Michel Tournier > Quotes

“Les livres sont indispensables. La littérature est l'oxygène de l'âme.”
― Michel Tournier

“Mon boucher : «Monsieur Tournier, quand on vous connaît comme moi en vrai, on n'a pas besoin de lire vos livres, hein?»”
― Michel Tournier

“Happiness? that entails comfort, organization, a constructed stability altogether foreign to me. To have troubles is to feel the scaffolding that is happiness shaken by the blows of fate. In this sense i am safe. Trouble can not reach me, because i have no scaffolding. I am a man of sadness and joy, a completely different alternative to that of happiness-unhappiness. I lived naked and solitary, without family or friends, keeping alive by a trade so beneath me that i need think about it, no more than i need think about my breathing or my digestion. My usual moral climate is jet black sadness, opaque and sombre. But this darkness is often shot through by flashing joys, unexpected and unmerited, which swiftly die out, but leave my eyes full of gold and dancing fireflies.”
― Michel Tournier, The Ogre

“One understands then why woman has no sexual parts, properly speaking. It is because she is herself a sexual part - a sexual part of man, to cumbersome for him to carry around permanently and therefore deposited outside himself for most of the time and taken up when needed. Moreover the quality that distinguishes man from animals is this very power of equipping himself at any moment with an instrument, tool or arm that he needs, but that he can get rid of straight away, whereas the lobster has to drag his two pincers about with him everywhere. And just as mans hand is a sort of grappling hook that enables him to grasp a hammer, sword or fountain pen according to his needs, so his sex is the sort of grappling hook of the sexual parts rather than the sexual part itslef.”
― Michel Tournier, The Ogre

“-Çünkü biraz teşvik edildiğinde, suskunluğundan sıyrılıp, insanın ağzını bir karış açık bırakarak, ince bir derin bilgiyle donanmış, Latin ve Yunan klasiklerini yalayıp yutmuş, Roma mimarlığından, barom resimden, atonal müzikten ve yeni romandan söz etmeyi ustalıkla kıvırabilen biri olduğunu koyuyordu ortaya. O zaman, kendisi, büyük bir özenin ve berraklığın egemen olduğu gizli bir bahçede tek başına ve hayran hayran dolaşırken, sizde, olayların akışı ile paranın ve gücün egemenliğine boyun eğerek benzerlerinizle birlikte kaba ve iğrenç bir dünyaya ait olduğunuz gibisinden dayanılmaz bir duygu yaratıyordu.- O, Theobald ya da Kusursuz Cinayet”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“Orice om are o panta funestă. A mea duce-n mocirlă. Aici mă goneşte Speranza când se-nrăieşte şi-mi arată chipul ei de brută. Mocirla e-nfrangerea, e viciul meu. pag 37”
― Michel Tournier

“(Robinson) Observă astfel că aproapele este pentru noi un puternic factor de distragere, nu numai pentru că ne deranjează tot timpul şi ne smulge gândului nostru actual, dar şi pentru că simpla posibilitate a apariţiei sale aruncă o vagă lumină asupra unui univers de obiecte situate la periferia atenţiei noastre, in stare insa-n orice clipă să devină centrul ei. pag 26”
― Michel Tournier

“-Zamanaşımına uğrayarak hiçbir anlamı kalmamış eski kağıtlara, mektuplara ve yazılara dalmak kadar insanı çökerten bir başka şeyin var olabileceğini düşünemiyorum. Ne kadar geçmişin külleri, ne kadar unutulmuş şeyler, ne kadar boşa çıkmış tasarılar, ne kadar sönmüş aşklar söz konusudur bunlarda! Sanki araştırmak için mezarından çıkardığım, kadavralaşmış kendi genç bedenimdi ve bu kadavra kimi zaman masumiyetiyle insanın yüreğini parçalar gibi oluyorsa da kabul etmeliyim ki her zaman mis gibi koktuğu da söylenemezdi.- O, Theobald ya da Kusursuz Cinayet”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“Evet, kadınların da erkekler gibi çirkin olabilme hakkına kavuşmaları için mücadele etmeleri gerekiyor. Otuz yaşın üstündeki bir hanıma yaş sorulmaz diye geçiştirilen ve sanki yüz kızartıcı bir hastalık söz konusuymuş gibi bu konuda en ufak anıştırmadan bile kaçınılan bu iğrenç uzlaşmayı bırakmak gerek artık.”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“Cine doarme este un alienat care se crede mort.”
― Michel Tournier

“-Reklamcılık, servet yapmanın en zarif ve en hızlı yollarından biri galiba. Satılacak ürünü, mutluluğun, güzelliğin, gençliğin, erotizmin, tatilin girdiği cennetsi bir yaşamla bütünleyerek kitleleri kendine çekmek... Baştan çıkarmak!- O, Lucie ya da Gölgesiz Kadın”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“-Sıcak yaz günlerimi üst üste sıralanmış dallarında rüzgarın ninnisini dinleyerek geçirdiğim iki ulu köknarın ortadan yok oluşu dikkatimi çekiyor. Onlar da ha! Oysa ben onları kalıcı, yıkılmaz sanırdım.- O, Ermişler Bayramı Mantarı.”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“-... kutsal ancak tekrar yoluyla vardır ve her tekrarda değeri biraz daha artar.- İsfahan halifesi, İki Şölen ya da Anma Töreni”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“il y a dans les villes deux fonctions, l'une primaire d'habitation, l'autre secondaire de circulation, et on voit aujourd'hui partout l'habitation méprisée, sacrifiée à la circulation, de telle sorte que nos villes, privées d'arbres, de fontaines, de marchés, de berges, pour être de plus en plus «circulables», deviennent de moins en moins habitables.”
― Michel Tournier

