Bergsveinn Birgisson > Quotes

“Yes. Perhaps I have lived with love, not against it. Love is not just a bourgeois romantic notion of finding the one true match who will fill one's soul so full that it brims over and splashes out uninterruptedly as if from some eternal pump. Love is also in this life that I've lived here in the countryside. And when I chose this life and pursued it and didn't regret it, I learned that one should stick to one's decision, nurture it and not deviate—that this is an expression of love.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“Life is reverie and dream, calm day, breaking sea and so, skerry and strong stream, storm, fog, and powdery snow. Blossom and sunbeams, we mustn't forget. But behind the mountains heaven-high- none has caught sight yet.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“You two are the only religion I've ever had. I haven't chosen to kiss up to God and Christ when things have gone badly in my life. There are, of course, many who suffer from hunger and poverty. I've always had enough for me and mine and accepted responsibility for the decisions I've made, not interfering with those distinguished gentlemen in their jobs. I've also understood that this God in Heaven must be at least partly created by man. I guess I know He exists, but He's hardly the type to sport whiskers. I've felt rather that He speaks to mankind in the autumn colors of the crops, or in the scent of newly cut driftwood pieces that cleave so exquisitely into fence posts and outlast their maker.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“I remember saying that human societies were like apples. The bigger, the less taste.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“...understood that a man can dream big dreams on small pillows. I've kept going, intoxicated with desire and the hope that drives sap into the withered branches of creation.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“Continuerai-je alors de te désirer ? Qui sait si je ne reviendrai pas sous la forme d'un fantôme lubrique, le dard en avant, à l’affût d'une occase ?”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“likening you, young and naked, to a tractor.”
― Bergsveinn Birgisson, Reply to a Letter from Helga

“No one understands that it's possible to see the light long ago, but it's all the same to me f no one understands what is meant.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“Dear Helga, Some people die from what is beyond them. Others die because death has been in them for ages, clamping their veins from within. They all die. Each in his own way. Some fall to the floor midsentence. Others depart peacefully in a dream. Do their dreams then end, as when the film is no longer projected onto the screen? Or do their dreams just change in appearance, taking on new light and colors? Is this perceptible in any way to the one who dreams?”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“Endurnar á Tjörninni hafa orðið alveg eins og fólkið, dauflegar afætur sem bítast um það sem til þeirra er kastað. Og er það ekki einmitt í þessu sem upp koma hugsanir um að lífið hafi öngvan tilgang?”
― Bergsveinn Birgisson

“Eit kjærleiksbål som er kveikt av ein stor eld, vert ikkje sløkt på ein seinkveld.
Det verste med den djupaste lidinga er at ho er usynleg for alle andre enn den som har henne i seg.
Det er best å ikkje møta kjærleiken på si ferd, for når ein misser den, har ein det verre enn før.”
― Bergsveinn Birgisson

“Mér hefði fundist allt mitt starf gersneytt merkingu og fundið leiðan hellast yfir mig og byrjað að drekka brennivín til að hafa ofan af fyrir sjálfum mér. Svoleiðis verða þeir í Reykjavík. Ég hef séð það af kvikmyndunum sem þeir búa til um fólkið á landsbyggðinni. Samfélagsmyndin sem skín í gegn samanstendur af illa innrættum þursum sem hafa það eitt fyrir stafni að berja á sínum nánustu og tjá sig í einsatkvæðisorðum.”
― Bergsveinn Birgisson

“Hvernig þeir búa til falleg kvæði um kærleikann og halda ræður um hann á mannamótum en um leið og þeir hverfa að hversdagsiðjunni er sem flestir menn afklæðist búningi hinna fínu orða og hundsi kærleikann eftir fremsta megni og hjari ástlausir lungann úr lífinu.”
― Bergsveinn Birgisson

“Ye. Perhaps I have lived with love, not against it. Love is not just a bourgeois romantic notion of finding the one true match who will fill one's soul so full that it brims over and splashes uninterruptedly as if from some eternal pump. Love is also in this life that I've lived here in the countryside. And when I chose this life and pursued it an didn't regret it, I learned that one should stick to one's decision, nurture it and not deviate--that this is an expression of love.”
― Bergsveinn Birgisson, Svar við bréfi Helgu

“Það væri svo sem ásættanlegt að búa í borg, ef fólk yrði ekki unnvörpum svona leiðinlegt af að búa þar. Meiraðsegja endurnar á Tjörninni, sem fá allt upp í gogginn á sér, missa geislan sína og persónuleika.”
― Bergsveinn Birgisson

