Garidation’s Comments (group member since Apr 06, 2015)

Garidation’s comments from the Βιβλιοσκώληκες group.

Γεια σας κι απο μενα!
Για το cursed child, θα συμφωνησω με τη vivian, και το παραμικρο ξεροκομματο να πεταγε η Ροουλινγκ θα ετρεχα. Ειμαι σιγουρη οτι το θεατρικο θα ειναι πολυ καλο και ενω δεν με ενθουσιασε και τοοοοσο πολυ το σκριπτ, δεν θα με ακουσει ποτε κανεις να παραπονιεμαι θαρρω :Ρ Σε αλλα ποττερικα νεα, αρχες σεπτεμβρη βγαινουν 3 ακομα βιβλιαρακια (μονο σε ηλεκτρονικη μορφη) που θα δινουν πληροφοριες για τον γενικοτερο wizarding world. Καποια κομματια τους υπαρχουν ηδη στο Pottermore αλλα αν καταλαβα καλα θα εχει και αρκετο νεο υλικο. Επισης, εν οψει της νεας τριλογιας fantastic beasts and where to find them που ξεκιναει τον νοεμβρη, θα βγει ανανεωμενο και εμπλουτισμενο το αντιστοιχο βιβλιο που ειχε κυκλοφορησει και παλιοτερα (μαζι με ανανεωμενες εκδοσεις και των αλλων 2- κουιντιτς ανα τους αιωνες και ιστοριες του μπιντλ του βαρδου).

Για το stranger things τι να πρωτοπω, το ειδα σε δυο μερες, αν και ηταν 80's στην αμερικη, δεδομενου οτι τα πραγματα τοτε ερχοντουσαν στην Ελλαδα με αρκετη καθυστερηση, ηταν σαν να βλεπω κατι απο ελληνικα 90's: dnd (τα περκς του να εχεις μεγαλυτερο αδερφο), πανκιλες (που καλα κρατανε ακομα), οργωμα με ποδηλατα και φαντασια να βαραει κοκκινο. Το 9 του το δινω εγω παντως ωρε παιδια, μονο και μονο για τη νοσταλγια.

Απο διαβασματα τωρα, το καλοκαιρι το εριξα στα αστυνομικα και νουαρ με τα Φιλοσοφικα Εγκληματα του φιλιπ κερρ, το φονιαδες μπατσων του Φρεντερικ Φαζαρντι (εδω να πω kudos στις εκδοσεις των συναδελφων) και εκλεισα με τον ανθρωπο που σκοτωσε τον Ντουρουτι του πεδρο ντε παζ (απο τον δαιμονα του τυπογραφειου). Τωρα ιδεατα θα ηθελα να τελειωσω αυτα που εχω αρχισει ηδη και σερνω καιρο, το Μομπι Ντικ, τον Αρη τον αρχηγο των ατακτων και το Galina petrovna's three legged dog story (το οποιο πηρα μονο και μονο επειδη εχει ηλικιωμενους πρωταγωνιστες και μου φανηκε αρκετα γλυκο).

Αυτα τα "λιγα", tl;dr βερσιον: cursed child αγαπησα, βγαζει κι αλλο πραμα η Ροουλινγκ, stranger things αγαπησα επισης και το to read μου δεν αδειαζει με τιποτα.

Margaret κι εγω τον 3ο Κορμοράνο διαβάζω τώρα και συμφωνώ απόλυτα, κυλάει πολύ στρωτά και ωραία!

Αμέ! Είναι εδώ στο GR ένα γκρουπ που διαβάζουν κλασσικά βιβλία και κάνουν το εξής: τον προηγούμενο μήνα από αυτόν που θα γίνει η ομαδική ανάγνωση κάνουν τα μέλη τις προτάσεις τους και προς το τέλος του μήνα μαζεύουν αυτά που έχουν προταθεί τις περισσότερες φορές με τα οποία και κάνουν poll για να δουν πιο θα διαβάσουν τελικά. Θα μπορούσε να γίνει κάτι σε αυτή τη φιλοσοφία ώστε το βιβλίο που θα διαβάζται κάθε φορά να το θέλουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Η κάτι τέτοιο ;Ρ

Akylina πραγματικά! Πάρα πολύ ωραία γραφή, χιούμορ, ένα σωρό ποπ και κλασσικές αναφορές, από πού να τα πιάσω δεν ξέρω :) Αν και εμένα μου άρεσε και το τέλος αρκετά, καταλαβαίνω απόλυτα όσους απογοητεύτηκαν.