“Güzel ve zarif yerine, şirin ve zeki. Bu yazgıyı kabullenmem yıllarımı aldı. Sonunda bunun 'çok daha iyi' olmasa bile, hiç değilse bir lanetleme de olmadığını ister istemez kabulleniverdim." Nadege”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“Meleği güçlü yapan," dedi genç kız, "hem kollarının hem de kanatlarının bulunması. Bu göze batan bir ayrıcalık, çünkü sıradan canlılar zorunlu olarak kol ve kanat arasında bir seçim yapmak zorundadır. Kuşun, kanatları olduğu için kolları yoktur. İnsanın kolları vadır, ama kanatları yoktur. Bu basit bir seçenek değil. Hareket etmek ve havada süzülmek, gündelik yaşama karışmak ya da varlıklarla olayların üzerinde uçmak arasında bir seçim yapmak anlamına geliyor.”
― Michel Tournier, Eleazar, Exodus to the West

“Le propre de la création est de rendre l'impossible non seulement réel, mais nécessaire.”
― Michel Tournier

“Hakim olan inanışa göre tüm çocuklar gökten düşmüş saf meleklerdi. Yetişkinleirn tek görev, onları dünyanın pisliklerinden korumaktı. Onları giydirmek, bir şeyler öğretmek ve oynatmak için bu inanıştan esinleniyordu insanlar. Esther bu önyargıları alaya alarak Eleazar'ı şaşırttı. Çocukları bu şekilde idealize edebilmesi için insanın onlarla hiçbir gerçek alışverişi olmaması gerekiyordu. Gerçekte çocuklar da yetişkinler kadar ahlaksız olabiliyorlardı, yaşlarına uygun bir biçimde.”
― Michel Tournier, Eleazar, Exodus to the West

“- Le drame, vois-tu, c'est que beaucoup d'entre nous ne peuvent vivre ni dans leur patrie, ni à l'étranger.
- Alors que leurs reste-t-il?
- Le malheur.”
― Michel Tournier, La Goutte d'or

“La tendresse maternelle et l'érotisme des amants ne sont que des aspects particuliers de l'ardent besoin de contact physique qui fait le fond de la chair et du cœur.”
― Michel Tournier, La Goutte d'or

“Or si le "pirate" lèse matériellement l'auteur, moralement il lui donne la plus belle des couronnes.”
― Michel Tournier, Les Vertes Lectures: La Comtesse De Ségur, Jules Verne, Lewis Carroll, Jack London, Karl May, Selma Lagerlöf, Rudyard Kipling, Benjamin Rabier, Hergé et Pierre Gripari

“Acaba büyüdüğüm için miydi? Eskiden aynı yerlerde topladığım mantarlar galiba bugünkülerden çok daha güzeldi. Geçmişin yaldızlı sisleri, en basit şeyleri mükemmele dönüştürüyorsunuz!" O, Ermişler Bayramı Mantarları”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“Yes, we have abolished the distance that artistic contemplation necessarily requires. So what is left? Love plus anatomy are left.”
― Michel Tournier, Gilles & Jeanne

“-Sınıf dediğin nedir? Otuz başlı, altmış ayaklı büyük bir hayvan. Kıpır kıpır, gülen, yerinde duramayan, fısıldayan, kaşınan, uyuklayan, düşler kuran bir canavar.- O, Lucie ya da Gölgesiz Kadın”
― Michel Tournier, The Midnight Love Feast

“That which is outside exists. That which is within does not. My thoughts, images, and dreams do not exist. If Speranza [this island] is no more than a sensation, or a bundle of sensations, then she does not exist. And I myself exist only insofar as I escape from myself to join with others.

What complicates the position is that the thing which does not exist does its utmost to persuade us of the contrary. There is a great and universal urge toward existence among the non-existent. Something like a centrifugal force seeks to spread outward everything that moves within me, images, dreams, projects, fantasies, desires, obsessions. That which does not ex-sist in-sists. It insists upon existing. All the small world contained within me is knocking at the door of the great, the real world. And it is others, those who are outside, who hold the key. In the past, when I tossed in my sleep, my wife would shake me by the shoulders to wake me and dispel the insistence of the nightmare. But now . . . But why do I keep returning to this subject?”
― Michel Tournier, Friday, or, The Other Island

“L'image est douée d'une force mauvaise. Elle n'est pas la servante dévouée et fidèle que tu voudrais. Elle prend toutes les apparences d'une servante, oui, mais en vérité elle est sournoise, menteuse et impérieuse. Elle aspire de toute sa mauvaiseté à te reduire en esclavage.”
― Michel Tournier, La Goutte d'or

“All night the angelic made me gasp for breadth and dream of drowning in sand or earth or mud. I got up, my chest still racked, but glad to be finished with the phantasms which magnify a reality difficult enough in itself. Coffee so bitter it was undrinkable. A big roar. Two big roars. No relief. The mornings only consolation was of a faecal nature. Unexpectedly and impeccably i produced a magnificent turd, so long it had to curve at the ends to fit into the bowl. I contemplated fondly the fine chubby little babe of living clay i'd just brought forth, and my zest for life returned.”
― Michel Tournier, The Ogre