Lieke Marsman > Quotes

“De onmacht die je voelt wanneer je een pen vasthoudt in de hand waarmee je normaal gesproken niet schrijft, in mijn geval mijn linkerhand; vergelijkbaar met de onmacht die je kunt voelen in sociale situaties, ruzies voorop. Je bent juist uitgerust, fysiek gezien klopt de situatie, maar hoe beweeg je je voort, hoe druk je je uit zonder te gaan trillen?”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Ik las steeds meer en meer. Mijn nieuwe vrienden waren grappig, slim en 24 uur per dag beschikbaar. In een hoge muur lagen ze rondom mijn bed opgestapeld. Mijn voorkeur ging uit naar boeken van vrouwen. Verdrietige, sterke vrouwen. Ik wilde zijn zoals zij, vrouwen die met iedereen omgingen, maar helemaal niemand nodig hadden, en ik was precies het tegenovergestelde: ik ging met helemaal niemand om, maar had iedereen nodig.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Wat ons miezerige voorstellingsvermogen ons voorschotelt wanneer we denken aan het stoppen van de tijd: een klok met een lege batterij”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Ik ben van plan de rest van mijn leven met haar door te brengen, maar dat durf ik nog niet te zeggen”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“het moeilijke aan ouder worden is niet
dat je steeds verdrietiger wordt
maar dat je steeds meer worden krijgt
om je verdriet te beschrijven”
― Lieke Marsman, Man met hoed

“Het rare aan angst is dat de wereld in angst nog precies zo is als hij daarvoor was, en toch lijkt alles voorgoed veranderd - juist omdat het voelt alsof alles voor altijd hetzelfde zal zijn. Hoe zal ik het zeggen, het is alsof de lucht voor je ogen beweegt: wat je ziet is wat er is, maar je kijkt door een waas. Stel je de heetst mogelijke zomerdag voor, het warme asfalt dampt en straalt, en jij ligt met één wang op die zwetende plak teer en steen en beseft dat het mogelijk is dat alles wat je ziet een luchtspiegeling zal blijken. Hoe zal ik het zeggen.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Dagen waarvan ik wél zeker weet dat ze geslaagd zijn, zijn dagen waarop het me lukt precies te zeggen wat ik denk, dagen waarop ik het gevoel heb helemaal mezelf te zijn, totale controle te hebben over iedere klank die mijn keel verlaat, over iedere toetsenbordletter die ik indruk. Dit gevoel, het gevoel je de taal volledig te hebben toegeëigend, zou je 'inspiratie' kunnen noemen. Het is een machtig gevoel.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Zouden angstkreten de enige taalspelen zijn die alle levende wezens begrijpen?”
― Lieke Marsman, De volgende scan duurt vijf minuten

“Het verschil zit hem erin dat je een volmaakte dag grotendeels zelf moet inrichten, terwijl een geslaagde dag jou inricht. Je verzet je niet.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Waarom heb ik er ooit genoegen mee genomen dat ik zou moeten leven in een onttoverde wereld, een leven van leegheid, sleur, van onzinnige procedures en sociale conventies? Waarin je je moet houden aan ongeschreven regels, zoals dat je hond niet op bed mag slapen, waarin je geluk moet doseren, waarin je altijd binnen de lijntjes moet kleuren en je iedere beslissing tot op het bot moet rationaliseren, ook al kom je keer op keer tot de conclusie dat je er op rationele wijze naast hebt gezeten? Dit is het dichtst bij een openbaring dat je als mens kunt komen: niet de wetenschap dat er een God bestaat, maar de wetenschap dat je het jezelf toestaat te geloven in dingen die je niet kunt toetsen.”
― Lieke Marsman, Op een andere planeet kunnen ze me redden

“Op de wetenschapspagina van de BBC-site lees ik dat je niet kunt dromen als je niet langer dan tien minuten slaapt. Ik slaap zes minuten en droom over Robin.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Waarover men niet kan spreken, daarover maakt men gebaren of barst men in huilen uit.”
― Lieke Marsman, De volgende scan duurt vijf minuten

“Als ik mezelf ervan beschuldig paradoxaal te zijn, zou ik mezelf logischerwijs tegelijkertijd moeten vergeven”
― Lieke Marsman, De eerste letter

