Pınar Kür > Quotes

“Ama yasa diye bir şey yoksa? O zaman ne yapar?.. Türkiye'de yasa diye bir şey kalmamış anlıyor musun? Onun için kimseden korkuları yok. Böyle bir durumda ast üst ilişkileri yok oluyor çünkü. Kimi kime şikâyet edeceksin? Yönetimin kimin elinde olduğu belli değil ki... En yetkili belli değil ki... Kendileri de bilmiyorlar. Karışmazlar birbirlerinin işine, herkes dilediğini yapıyor ve hiç bir kısıtlama, hiç bir kısıtlayan yok... Korkunç olan bu...”
― Pınar Kür, Yarın Yarın

“O günleri, o yaşamayı anımsayacak bir ben varım dünyada artık. Ben de her geçen gün biraz daha unutuyorum.”
― Pınar Kür, Akışı Olmayan Sular

“...Bir de Yıldız'ı idare etmek var. Neyse, onu pek fazla bir direnişle karşılaşmadan haftada bire indirdim. Pek fazla değil, hiç bir direnişle karşılaşmadım açıkçası. Bu tür ilişkilerin kurallarını iyi bilen, fevkalade monden bir kadın havasıyla "Tabi canım anlıyorumayrıca Eser'i ezmek istemem" diyerek saçlarını bir omzundanbir omzuna silkeledi.”
― Pınar Kür, Bir Cinayet Romanı

“Kısacası amacı müziğe varmak değil, müzik aracılığıyla bir yerlere varmaktı. S220”
― Pınar Kür, Bitmeyen Aşk

“Sinan'ın Nilgün'e duyduğu isteği Gül'e aktardığını kim olsa anlardı.”
― Pınar Kür, Bitmeyen Aşk

“Her gün dört saat boyunca İstanbul iki yanımdan akıyor, ben saydam bir kutu içinde İstanbul'un ortasından akıyorum. Ama birbirimize değmiyoruz. Şişe içinde ırmağa atılmış bir mektup gibiyim. Hem ırmağın içindeyim, hem ona bir katkım yok. Hem diyeceğim bir şeyler var şişenin içinde kapanmış, hem ırmağın bunlardan haberi yok ve olmayacak. Hem ırmak beni bir yerden bir yere götürüyor, hem gittiğimiz yönü ben saptayamıyorum. Hem ırmak bana dokunmuyor, hem ben ırmağa dokunamıyorum. Birbirimize değmiyoruz.”
― Pınar Kür, Akışı Olmayan Sular

“Kişinin tüm mutsuzluğunu kendi kendine borçlu olduğunu bilmesi ne korkunç şeydir, haberin var mı? Hiçbir başka kişiyi ya da olayı suçlayamamak. Babam öldü de ondan, anam dövdü de ondan, evimiz yandı da ondan diyememek... Her Allah'ın günü aynaya bakıp sen sen sen Seyda, sen yaptın, bilerek yaptın, senden başka sorumlu yok diye yinelemek... Aldanamamamak, avunamamak? Ne sanıyorsun sen? Unutmaktan, bir duvar örüp arkasına saklanmaya çalışmaktan başka ne yapabilirim? Ne gelir elimden?”
― Pınar Kür, Yarın Yarın

“ben kendirden sallanırken bi başka eller kendiri boynuma geçirip sona ipi çekeriken ben ellerimi uzatıp da tutacak birini bulamaz iken de çağıracak türküsünü duyacam herhal neden dersten te bebecikken okşamış beni yumuşak sıcak elleri varmış vurmayan çimdiklemeyen dedemin elleriymiş okşamış

sevmiş beni sevmiş beni sevmiş beni sevmiş beni

sevmek dedikleri kimin dediği Yalçın'ın dediği belki başka kimin ağzından işittim ki sevmeyi kocakarının gül çardağındaki sevmesine hiç aklım yatmamıştı o sevmek dediklerini bi tek ihtiyar dedemin ellerinden duymuşum bi de Yalçın'ın dilinden lakin onun dilini anlamamıştım esasında o sevmek işte bi türküymüş demek ak saçlı bi dedenin türküsü bi çaresiz ihtiyarın çatlak sesiymiş