Anastasia χαρά στο κουργιο σου, τον Οδυσσέα τον έχω εδώ και χρόνια στο ράφι αλλά με πιάνει μια κρυάδα κάθε φορά που σκέφτομαι να το πιάσω...

Τα δικά μου αδιάβαστα είναι 3 στη Σουηδία, στην Ελλάδα είναι ένα αμείωτο βουνό γιατί με τόσες προτάσεις που γίνονται εδώ πέρα καταλαβαίνετε...

Αυτόν τον καιρό (αρκετό) διαβάζω το Luminaries της Catton το οποίο όμως λίγο με κούρασε και έκανα ένα διάλειμμα για να ακούσω και τα 13 βιβλία του series of unfortunate events. Πολύ καλά τα περισσότερα μου φάνηκαν. Τα έχει διαβάσει κανείς σας; Σας άρεσαν;

Ωραίος ο Ντικ. Συμφωνώ απόλυτα με αυτο που λες KostasAt, όταν διάβαζα το πρόβατο σκεφτόμουν πώς μπορεί ένα τόσο μικρό βιβλίο να σε βάζει σε ένα κάρο σκέψεις. Και επίσης, από τα βιβλία που όταν το τελείωσα δεν μου έκανε κέφι να πιάσω άμεσα το επόμενο.
Για το man in the high castle τώρα, δεν το έχω διαβάσει ακόμα αλλά είδα τη σειρά η οποία μου άρεσε και πολύ. 10 χορταστικά 50λεπτα επεισόδια!

Χεχεχε, ναι νομίζω ότι ο ξανθός σέρφερ Wil κάπως τη βγάζει την MTVίλα που λες.

Και τώρα που λέτε για το Shannara, έχετε δει τη σειρά;

Ποιά είναι η γνώμη σας για τον Terry Pratchett; Μόνο δύο βιβλία του έχω διαβάσει προσωπικά (και το ένα μαζί με τον Neil Gaiman) αλλά μου φάνηκε πολύ καλό το γράψιμό του.

Καλή χρονιά, με υγεία και πολλά ενδιαφέρονταδιαβάσματα!

Εγώ θα ήθελα να κάνω μια γενίκευση: όσοι άνθρωποι αγαπάνε Χάρι Πότερ είναι μια χαρά άνθρωποι. Όσοι δεν, μπορεί ναι, μπορεί όχι :Ρ

Καλώς ήρθες Γκέλλυ! Κι επειδή αναφέρθηκαν οι Έλληνες συγγραφείς και αυτό που μένεις στο τέλος γοητευμένος απ' το βιβλίο, έχω να πω ότι οι σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο του Ζουργού έκαναν αυτό ακριβώς σε μένα.

Όπως και να έχει, είτε ΥΑ, είτε κλασσικά, είτε πολιτικά πιστεύω πως σε όλα μπορείς να βρεις ποιοτικά διαβάσματα. Οπότε καλές αναγνώσεις!

Αλληγορικό παραμύθι ναι! Είναι μια κότα από αυτές που γεννάνε αυγά για να τα τρώει αυτός που έχει τη φάρμα και όχι από αυτές που κλωσσάνε κοτοπουλάκια. Και ονειρεύεται να μπορούσε να γίνει μάνα-κότα, να μεγαλώσει το κοτοπουλάκι της και να είναι γενικώς ελεύθερη να κάνει τη ζωή της όπως θέλει αυτή. Το βρήκα πολύ γλυκό και συγκινητικό και με το που το διάβασα το έδωσα και στη μητέρα μου να το διαβάσει!

