,
Goodreads helps you follow your favorite authors. Be the first to learn about new releases!
Start by following Eduard Limonov.

Eduard Limonov Eduard Limonov > Quotes

 

 (?)
Quotes are added by the Goodreads community and are not verified by Goodreads. (Learn more)
Showing 1-16 of 16
“Many types of people will have to disappear ... Many people will want to join us. Possibly we will conquer the whole world. People will die young but it will be fun. We will burn the corpses of the heroes.”
Edward Limonov
“Holland is precisely a country of lean, fatless two-meters-high vampires. The living ones in Holland are only the buzzed-up-coffee Indonesians, whom they inherited from the possession of Indonesia, islands of exotica and spices. In actual fact Holland is a railroad stage between France and Germany across Belgium, along the boring coast of a gray sea. In Holland 20 million of vampires live behind the protection of a concrete-laid coast”
Eduard Limonov, Другая Россия
“Both David Koresh and Timothy McVeigh fell in the fight for freedom, the right of the Americans to be left alone.”
Eduard Limonov, Другая Россия
“Хладнокровные американцы, умные бля люди, советуют таким, как мы, переменить профессию. Непонятно одно, почему они сами не меняют своих профессий. Бизнесмен, потеряв полсостояния, бросается с 45-го этажа своего оффиса, но не идет работать гардом. Сломаться я и в СССР мог, на хуя сюда было ехать. Все, чего от меня хотела советская власть – чтоб я переменил профессию.”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“А ведь как радостно, бравурно мы въехали в войну на броне бэтээра батальона «Днестр» с молодыми зверюгами в черной форме! Вы когда-нибудь ездили на бэтээре через города, с молодыми зверюгами? Железо оружия пылает на теле. Не ездили? Тогда вы жалкий тип, и только.”
Эдуард Лимонов, Книга воды
“Žinoma, mėgaujuosi ir paprastomis pramogomis. Pavyzdžiui, laukiu pavasario. Nesakau, kad pavasaris yra gerai - laukiu jo kaip puvėsio - juk puvėsiai man prie širdies. Atsivers ir apsinuogins tai, kas prisikaupė per žiemą, - ištekės pūliai, veidai ims byloti patys už save, miestelis taps didžiule judančios mėsos krūva - mėsai būdingas kvapas ir betikslis Brauno judėjimas - taip mokykloje, pustamsiuose chemijos ir fizikos kabinetuose, mane mokė protingi mokytojai žydai - mojuodami kolbomis ir retortomis.”
Eduard Limonov
“Aunque ya no me jode pensar en mi vida anterior, me esfuerzo tanto en olvidarla que creo que al final lo conseguiré. Tienes que ser así, si no uno está siempre en decadencia.”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“Не мог же я сказать ему, что его «Адам и Ева» — это не литературная форма, а форма охуения от западной жизни, в которую он, как и все мы, вступил по приезде сюда.”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“Я, задыхаясь, жру голый на балконе.”
Eduard Limonov
“— Duok Dieve tau laimės, žvėreli, — mąsčiau, — duok laimės visam gyvenimui, neduok Dieve iš pradžių pažinti laimę, o paskui visą likusį laiką gyventi be jos. Pati baisiausia kančia.”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
tags: laimė
“Most of all I hate the rich old ladies. Each one conceals some vileness. Lucky traders of their cunts. They lucked out. I hate them either with or without their puny dogs. And I hate them in the stores too. And when they eat.

Even young women are disgusting when they eat. Usually they're voracious and greedy, especially after a few weeks of having sex with you, when they're certain that you are theirs and they can relax. This is when you see them the way they are. Poor boy, you imagined she was a princess, an angel. She gobbles the pieces of meat like a python, grunts over the brown sauce, wraps her lips in thick red wine, hisses voluptuously with the mixture of pineapple and coconut – she copulates with the food.”
Eduard Limonov
“Я прошел довольно далеко по укатанному отливом песку, глядя в океан, надеясь на что-то, но ничего и никого нужного для моих целей не встретил, только несколько детей и девочек-подростков остановили мое внимание. Но между ними и мной уже лежал непреодолимый мой возраст, моя полная прошлого голова, изрезанные мои руки и все та же грусть. Я вернулся к своим, условно говоря, разумеется, условно.”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“Старики при закатном солнышке — в доме напротив греют спины в креслах. Смотрел-смотрел, и вдруг: «Не хочу! Не хочу! Не хочу!» — взревел. И эти белые чехлы на креслах — как начало конца, тренировка в саван. Fuck you! Кофе, марихуана, гашиш, алкоголь, кокаин, героин — да что угодно, но вздернуться криво и дико, как сумасшедший в петле. Или расслабиться, как куску мяса, растечься, развалиться, загнить, но не быть нормальным, этим спокойным ковыль-ковыль к смерти.
Fuck you! Ебаться, изменять, стрелять из окон, пытать жертв, грабить дворцы, идти с пылающей кровью и налитым кровью хуем по жизни. Неистово! И насиловать гордых женщин.
Retirement Insurance Policy!.. Как же. Рыбку на мелкой речке ловить в Оклахоме, пиво Шлиц-лайт пить, лысый череп вытирая, старую пизду жену-бабушку нюхать.
О нет! Лучше уж одиноким волком, четко видя перед собой в перспективе обрезиненный электрический стул, все же выйдя к ребятам, хрипло крикнуть: «Убивайте! Ибо это и есть жизнь! Всех убивайте! Кто не с нами — тот против нас!»”
Eduard Limonov, Дневник неудачника, или секретная тетрадь
“Там идеология, – здесь коммерческие соображения. Приблизительно так. Но мне-то какая разница, по каким причинам мир не хочет отдать мне то, что принадлежит мне по праву моего рождения и таланта. Мир спокойно отдает это – место я имею в виду, место в жизни и признание – здесь – бизнесмену, там – партийному работнику. А для меня места нет. Что ж ты, мир – еб твою мать! Ну, я терплю-терплю, но когда-то это мне надоест. Раз нет места мне и многим другим, то на хуй такая цивилизация нужна?!”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“Я писатель уже десять лет. Я не виноват, что обоим государствам мой труд не нужен. Я делаю мою работу - где мои деньги? Оба государства пиздят, что они устроены справедливо, но где мои деньги?”
Eduard Limonov, It's Me, Eddie: A Fictional Memoir
“Alle menselijke schepselen hebben zonder uitzondering, net als planten, hun jaren van groei, hun jaren van bloei, en daarna verdrogen ze of, als de bodem te vochtig of te drassig is, verrotten ze.”
Eduard Limonov

All Quotes | Add A Quote
It's Me, Eddie: A Fictional Memoir It's Me, Eddie
2,322 ratings
His Butler's Story (English and Russian Edition) His Butler's Story
230 ratings