Yalçın nereden bilsin?”
― Pınar Kür, Asılacak Kadın

“Bize karşı silah çeken varsa ellerine gökten inmedi ya bunlar? Öğrencileri birbirine kırdırmakta yarar gören, çıkar arayan kişilerce donatıldıklarını hepimiz biliyoruz... Peki oyuna gelmeyelim, tıpkı onların istedikleri gibi davranmayalım demek neden Hamletlik oluyor? Düzenledikleri oyunu benimsemekle çok daha korkunç, çok daha etkili bir silah veriyoruz ellerine... Kurşunlanmaktan çok daha beter edebilirler bizi... Hepimizi hepten yok edecek bir baskı kurabilirler... Bu yoldalar. Yalnızca kamuoyu üstünde kurulan bir baskı bile yeterli. Sokaktaki adamın bizi yanlış tanıması, bize karşı olması yetmez mi? Seni çapulcu, bozguncu sanan bir adamla birlikte nasıl devrim yapacaksın? Nasıl inandıracaksın onu dediklerinin doğruluğuna?”
― Pınar Kür, Yarın Yarın

“ben kendinden sallanırken bi başka eller kendiri boynuma geçirip sona ipi çekerken ben ellerimi uzatıp da tutacak birini bulamaz iken de çağıracak türküsünü duyacam herhal neden dersen te bebecikken okşamış beni yumuşak sıcak elleri varmış vurmayan çimdiklemeyen dedemin elleriymiş okşamış

sevmiş beni sevmiş beni sevmiş beni sevmiş beni

sevmek dedikleri kimin dediği Yalçın'ın dediği belki başka kimin ağzından işittim ki sevmeyi kocakarının gül çardağındaki sevmesine hiç aklım yatmamıştı o sevmek dediklerini bi tek ihtiyar dedemin ellerinden duymuşum bi de Yalçın'ın dilinden lakin onun dilini anlamamıştım esasında o sevmek işte bi türküy­müş demek ak saçlı bi dedenin türküsü bi çaresiz ihtiyarın çatlak sesiymiş

Yalçın nereden bilsin?”
― Pınar Kür, Asılacak Kadın

“Sokağa çıktığımda kimi kez öyle parıl parıl ki her yan, yanılıp derin soluklar almaya kalkabilir kişi. Yanılmamak gerek oysa. Aydınlığa kanmamak gerek. Daha erken olsa da, koku çevreye yayılmamışsa da, içine çektiğin hava zehir.”
― Pınar Kür, Akışı Olmayan Sular

“Boykotlar sözgelimi... Yalnızca eğlence olsun, keyif olsun diye yapılmıyor ki bunlar... Kötü koşullar altında çalışan işçiye grev hakkı tanıyorsun da, öğrencinin kötü eğitime, yetersiz, yanlış eğitime karşı direnmesine neden kızıyorsun? Ülkenin geleceğini kuracak olan gençliğin -öğrenci olsun, emekçi olsun- en iyi koşulları istemesi, araması yanlış mı? Sonra, aydın kişiler ya da geleceğin aydın kişileri olarak politik bilinçlenmeye en açık, en yatkın olanlar öğrenciler değil mi? Politik bilinci olan uyanık kişiler olarak belli tutumlara karşı çıkmak, belli durumlarda seslerini duyurmak sorumlulukları yok mu sence?”
― Pınar Kür, Yarın Yarın

“Okuma eyleminin insan muhayyelesini, düşünme ve kendi başına karar verme yetilerini geliştirdiği bilinen bir gerçektir. Öte yandan, hayal gücü kıt, düşünme ve karar verme yeteneği zayıf kişilerden oluşmuş bir toplumun ilerleyemeyeceği, bir koyun sürüsü kadar kolay yönetileceği de bir başka gerçektir. Düşünce özgürlüğünü bir kavram olarak bile ortadan kaldırmanın en iyi yolu, düşünmeyi bilmeyen kuşaklar yetiştirmektir. İşte bu yönden, bir süredir, bu ülkede okuyan, bağımsız düşünebilen insanların sayısını azaltmaya, gittikçe yok etmeye yönelik bir kültür politikası güdülmektedir. Toplumu, yalnızca boğazını düşünen bir koyun sürüsüne dönüştürme amacıyla izlenen bu politikanın yöntemlerinden biri de, kitap düşmanlığı ve okuma korkusu yaratmak; yazarı, sanatçıyı, okuru yıldırmaktır.”
― Pınar Kür, Asılacak Kadın