Mehmet Çil > Quotes

“Kırışıklıklar yol olur
Acıya ve gözyaşına,
Yola bakıp
Geçeni hatırlarız.”
― Mehmet Çil, Her Hüzün Yeni Bir Yeryüzü Var Ediyor Zihinde

“I made you a snowman,
I wish you had come and seen it,
Then, it melted, leaving its coal eyes.

You came after that,
“What a beauty,” you said.”
― Mehmet Çil, a Song a Poem

“It is obvious what the wind will do,
and so is the cloud.
Flowers, trees,
even birds;
it is even obvious what
the most unknown being will do.
However,
we know a being well:
it is not obvious
what they will do.

You happen to know:
they picked up roses,
and are giving them to someone.
And then you happen to know again:
the roses belong to the man they killed.”
― Mehmet Çil, a Song a Poem

“Ah, yine ve
Birdenbire
Düşünceleri altüst etti
Şeylerin rengi!”
― Mehmet Çil, Her Hüzün Yeni Bir Yeryüzü Var Ediyor Zihinde

“İki ayrı ruh bir araya gelmişse,
Başka bir ayrılık olmayacaktır.

İki ayrı beden bir araya gelmişse,
Elbet bir ayrılık olacaktır.

Bir beden, bir başka ruh bir araya gelmişse,
Elbet bir ayrılık olmuştur.”
― Mehmet Çil, Bir Tablo Bir Şiir

“Bahçemde bir çiçek var,
Güneşe ihtiyacı varmış her an
Ve de su verilmesi gerekiyormuş durmadan.
Hem çiçek hem de kendim için üzülüyorum,
Az sonra ne olacak, bilmiyorum.”
― Mehmet Çil, Sonsuzluğa Vuran Ay

“Nature surrounding us is an abyss,
If you fall into it
what you will fell is bliss,
If you do not fall into it
what you will fell is a distant kiss.”
― Mehmet Çil, a Song a Poem

“Zamanın içinde,
Bir zaman arıyoruz.
O zaman, geldiği zaman,
Başka bir zamanı arzuluyoruz.”
― Mehmet Çil, 2’deki 1

“İnsan, toprağın altındayken;
Daha iyi anıldığı
Bir yer yoktur.

İnsan, toprağın üstündeyken;
Daha iyi anladığı
Bir yer yoktur.”
― Mehmet Çil, Bir Tablo Bir Şiir

“İnsanın insana,
En son
Nasıl kaldığı önemli.
Yapraklar,
Sona kadar
Yere atıldı bu yüzden.”
― Mehmet Çil, Güller ve Duvarlar

“Rüzgârın ne yapacağı belli,
Bulutun da öyle.
Çiçeklerin, ağaçların,
Hatta kuşların;
En bilinmez varlığın bile
Ne yapacağı belli.
Oysa
Bir bildiğimiz var:
Ne yapacağı
Hiç belli değil.

Bir bakmışsın;
Güller almış,
Götürür birine.
Bir de bakmışsın,
Öldürdüğü adamınmış güller.”
― Mehmet Çil, Güller ve Duvarlar

“Birisi,
Bir çiçeğe
Kıyıyorsa;
Başka başka
Şeyler vardır.”
― Mehmet Çil, Güller ve Duvarlar

“Kalbinden gelen ses,
Yaşadığını hatırlatır.
Yaşadığın,
Öldüğünü anımsatır.
Öldüğün,
Yaşadığını unutturur.”
― Mehmet Çil, Sonsuzluğa Vuran Ay

“Göre göre
Kapandı göz,
Arta arta
Kısıldı ses,
Yana yana
Küçüldü mum.

