Séchu Sende

“Correu a voz por todo o país de que lles estaban roubando as palabras. Cóntase que, de entre toda a xente da vila, os que mellor protexeron as palabras foron os labregos coas gadañas e as fouciñas, e os mariñeiros, cos coitelos e os arpóns. E que as mulleres máis valentes as escondían nas faldiqueiras ou nas camisas de liño.”
― Séchu Sende

“Era unha lingua tan extremadamente difícil que mesmo había xente que, dada a dificultade e a frustración, acababa emigrando para outros países onde aprender a lingua non fose un problema.”
― Séchu Sende