Henri Bosco

“... m'emplissait d'un bonheur vivant, d'un vrai bonheur. J'en avais sur la peau, j'en avais dans la chair, j'en avais dans le sang; il descendait jusque dans l'âme. A cet âge-là on est ignorant. Mais je sentais bien que ma joie de vivre était plus grande que mon corps, et je me disais: "Pascalet, c'est l'ange du Bon Dieu qui remue de plaisir en toi. Traite-le bien."
Pascalet ~ "L'enfant et la rivière

Traduction en grecque:
... με γέμιζε με μια ευτυχία ζωντανή, με μια πραγματική ευτυχία. Την αισθανόμουν πάνω στο δέρμα μου, μέσα στη σάρκα μου, μέσα στο αίμα μου · κατέβαινε μέχρι την ψυχή μου. Δεν ήξερα τι είναι η ψυχή. Σε αυτή την ηλικία δε γνωρίζουμε πολλά. Όμως αισθανόμουν έντονα ότι η χαρά του να ζω ήταν μεγαλύτερη από το σώμα μου και έλεγα στον εαυτό μου: "Πασκαλέ, είναι ο άγγελος του Καλού Θεού που κινεί την ευτυχία μέσα σου. Φέρσου της καλά".”
― Henri Bosco, L'enfant et la rivière

“There is nothing like silence to suggest a sense of unlimited space. Sounds lend color to space, and confer a sort of sound body upon it. But absence of sound leaves it quite pure and , in the silence, we are seized with the sensation of something vast and deep and boundless. It took complete hold of me and, for several moments, I was overwhelmed by the grandeur of this shadowy peace.

"It asserted itself like a person.

"This peace had a body. It was caught up in the night, made of night. A real, a motionless body.”
― Henri Bosco, Malicroix