Satu Rämö > Quotes

“Sleipnir greikkaði sporið svo að brúnn og þykkur makkinn flaksaðist til og frá. Munnvatn lagaði úr kjaftinum og svört augun glömpuðu af ákefð yfir að halda ferðinni áfram. Haraldur sat á baki sporléttum hestinum og andaði að sér svölu síðsumarsloftinu. Með hægri hendi hélt hann um taum Sleipnis en sú vinstri hélt um taum sem festur var í mél tveggja aukahesta sem Haraldur teymdi við hlið sér. Um mitti hans var bundinn hnífur sem slóst við hægra lærið í takt við tölt hestanna.”
― Satu Rämö, Hildur