Eva Daeleman > Quotes

“Ik moet wel toegeven dat mijn ontmoeting met haar me moed heeft gegeven. Dat het de volgende weken wel vlot zal gaan om contacten te leggen. Zelfs al is het met Amerikaanse vrouwen met een piercing in de wenkbrauw, een polo met een afbeelding van Angkor. Mijn oogkleppen zullen afvallen. Ik zal een pak minder gaan oordelen. dat zal mijn wereld weer wat groter en zelfs mooier maken.”
― Eva Daeleman

“Met deze schoenen gaat het stappen nog makkelijker. Ik kocht ze speciaal voor deze trip. Ze zijn licht en makkelijk, niet al te backpackerachtig. Stella McCartney, eigenlijk. Stiekem. Maar sportschoenen zijn sportschoenen. Het valt me op dat bijna iedereen hier slippers draagt. Geen teenslippers, wel van die extreem lelijke, plastic blauwe gevallen.”
― Eva Daeleman, Factor 25

“Heb ik een lichaam dat pijn heeft of ben ik zelf de pijn?”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Wat als elke keuze die je maakt, vrij zou zijn van angst? Als er niets te verliezen viel, maar enkel te winnen.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Ik was zo verward door alle regels van goed en fout dat ik dat groene vruchtsteeltje van de ui totaal vergeten was. ik staarde me blind op de lagen die ik zelf heb laten groeien. De kern was steeds verder weg. Ik bleef maar lagen kweken en zo werd ik ronder en sappiger en nam de traanproductie toe.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Je oude leven is dan als een jurk die niet meer past. Je schouders komen niet meer op hun plek, de rits gaapt open en hoe hard je ook je best doet, je hebt een nieuwe jurk nodig. Je ontdoet je letterlijk van dat wat niet past en wordt een versie dichtbij de dag dat je puur naakt en schreeuwend op aarde kwam.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Het leven heeft me al vaak onderuit gehaald, loerend vanachter een hoekje, om me tijdens de breedst mogelijke glimlach te verrassen, me een vennijnige dreun te geven die me wezenloos achterlaat.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Ik zou de ui te lijf moeten gaan: zo'n sappig geval dat vanaf de eerste aanraking je ogen zachtjes laat tranen tot je neus ook in actie schiet en je helemaal verloren bent. Je probeert nog met je onderarm het vocht uit je gezicht te wrijven maar niets helpt. (...) Op een dag vallen, net als bij mij, de schellen van je ogen. En dan kan je niet anders dan jezelf recht in de ogen kijken. De transformatie van ui naar mens.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Naast frietjes en chocolade wordt de burn-out steeds vaker een kenmerk van ons, Belgen.”
― Eva Daeleman

“We kunnen problemen niet oplossen met hetzelfde soort denken als waarmee we ze gecreëerd hebben.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“We kijken toch allemaal in onze eigen bioscoop naar de film van het leven.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?

“Wanneer het om overleven gaat, zal het kind ervoor kiezen om zijn authenticiteit op te geven. Met als gevolg dat we als jongvolwassenen niet weten wie we zijn en te zien dat er nu, als volwassen vrouw, geen reëel gevaar meer schuilt in afgewezen worden.”
― Eva Daeleman, En dan vraag ik me af: doe ik het goed, het leven?