“willen dat taal klinkt en klakkend is, een klokkenspel”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Het verschil is een getal dat niet eens deelbaar is door zichzelf. Deelde je het toch, dan kwam het altijd uit op meer dan één. Nee, minder”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Het leven is het waard te leven, maar alleen zolang je omarmt dat alles op losse schroeven staat. Daarmee bedoel ik niet: zolang je je blijft verwonderen of iets anders sentimenteels - ik bedoel het radicaler. Het leven is mooi, maar alleen zolang je iedere dag bereid blijft je ideeën over hoe de wereld in elkaar zit overboord te gooien. Dat betekent niet dat je dat iedere dag hoeft te doen, maar de bereidheid moet er wel iedere dag zijn. Want het is geweldig niet te weten wat je nu eens zal doen.
Alleen zo kun je in overeenstemming leven met het leven zelf, dat iedere dag zelfverzekerd als z'n onzekerheden tentoonspreidt. Of, zoals James schreef in Vormen van religieuze ervaring: 'Voor het leven geldt in de praktijk dat de kans op redding in elk geval voldoende is. Niets is kenmerkender voor de mens dan zijn bereidheid om te leven op een basis van een kans. Edmund Gurney zou zeggen dat het bestaan van die kans het verschil vormt tussen een leven waarvan de grondtoon berusting is, of een leven waarvan de grondtoon hoop is.”
― Lieke Marsman, Op een andere planeet kunnen ze me redden

“Oneindigheid van tijd houdt me overeind nu.
Hoe lang de dag ook leek, het was een snipper.
Hoe kort de dag ook lijkt, er is nog tijd.”
― Lieke Marsman, In mijn mand

“Het is alsof ik op een andere planeet ben. Het lukt me niet meer me te verhouden tot de mensen hier, hun zorgen, hun successen, hun irritaties, hun geluk. Ik ben te ver weg.'
'Bedoel je dat je murw bent geworden?' vraagt ze.
'O nee, ik heb op die andere planeet juist heel veel gevoelens.”
― Lieke Marsman, Op een andere planeet kunnen ze me redden

“nog even
en op Airbnb
verschijnen
de eerste schuilkelders
terwijl het ene
na het andere theater
omvalt
dat we hier later
een serie
van gaan bingen
maar geen toneelstuk
over zullen zien
is inmiddels wel duidelijk”
― Lieke Marsman, In mijn mand

“Vergeet vogels die zingen
Ik wil mijn hond horen drinken”
― Lieke Marsman, In mijn mand

“Want wanneer ik mij
buk om de druiven die gevallen zijn
op te rapen en pijn duwt
mijn gezicht weer eens ineen
als een harmonica
maar ik kijk op en zie de zon
weerkaatst in de nieuwe koelkast
die van jou en mij samen is,
wat betekent pijn dan nog?”
― Lieke Marsman, In mijn mand

“en ik ben ook wel eens pathetisch genoemd
door mannen met verstand van de canon.
Kijk om je heen, door de hele geschiedenis heen
dat verdomde verdoemen en minachten van emoties...
Geen wonder dat we zijn aanbeland
waar we zijn aangestrand.”
― Lieke Marsman, In mijn mand

“Ze zeggen dat depressieve mensen een verstoorde opvatting van tijd hebben: tijd bestaat nauwelijks voor hen, omdat de functie die tijd normaal gesproken heeft verloren is gegaan. Verleden, heden en toekomst hebben niet langer betekenis. Voor niet-depressieve mensen zorgt tijd ervoor dat nare gebeurtenissen voorbijgaan, dat hoop mogelijk is, dat je vol nostalgie kunt terugblikken op een zorgeloze zomer... maar wie depressief is kan de mogelijkheid tot verandering die tijd met zich meebrengt niet goed meer ervaren. In een depressie zijn alle ervaringen op. Er is nog maar één ervaring over: die van het niet-ervaren, een lange weeïge brij van hetzelfde. Als gevolg hiervan wordt het lastig om beslissingen te nemen, omdat je voor het nemen van beslissingen een bepaalde vooruitziende blik nodig hebt: welke voor- of nadelen levert de beslissing je in de toekomst op? Sommige mensen omschrijven het alsof de tijd voor hen stilstaat: ze nemen waar dat de tijd voor de rest van de wereld doorgaat, maar het lijkt alsof zij zelf van de tikkende tijdsperiode uitgesloten zijn. Het ultieme leven in het moment, zou je kunnen zegen. En tevens de reden dat ik leven in het moment háát.”
― Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens

“Genieten van kleine dingen is ook belangrijk' - zeggen de mensen, en hun gezicht maakt alweer een medelijdende grimas. Daarin schuilt de eenzaamheid, denk ik. Niemand kan mijn verdriet voelen, en daarom zullen ze nooit begrijpen dat ik soms gelukkig ben.”
― Lieke Marsman, Op een andere planeet kunnen ze me redden

“het is nu wel evident
dat mensen voor engelen zijn
wat dieren voor mensen zijn”
― Lieke Marsman, In mijn mand