“Það er ósköp menningarsnautt að sjá inn á heimilin nú til dags þar sem hver hlutur er úr sinni heimsálfunni og oftlega vita menn ekki neitt um hvaðan hluturinn kemur. Og hver er munurinn á heimaunnum hlut og hinum úr verksmiðjunni? Annar hefur sál og hinn ekki, því hver sá sem vinnur hlut í höndum sér, skilur eftir brot af sjálfum sér í verki sínu.”
― Bergsveinn Birgisson

“Fara burt úr sveitinni þar sem forfeður mínir höfðu búið í heilt árþúsund, til að vinna í borg þar em maður sæi aldrei afrakstur handa sinna, en væri leiguliði og annarra þræll. Þar sem fólk kallar tímann peninga, og eyðir í leikhús og skemmtanir þeim peningum sem það hefur aflað terlínklætt á skrifstofum. Burt frá huldufólkinu í brekkunum.”
― Bergsveinn Birgisson

“Þannig virðist mér reglan heldur vera sú að fólk lifi að jafnaði í berhöggi við það sem það boðar, hvaða mynd svo sem kann að vera á því sem boðað er, sé það pólítísk stefna eða tilvistarspeki. Það er engu líkara en þeir sem tala um að grenna sig, sykri alltaf pönnsuna mest og verstu ruddarnir tali um "aðgát í næveru sálar"; þeir sem fordæma glæpinn harðast séu að jafnaði stærstu glæpamennirnir, kapítalisminn sem á að gera alla ríka-geri alla fátæka, og eins víst að frelsið sem mönnum er svo tíðrætt um núna eigi eftir að fera alla að þrælum.”
― Bergsveinn Birgisson

“Kvarta þeir ekki í borgunum yfir því að heura ekki til í heiminum, yfir að vera tilfinningalausir og sljóir og leita svölunar í fíkniefnum og framhjátökum; að eina spurningin snúist um það hvort þeir eigi nú að kála sér eða ekki. Eða þá bíða um nokkurt skeið. Er til eitthvað hræðilegra en að bíða eftir að lífið líði hjá? Í stað þess að taka til hendinni og draga að föngin. Og svo yrkja þeir ljóð og skrifa sögur um einsemdina og kuldann í borginni. Af hverju voru þeir yfir höfuð að fara úr sveitinni?”
― Bergsveinn Birgisson

“Og ef við gefum okkur nú það sem fólk í borgum nútímans trúir, að hamingjan felist í því að geta keypt svo mikið í búðunum að maður verður öreigi inni í sér, að hamingjan sé að vera frjáls og geta valið allt sem manni dettur í hug í líf sitt eins og heimurinn sé einn allsherjar restaurant, er það ekki dómur yfir allar gengnar kynslóðir sem ekki gátu lifað svo? Og eru þá hamingjan og lífsfyllingin glænýjar uppfyndingar fólksins í borgunum, en allt gengið líf í þessu landi, og reyndar bróðurpartur alls lífs á öllum tímum, merkingarlaust og hamingjulaust?”
― Bergsveinn Birgisson

“Manneskja úti á túni á Íslandi um miðja nótt, í götóttu föðurlandi einu fata með skaufann út í loftið eins og strandaður búrhvalur, manneskja sem tekið hefur sveitahokur fram yfir kærleikann.”
― Bergsveinn Birgisson

“Après cela, la situation a empiré plus que jamais. Ma reine avait disparu de ma vie, détrônée par un roi nommé Bacchus. La vérité est que je n’ai guère de souvenirs de cet hiver-là, et que je ne me suis jamais comporté aussi misérablement, avant ni après. Faut croire que c’était dû au fait que le courage d’en finir m’a manqué. Je me suis couvert de honte ici, dans la région, et je ne te cacherai pas que l’amertume me rongeait jusqu’à l’os. De braves gens de la commune ont été charitables à mon égard, mais je m’en battais l’œil de leur bonté, Helga, et des bêtes pareillement. Bénie soit la bonté humaine. De même que j’ai préféré m’attarder sur les éclaircies plutôt que sur les averses en t’écrivant ces lignes, je ne dirai rien de plus sur cette période humiliante, mais j’évoquerai la façon dont je suis revenu à moi-même.

Quand ta lettre est arrivée.”
― Bergsveinn Birgisson