Kristien Hemmerechts > Quotes

“Weten is verschrikkelijk, maar niet weten is nog veel erger”
― Kristien Hemmerechts

“Ze had niet gevraagd of ze het mocht zien. Daar voelde ze zich pas schuldig over toen vriendinnen haar begonnen te vragen of het een jongetje of een meisje was. En of ze hem of haar nog had vastgehouden. Ze schrokken toen ze hun zei dat er geen begrafenis of crematie was geweest. Ze schrokken echt.
Wat was er met het lijkje gebeurd? Had het ziekenhuis een aparte verbrandingsoven voor foetussen? Of werd alle afval samen verbrand? Ze hoedde zich ervoor dat woord in het bijzijn van haar vriendinnen te gebruiken. Afval. Later had haar eigen gynaecoloog zijn duim en wijsvinger uitgespreid om te tonen hoe groot het kindje was geweest. 'Hooguit zeventien centimeter. En waarschijnlijk met een chromosomale afwijking. Beter zo, mevrouw. Beter zo.' Zeventien. Dat was groter dan ze had gedacht.”
― Kristien Hemmerechts, Haar bloed

“Hoe graag zou ik niet beginnen met de beschrijving van iets moois, een diepblauw meer, omringd door perfect kegelvormige vulkanen, een bulderende waterval diep in een oerwoud, een klaterende bron die in een drassig grasland ontspringt, een tapijt wilde hyacinten uitgerold in een donker bos, plekken die ik op reizen met andere mensen heb gezien, misschien bestaan ze nog, niet alles is verknoeid.

― De tuin der onschuldigen”
― Kristien Hemmerechts

“De eindeloze metrogangen, iedere dag een reep cadbury's-chocolade (rozijnen met noten) voor 10 pence uit de 'vending machines' op de perrons, en een tabloid met de roddels van de dag. Met verbaasde ogen de Engelse vrouwen observeren. Zelfs in de winter droegen ze sandalen. Kwamen ze van Mars?”
― Kristien Hemmerechts , Kronkelpaden van het geheugen