Milouska Meulens

“Ik ben bang voor ontmaskering, wanneer onthuld zal worden dat niemand ooit echt van mij gehouden heeft omdat ik niet de persoon ben die men voor zich dacht te hebben. Iedereen zal me doorzien als iemand die niks kon en niks kan en niks zal kunnen. Achter mijn rug om zal gefluisterd worden wanneer mijn ware gezicht aan het licht komt. Op een kwade dag zal ik me niet meer kunnen beheersen, zal ik toegeven aan driften, aan het geweld dat mijn genenpoel dicteert en aan de verleidingen van de duisternis, waarna ik er, te laat voor berouw, bij het laatste oordeel achter kom dat de hemel wel degelijk bestaat, maar dat voor mij de poort gesloten zal blijven.”
― Milouska Meulens, Moederland

“Misschien kon ik door klein te doen, klein te zijn, de vrouw verstoppen die mijn lichaam zonder overleg geworden was. Ik kroop nog verder weg achter de facade van 'niets aan de hand, alles gaat goed', want goede meisjes hebben noch veroorzaken problemen. Dus was ik keurig, zonnig, gehoorzaam, monter, slim, beleefd, uitmuntend, vrolijk, hartelijk.”
― Milouska Meulens, Moederland