Françoise Vergès > Quotes

“Derrière son apparente neutralité, le musée tient une place dans les processus de domination et dans la représentation que l’État-nation se fait de lui-même. Le pouvoir qu’il exerce ne s’appuie pas exclusivement sur son taux de fréquentation ou son prestige, mais aussi sur la transformation de tableaux et d’objets en symboles de la gloire nationale et de la richesse de la nation. Élevés au statut d’icônes d’une civilisation dite supérieure, reproduits à l’infini dans les manuels scolaires, sur les timbres, la vaisselle, les cartes postales ou les calendriers, ces objets sont devenus inséparables du récit occidental. On va au musée pour être éduqué·e non seulement à une histoire de l’art eurocentrée mais à une discipline du regard et du corps. Le musée se visite en silence, dans un recueillement propre à une conception de la réception de la beauté qui sied à la culture bourgeoise. Le musée est aussi un centre commercial, lieu privilégié du tourisme, un espace de hiérarchie sociale, de genre et de race, où la propriété privée et nationale sont de rigueur. Le musée universel reste le symbole pour les États, qu’ils soient libéraux ou autoritaires, de leur contribution à l’éducation de toute l’humanité.”
― Françoise Vergès, Programme de désordre absolu: Décoloniser le musée

“Aby stać się pełnoprawnym ruchem, a nie marginalną ideologią, aby wkroczyć na salony władzy, aby przekonać państwo i kapitał, że istnieje feminizm, który nie dość, że nie stanowi dla nich zagrożenia, to jeszcze może stać się ich ideologiczną i polityczną bronią, feminizm cywilizacyjny musiał przekształcić feminizm wojujący, zastępując jego ówczesnych przeciwników (biały patriarchat, państwo i kapitał) islamem.”
― Françoise Vergès, Un féminisme décolonial

“Misja feminizmu cywilizacyjnego jest jasna: europejskie kobiety wyruszają na krucjatę przeciwko seksistowskiej dyskryminacji i symbolom podporządkowania, które pokutują w społeczeństwach spoza Europy Zachodniej; przedstawiają się jako armia broniąca kontynentu przed inwazją idei, praktyk, kobiet i mężczyzn zagrażających ich zdobyczom. Ta narracja jest w oczywisty sposób kłamliwa. Służyła odpolitycznieniu walk kobiet z lat siedemdziesiątych, odsunięciu w cień kobiet z Trzeciego Świata, wymazaniu osiągnięć Czarnego feminizmu. Symbolem walk dekady lat siedemdziesiątych staje się wolność indywidualna - ubieram się, jak chcę (ale nie mogę nosić chusty); jest to oczywista zniewaga dla walk robotnic, imigrantek, uchodźczyń politycznych. Walka feminizmu cywilizacyjnego urasta do rangi uniwersalnej walki dobra ze złem.”
― Françoise Vergès, Un féminisme décolonial