Nedense korkuyorum,
Durmadan yaşıyorum.”
― Mehmet Çil, 2’deki 1

“TEMİZ BİR AYNA:
Geldin, bana baktın;
Seni olduğun gibi gösterdim.
Sonra gittin,
Gittin insanların yanına;
Olduğun gibi görünmedin.”
― Mehmet Çil, Sonsuzluğa Vuran Ay

“I still carry the traumas of Adam
in my small but mighty atom.”
― Mehmet Çil, a Song a Poem

“People stare at people,
until they find out what is on their mind;
Whereas no one is looking at us,
they apparently know what we think about.
Who cares about on what the hand is
or how to step on,
Ever since we took to the floor
everyone has found out what is inside of us.”
― Mehmet Çil, a Painting a Poem

“Sevebiliriz,
Aynı yere bakmışsak
Kimse bakmazken.”
― Mehmet Çil, Sonsuzluğa Vuran Ay

“When man is under the ground;
there is no place where
they are mentioned better.

When man is over the ground;
there is no place where
they appreciate things better.”
― Mehmet Çil, a Painting a Poem

“We are rolling in such a delicate order,
we dance in such a delicate fate
-I put the sorrowful manners aside-
that we are in a world where
loving one person hurts another.”
― Mehmet Çil, a Painting a Poem

“Yad ellerdik,
Yâd edemezken daha birbirimizi;
Sende çok şey, bende bir şey vardı,
Bir muhabbet içinde bulduk kendimizi.”
― Mehmet Çil, Her Hüzün Yeni Bir Yeryüzü Var Ediyor Zihinde

“There is a flower in my garden,
It is said that it needs sunlight all the time
and it needs to be watered constantly.
I feel sorry for both the flower and myself,
I do not know what will happen after a while.”
― Mehmet Çil, a Song a Poem

“Duvarları olmayan
Bir bahçeye
Güllerini ekmedi kimse,
Ekmişse de
Güllerine su vermeden
Duvarları akıl etti.

Hiçbir şeyi olmayan
Bir bahçenin dahi
Duvarları var şimdi.”
― Mehmet Çil, Güller ve Duvarlar

“Just then, another day came round;
I stared out of my window at someone who went,
I used to love, but I did not use to believe in being loved.”
― Mehmet Çil, a Painting a Poem

“Dalına konan
Kuşları vardı ağacın,
Yıkılmışken.
Yüzüne bakan
İnsanı yoktu insanın,
Bir başka iken.”
― Mehmet Çil, 2’deki 1

“Ölmek için çabalıyoruz,
Daha sonra ölmek için.
Bütün bu acılar,
Bütün bu yarınlar,
Hepsi, daha sonra ölmek için.

Ya çok yaşamaktan ölüyoruz
Ya da çok yaşamadan.”
― Mehmet Çil, 2’deki 1

“She blamed the mirror
for what it showed and
how she looked.
After all,
the mirror showed her herself;
she showed herself to someone else.”
― Mehmet Çil, a Painting a Poem

“Ansız vedaların bir döneni yokken,
Yassız vedaların dönenlerini görüyorum.
Gideceğini çoktan söylemişsen,
Geleceğini bildiğim için gülüyorum.”
― Mehmet Çil, Bir Tablo Bir Şiir

“Bakmayın öyle,
Hoş görünür harir;
Oysa bütün örtüler,
İnsanın kaderini değiştirir.”
― Mehmet Çil, Bir Tablo Bir Şiir

“DOLUNAY:
Kimse beni anlamıyor,
Bilmiyorlar karanlık tarafımı.
Göstermek istiyorum
Bütün dertlerimi;
Kendi etrafımda dönüyorum
Anlasınlar diye,
Hatta herkes görsün diye
Dünya’nın da etrafında dönüyorum
Aynı hızla
Ama olmuyor,
Hep aynı tarafım görünüyor Dünya’ya,
Anlatamıyorum bütün dertlerimi
Doya doya.
Çaresizlik böyle mi,
Ben Dünya’da benim gibi sizleri
Çok gördüm sanki?”
― Mehmet Çil, Sonsuzluğa Vuran Ay