Κι εγώ την ταινία έχω δει μόνο. Ήταν κι αυτή δυνατή οπότε φαντάζομαι και το βιβλίο θα είναι (περιμένω να διαβάσω πως σου φάνηκε στο σεντόνι αυτού του μήνα Θωμά!).

Εγώ παιδιά τώρα διαβάζω τα χίλια φθινόπωρα του Γιάκομπ ντε Ζουτ - του Ντέβιντ Μίτσελ. Δεν έχω διαβάσει ούτε το cloud atlas ούτε κανένα άλλο δικό του. Να πω την αμαρτία μου, είχα δει μια λίστα με τα 10 βιβλία με το ωραιότερο εξώφυλλο και ήταν μέσα σε αυτά (κατάπτιστη, το ξέρω). Πάντως για να δικαιολογηθώ και λίγο το βιβλίο είναι για την Ιαπωνία και πόσο λάθος μπορεί να πάει κανείς με κάτι σχετικό με Ιαπωνία :Ρ Επίσης, στη συγκεκριμένη λίστα υπήρχε και ένα άλλο που αποδείχτηκε πολύ γλυκό, η κότα που ονειρευόταν να πετάξει λεγόταν και ήταν μιας κορεάτισσας ονόματι Sun-Mi Hwang.

Γειά σας κι από μένα! Καλώς ήρθατε :)

Γεια σας κι από μένα!

@stavrogin Το λινκ με τη συνέντευξη λες; Σε μένα δουλεύει ο.Ο

@xara κι εγώ τα είχα παρατήσει και τα δύο αλλά πριν λίγο καιρό τα ξαναέπιασα. Ο Ναρούτο ήταν το πρώτο άνιμε που είδα (και το Bleach το δεύτερο τώρα που το σκέφτομαι) οπότε το έφερα κάπως βαρέως να μην τα χω προχωρήσει καλά.

Preacher λέω να είναι το επόμενο που θα πιάσω αλλά είναι δύσκολο όταν τρέχεις πολλές σειρές μαζί, ειδικά όταν είναι τεράστιες! Lucifer έχω μείνει λίγο πίσω, fables επίσης, από manga το claymore είναι επίσης τεραστίων διαστάσεων... Πόσα να κυνηγήσεις πια;; Και μέσα σ' όλα μου ήρθε τώρα στα γεράματα να ξεκινήσω το one piece... Απ' όσο καταλαβαίνω από αυτή τη μεγάλη τριάδα μάλλον όλοι θα έχουν περάσει!

Στο Γυρίζοντας τον Γαλαξία με Ωτοστόπ έχω διαβάσει μέχρι και το 4ο. Το 5ο περιμένει υπομονετικά και δεν ήξερα καν ότι υπήρχε και 6ο στη σειρά μέχρι που το είδα να το αναφέρει κάποιος εδώ. Το έψαξα λοιπόν λίγο και από ότι είδα δεν έχει πάρει και πολύ καλές κριτικές, μάλλον παίζει ρόλο και το ότι δεν ήταν Adams... Έχει διαβάσει κανείς από εσάς το 6ο βιβλίο λοιπόν; Πώς σας φάνηκε, αξίζει να το διαβάσεις ή να μείνεις στα 5 κλασσικά;

Κωνσταντίνα και Φάντομ Ντακ εννοείται, γενικά με τα παπιά είχα μια πολύ καλή σχέση :) Ωστόσο δεν διάβασα ποτέ το βίος και πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Λες να είναι ώρα μου;

Χαρά, το Λούσιφερ πολύ καλό! Κατά τη γνώμη μου στέκεται ισάξια δίπλα στο Sandman, o Carey έκανε προσεγμένη δουλειά. Τα άλλα 3 που αναφέρεις δεν τα ξέρω. Καλά είναι;

Μιχάλη ποτέ δεν είναι αργά να τα ξαναπιάσεις! Αν δεν έχεις χρόνο να παρακολουθείς τις σειρές που τρέχουν δοκίμασε μήπως η επιστροφη σου γίνει με stand alone τίτλους, όπως π.χ. το Habibi του Craig Thompson. Όπως λέει και ο Θωμάς όμως, είναι τσιμπημένες οι τιμές τους.

