Khalid Boudou

“De jeugd is ziek,' zei hij. 'Niet wij, ik de illegaal, maar de jeugd zou moeten ontmaskeren. Zij zouden moeten rebelleren, stampen en slaan op dat masker, maar nee, ze zijn verkocht. De volwassenen hebben ze ingepalmd, ze stoppen zich vol met boekentrucs die wedijver en inhaligheid stimuleren. Het zijn objecten, nummers,' zei De President triest. 'Je wordt geboren, en je wordt meteen ingescand, je krijgt een sofi-nummer, een bankrekeningnummer, meldcode, de maatschappij cijfert je weg nog voor je gaat kruipen. En als je kunt kruipen, word je opgezadeld en geoormerkt door de reclame-industrie.”
― Khalid Boudou, De president

“Er was altijd een vacüum tussen hem en mij, en om dat op te vullen brachten we de grote wereld binnen, kletsten we alleen over politieke zaken. Het Midden-Oosten conflict, over De President, toen was u trouwens nog geen president, over de oliereserves, de brandstofprijzen, het milieu, we ontvouwden de wereld samen en deelden hem in goed en kwaad, wisten precies de schuldige aan te wijzen, maar staken nooit een vinger in het gapende, kokende gat dat tussen ons in zat.”
― Khalid Boudou, De president