Denise Marinus > Quotes

“Alles goed?' vraagt Nathaniël als ik niet reageer.
Ik knik.
'Zeker weten?'
Ik knik nogmaals.
'Interessant, hè, die grond?' Nathaniël volgt mijn blik naar de drempel en houdt zijn hoofd een beetje schuin. 'Hm, een mier.”
― Denise Marinus, Tot uw dienst

“En dan begint ze te huilen. Jawel, onze kroonprinses begint te huilen en natuurlijk ben ik degene bij wie ze dat doet. Ik, Jules Fester, gevoelsmens op-en-top. Ik word totaal niet ongemakkelijk van andermans emoties. Of van die van mezelf. Ja hoor, geen probleem. Dit beladen moment kan er nog prima bij vanavond.”
― Denise Marinus, Tot uw dienst

“De neerbuigende toon van mijn beste meneer Stach Nogwattes doet me grijnzen. Ik krijg er de neiging van om juist die dingen te zeggen en te doen die niet van me verwacht worden. Het is een soort opstandigheid die me in mijn leven al meerdere malen in de problemen heeft gebracht.
Maar vooruit, ik zal me nog even inhouden.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Dat was me weer een beproeving. Op naar de volgende.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Je had stante pede onze aandacht, in tegenstelling tot de - hm, hoe zeg je dat netjes? - imbeciele brieven van andere sollicitanten. - Stach”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Ze drukt theatraal op het groene icoontje, legt de telefoon tegen haar oor en zegt dan: 'Goedemiddag, met de assistente van Jules.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Ik ga die functie krijgen. Hoe dan ook. Kijk uit wie je tegen je in het harnas jaagt, Constance. Ik ben geen Caro en geen Lidewij. Ruziemaken met mij is als ruziemaken met je ergste nachtmerrie: ik zal je kwellen totdat je geen oog meer dichtdoet, en zelfs dan ben je nog niet van me af.
Wacht maar.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Ze waardeert je. Je bent heel veel voor haar gaan betekenen. Je kunt dat alles nu niet beschamen, Jules.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“O, Jules.' Constance komt overeind en trekt me tegen zich aan. Dan zegt ze eindelijk de woorden waar ik op heb gewacht: 'Je bent nooit gedegradeerd. Je weet inmiddels toch wel dat ik geen dag zonder jou kan?”
― Denise Marinus, Tot uw dienst

“Ik krijg geen adem. Help, ik krijg geen adem. Wacht. Ik moet ... even ...'
Ik zak neer op de bureaustoel voor mijn schrijftafel, leg mijn telefoon weg - met de speaker aan - en pak dan mijn notitieboekje tevoorschijn. Terwijl Floor naar adem hapt, gilt, schreeuwt, rondjes draait in haar kamer, hoorbaar haar hoofd stoot, ik weet niet hoe vaak 'Zeg me dat je liegt! Zeg me dat je liegt!' in de hoorn tettert en vervolgens een eindeloze speech afsteekt over dat dit de mooiste en beste dag van haar leven is, vind ik de taken van mijn actielijstje af en lees ik me vervolgens in voor een bijeenkomst over het project Kunst in de Klas, waar Constanc vanmiddag bij moet zijn. Het is een project dat streeft naar meer kunst in het primair onderwijs en waarvoor Constance heeft besloten zich als ambassadeur in te zetten. (Ach, ze is zo groot geworden! Je weet wat ze zeggen: voor je het weet, zijn ze het huis uit!)”
― Denise Marinus, Tot uw dienst

“Ja, Constance van Fortura, eerste in de lijn der troonopvolgers, et cetera, et cetera, et cetera. Ja, ik wil je vertrouwelinge zijn. En ja, ik wil met je mee naar Yadiel. Zoals u wenst, Hoogheid, want wij kunnen dat. Samen.'
Constance begint te grijzen en geeft me een por in mijn zij. 'Als je dat ge-Hoogheid maar laat.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Erg spraakzaam is Constances vleesetende plant niet, dus ik betwijfel of ze vandaag veel aan hem zal hebben. En of Constance zonder mij sociaal gaat zitten doen met Violet, Emma, Serena en Floor? Vast niet. Met andere woorden: ze gaat me missen.”
― Denise Marinus, Tot uw dienst

“Natuurlijk blijf ik.' Ik glimlach. 'Geen twijfel mogelijk.'
Constance slaakt een opgeluchte zucht. 'Dat was overigens geen vraag, maar een bevel.'
Daarop krullen mijn mondhoeken omhoog in een glimlachje en laat ik mijn hoofd rusten tegen dat van de prinses. 'Zoals u wenst, Hoogheid.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Ik vertrouw er eveneens op dat je begrijpt dat ik voor jou door het stof ga. Waarom? Omdat je dat verdiend hebt. Eigenlijk zou iedereen voor jou door het stof moeten gaan.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst

“Ik wil namelijk niet meer dat je voor me werkt.'
Ik frons mijn wenkbrauwen. Oké. Dat was niet helemaal wat ik had verwacht.
'Ik wil dat je naast me werkt.”
― Denise Marinus

“Ik hoop dat er nog een sprankje vriendschap is, waar dan ook, en weet na al die dagen van overpeinzingen in de cel ook waarom: Constance is intelligent. Ik kijk tegen haar op en kan in veel opzichten van haar leren, en daarom is ze zo goed voor mij. Haar onberekenbare karakter maakt de dingen interessant. Een vriendschap met haar zal in ieder geval nooit saai zijn.”
― Denise Marinus, Zoals u wenst