Μιας όμως και το αναφέρεις κι εσύ Akylina, υπάρχει και η επιλογή της δανειστικής βιβλιοθήκης Κόμιξ. Έχουν πλέον φτιάξει και το site τους και εύκολα βλέπεις αν σε ενδιαφέρει κάτι από αυτά που έχουν:

http://athenscomicslibrary.gr/comics-...

Κόμιξ! Ποιά είναι η άποψή σας; Θεωρείτε ότι αξίζουν μια θέση στη βιβλιοθήκη σας ή δεν είναι τόσο για εσάς;

Αν και προσωπικά δεν μου αρέσει πολύ ο όρος graphic novel, αντιλάμβάνομαι ότι χρησιμοποιείται γενικά οπότε γι' αυτό και το έβαλα στον τίτλο.

Διαβάζω τα πάντα! Από παπιοιστορίες (μεγάλος έρωτας με τον Χιούι από μικρή) και (αυτο)βιογραφίες (Blankets του Craig Thompson έπος!), noir και crime (Fatale αρκετά καλό noir/horror των Brubaker & Phillips και Blacksad, ο γατοντετέκτιβ των Ισπανών Juan Diaz Canales & Guarnido) fantasy (σαν παράδειγμα δεν θα μπορούσα να φέρω κάτι άλλο πέρα από το Sandman του Neil Gaiman) και manga, πολλά manga παντώς είδους και καιρού για να συντηρείται η αγάπη μου για την Ιαπωνία. Μόνο με τα υπερηρωικά δεν τα έχω πολυβρεί ακόμα αλλά δεν τα έχω αποκλείσει εντελώς.

Είδα ότι δεν υπήρχε κάποιο τέτοιο θέμα και είπα γιατί όχι!

Αναρωτιέμαι αν η λίστα to-read θα πλησιάσει ποτέ την read, βάζω βάζω βάζω και είναι σαν πηγάδα χωρίς πάτο.

Λίνα το βιβλίο του νεκροταφείου είναι όντως κάπως παιδικό αλλά αρκετά συμπαθητική η ιστορία.

Εγώ ρε παιδιά με τρόμου δεν τα πάω ιδιαιτέρως καλά, μου έχουν αρέσει κάποια (ο υφαντόκοσμος του Clive Barker για παράδειγμα είναι από τα αγαπημένα μου) αλλά δεν έχω δοκιμάσει κανένα από αυτά που φοβάσαι να είσαι home alone ή στα σκοτάδια και να διαβάζεις. Προτιμώ τα αρκετά light τύπου the halloween tree του Ray Bradbury.

Από φαντασίας πάντως και επιστημονικής φαντασίας, να 'ναι καλά ο αδερφός μου που διαβάζει κατά αποκλειστικότητα σχεδόν οπότε έχω αποθέματα ακόμα πολλά!

Καλά τα δάση αλλά σαν τη θαλασσίτσα το καλοκαίρι δεν έχει (για μένα)! Ευτυχώς είμαι από μικρό νησί που δεν μαζεύει πολύ κόσμο (ακόμα) και χαίρομαι τις παραλίες χωρίς τον χαμό της Μυκόνου π.χ.!

Για να σχολιάσω και επί του θέματος, τελείωσα το murder on the orient express και ομολογώ πως έπεσα εντελώς έξω στη μαντεψιά του ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ που φαντάζομαι όλοι κάνουν λίγο πολύ.

Για το επόμενο, ενώ είχα προγραμματίσει να πιάσω τον Αναρχικό των δύο κόσμων κατέληξα στο Narrow road to the deep north που μου έφερε ο θείος μου. Αν και πήρε το man booker του '14 είδα αρκετές ουδέτερες ή/και αρνητικές κριτικές εδώ. Θα δείξει!