Filósofos, que foi composto por um dos mais fortes espíritos do Sol. Nele, o autor prova que todas as coisas são verdadeiras e mostra a maneira de unir fisicamente as verdades de cada oposição, como, por exemplo, que o branco é preto e o preto é branco; que se pode ser e não ser ao mesmo tempo; que pode haver uma montanha sem vale; que o nada é alguma coisa e que todas as coisas que existem não existem. Mas observai que ele prova esses inauditos paradoxos sem nenhuma razão capciosa nem fraudulenta.[...]”
― Cyrano de Bergerac, Voyage dans la Lune

“Üstelik övündükleri şu güç aslında hayali bir haktır; onlar aksine köleliğe o kadar çok eğilimlidirler ki, hizmet etmekten geri kalmak korkusundan birbirlerine özgürlüklerini satarlar. İşte böylece gençler ihtiyarların, fakirler zenginlerin, köylüler soyluların, prensler hükümdarların ve hükümdarlar da yarattıkları yasaların kölesidirler. Bununla birlikte bütün bu zavallı hizmetkârlar efendisiz kalmaktan çok korktuklarından ve özgürlüğün kendilerine beklenmedik bir yerden geleceğini akıllarına takarak, her yerde, suda, havada, ateşte, toprak altında, her yerde kendilerine Tanrılar uydurdular. Hatta yok olmanın dehşetinden daha çok öldükten sonra emir alacak kimseler kalmayacağı endişesinden çekinerek, ölümsüzlüğün yanlış ümitleriyle kendilerini eğlendirdiklerini sanıyorum.”
― Cyrano de Bergerac, les États et Empires du Soleil