Silencio > Quotes

“– Czy wiesz, kim jestem? – zapytał Thorn.
– Oczywiście, że wiem, kim jesteś, Leo.
Thorn skamieniał. Nikt nie mówił do niego w   ten sposób od wieków.
– Jesteś zaskoczony? – Void zachichotał z   rozbawieniem. –   Sądziłeś, że cię nie rozpoznam? Och, Leo – westchnął z   rozczarowaniem i  pokręcił głową. – Nigdy nie zapominam oczu swoich ofiar, a   ty byłeś moją pierwszą. Twoje oczy są piękne. Zawsze przepełnione nadzieją. Cudownie było patrzeć, jak gasną – dodał z   sentymentem, opierając dłoń na policzku mężczyzny. – Spójrz na nie teraz. Płoną nowym blaskiem.”
― Silencio, Pustka. Tom 1

“– Nie kochałeś mnie – wysyczał natychmiast Void.
– Owszem, kochałem – przyznał z  niemałym trudem detektyw.
– Nie kochałeś MNIE – wycedził przez zęby nadzorowany, akcentując dobitnie ostatnie słowo i   dopiero to pozwoliło Thornowi zrozumieć jego tok myślenia.
– To moja wina, że udawałeś? – zapytał Thorn, patrząc na rozmówcę z  niedowierzaniem.
– Więc mam rację – oznajmił Void z  pełną goryczy satysfakcją.
– W   takim razie, kochałem jakąś wersję ciebie – stwierdził detektyw. – Najwyraźniej tę fałszywą.
– Która była prawdziwa?
– Bo ja wiem? Ta, która powiedziała mi, żebyśmy zabili się razem?”
― Silencio, Pustka. Tom 1

“– A   co ja ci niby zrobiłem?! – wrzasnął niepohamowanie. – Co takiego zrobiłem, na co nie wyraziłeś dosadnej zgody?! Czujesz się wykorzystany? To ja powinienem się tak czuć! Bo to ja straciłem kontrolę! Ty miałeś ją przez cały czas!
Void odwrócił wzrok w  stronę okna.
– Wiem – mruknął.
– Więc? – prychnął Thorn.
Nadzorowany milczał przez dłuższą chwilę, nim szepnął wreszcie:
– Więc nie wiem skąd pomysł, że jestem zły na ciebie.”
― Silencio, Pustka. Tom 1

“– Żałujesz, że się nie udało? – zapytał w  końcu.
– Tak i  nie – odparł enigmatycznie Void. – A  ty?
– Czemu miałbym żałować? – prychnął Thorn.
– Bo może gdybyś umarł, ta historia potoczyłaby się inaczej.
Może Metrolit nigdy nie usłyszałby o  Voidzie.
– Nieprawda.
– Myślę, że jednak prawda, Leo – rzucił ze spokojem jego roz-mówca. – Tak, jak ja ukształtowałem ciebie, ty ukształtowałeś mnie.
To śmieszne i   niewiarygodne, ale prawdziwe. Umarliśmy i   narodzi-liśmy się w   dokładnie tym samym momencie. Jesteśmy sobie przeznaczeni – wyszeptał niemal tęsknie z  istnym obłędem w  oczach.”
― Silencio, Pustka. Tom 1

“- Szarość za szczerość Finley - powiedział nieoczekiwanie Seth, a Finley spojrzał na niego bez zrozumienia - Ja odpowiedziałam na twoje pytania, więc ty odpowiedz na moje. Co dokładnie względem mnie czujesz? 
- Gardzę tobą - odpowiedział lodowato. 
Reakcją Setha była inna. Na jego wargach wymalował się pełen satysfakcji uśmiech. Znowu dolał sobie wina, po czym uniósł kieliszek.
- Dobrze.
- Lubisz, gdy ludzie tobą gardzą? - zapytał Finley.
- Nie lubię, ale robią to, tak czy inaczej. Z dwojga złego wolę, by czynili to otwarcie. - Seth znów się uśmiechnął.”
― Silencio, Zemsta. Tom 1

“– Ty mnie nie interesujesz. Chłopak, któremu na tobie zależało, zmarł tamtej nocy na sali gimnastycznej.
Void wbił w   niego puste, mgliste spojrzenie, po czym odparł lodowato:
– Dobrze. Nienawidziłem go.
Thorn poczuł bolesne ukłucie w  sercu.
– Był żałosny – dodał beznamiętnie Void.
– Zgadzam się – potwierdził Thorn, głosem drżącym lekko od skrywanych emocji. – Żałośnie zakochany w   skurwielu, który na to nie zasługiwał.”
― Silencio, Pustka. Tom 1