Thomas’s Comments (group member since Feb 26, 2015)

Thomas’s comments from the Λέσχη του Βιβλίου group.

@Έλλη, βρίσκω το τελευταίο μέρος της ανάρτησής σου υπερβολικά αυστηρό και ίσως θα έλεγα και προσβλητικό. Μία μόνο ώρα να αφιερώνεις την ημέρα στο διάβασμα αμέσως σημαίνει ένα περίπου βιβλίο τη βδομάδα, 50 βιβλία το χρόνο, άντε πες 40. Αυτό τι σημαίνει; ότι ο κόσμος δεν έχει δουλειές; ότι δεν έχει υποχρεώσεις; ότι δεν έχει ζωή; είναι λυπηρό πραγματικά που το σκέφτεσαι αυτό.

Προφανώς έχεις πολύ περιορισμένο χρόνο για να διαβάζεις τόσο λίγα βιβλία και καλά κάνεις, ο καθένας αξιοποιεί τον χρόνο του όπως θέλει (προσωπικά πιστεύω ότι 4 βιβλία το χρόνο δεν σε κάνουν ούτε καν βιβλιόφιλη, απλή αναγνώστρια θα έλεγα). Ίσως χρειάζεται όμως να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου. Αυτό το «Όσοι διαβάζουν πολλά βιβλία ψυχαναγκάζονται/δεν έχουν ζωή/δεν το απολαμβάνουν/δεν διαβάζουν καλά βιβλία» πρέπει να σταματήσει.

Όσο για μένα, πάντα έβλεπα και βλέπω τους αναγνωστικούς στόχους και προκλήσεις απλά ως ένα ακόμη διασκεδαστικό πράγμα που έχει να κάνει με το διάβασμα. Δεν ένιωσα ποτέ πίεση και διαβάζω ό,τι θέλω (βοηθάει το ότι έχω και e-reader). Πάω και σε λέσχη, αλλά πάλι δεν θα πιεστώ να διαβάσω το βιβλίο αν δε θέλω.

Edith Wharton - Τα χρόνια της αθωότητας. Έτσι κι έτσι.

Είστε λίγο απαιδιόδοξοι βρε παιδιά και βλέπετε την κακή πλευρά του νομίσματος. Υπάρχουν αμέτρητοι αξιόλογοι (καταξιωμένοι και ανερχόμενοι) συγγραφείς που ούτε βγάζουν βιβλία κάθε χρόνο, ούτε καταπιέζονται από τους εκδοτικούς για το περιεχόμενό τους.

Οι μόνοι που συνήθως έχουν ετήσια συμβόλαια είναι οι συγγραφείς αστυνομικής ή ροζ λογοτεχνίας, δηλαδή τα ευπώλητα, που είναι ο ευκολότερος τρόπος να βγάλουν χρήματα οι εκδότες. Αυτό δεν τους κάνει απαραίτητα σατανάδες, οι περισσότεροι οίκοι χρησιμοποιούν αυτά τα κέρδη για να στηρίξουν τις υπόλοιπες κυκλοφορίες.

Τα πνευματικά δικαιώματα των βιβλίων λήγουν 50-70 χρόνια μετά το θάνατο το κάθε συγγραφέα. Από κει και πέρα ελευθερώνονται και φαντάζομαι μπορεί να τα προμηθευτεί οποιοσδήποτε (δεν ξέρω από που), γι'αυτό και βλέπεις για παράδειγμα τον μικρό πρίγκιπα να κυκλοφορεί από 20 εκδοτικούς οίκους ταυτόχρονα.

Βρίσκω λίγο παράλογο να θεωρείς ότι πρέπει μετά το θάνατο του συγγραφέα να διατίθενται δωρεάν τα βιβλία του. Δηλαδή αν εγώ γράψω ένα βιβλίο και πεθάνω, τα παιδιά μου να μην πάρουν τίποτα; Ποιος ο λόγος; Εντάξει τα 70 χρόνια είναι λίγο τραβηγμένα, αλλά τα 50 μου φαίνονται λογικά. Ας φάνε τα παιδιά, ας φάνε τα εγγόνια αλλά μέχρι εκεί.

Βρίσκω πολύ ουτοπικό και σουρρεαλιστικό το ποστ σου, Chris. Η τέχνη είναι εργατοώρες, δεν γίνεται να μην αμοίβεται, ούτε να μην γίνεται για τα λεφτά. Εφόσον γράφεις κάτι και ξέρεις ότι θα το πλασάρεις σε εκδοτικούς και θα υπογράψεις συμβόλαιο, είτε είσαι η Δημουλίδου είτε ο Τολστόι, το κάνεις ΚΑΙ για τα λεφτά (κι ας μην είναι ο κύριος λόγος). Μέχρι και οι ζωγράφοι του μεσαίωνα ζωγράφιζαν για να ζήσουν.

Αχ Κωνσταντίνα αυτό το παθαίνω ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Όταν δίνω λεφτά σε χαζομάρες (π.χ. κοκτέιλ, σουβλάκια κτλ) πάντα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να τα είχα επενδύσει σε ένα καλό βιβλίο...

Καλά το 20 ευρώ δεν ισχύει παντού, μπορείς να βρεις πλέον ελληνικά βιβλία με 10-15 ευρώ, αν είναι μικρά τότε ακόμη φθηνότερα.

Για μένα το χειρότερο είναι ότι η φορολογία των ελληνικών e-books είναι υψηλή και έτσι δε συμφέρει να στραφείς προς αυτά, εφόσον γλιτώνεις μόνο 2-3 ευρώ. Άσε που όλοι οι εκδοτικοί πλην Καστανιώτη, τα έχουν προστατευμένα με DRM. Ξεφτίλα.

Giota συμφωνώ μαζί σου. Εγώ πλέον αγοράζω λίγα βιβλία κι αυτά είτε επειδή τα διάβασα και μου άρεσαν πολύ, ή χωρίς να τα έχω διαβάσει για συλλεκτικούς/αισθητικούς λόγους, όταν αποτελούν κάποια σειρά ή συλλογή που έχει όμορφα και ταιριαστά εξώφυλλα.

Έχω ένα ράφι με αποκλειστικά εκδόσεις Μεταίχμιο (τα περισσότερα κερδισμένα), ένα ράφι με αγγλικά hardbacks, ένα με διάφορες βιβλιογραφίες (Νίκος Θέμελης, Τόλκιν, Νταν Μπράουν κτλ) και ένα τελευταίο (στον πάτο) με διάφορα παλιά όπως παιδικά, λυχναράκια Άγκαθα Κρίστι, βιβλία από εφημερίδες κ.ο.κ.

Αν αγόραζα όσα e-books έχω διαβάσει μέχρι τώρα, θα είχα τουλάχιστον ένα ράφι ακόμα γεμάτο με βιβλία (εκ των οποίων το 25% με έχει απογοητεύσει), θα είχε αρχίσει να επικρατεί το χάος και θα είχα τουλάχιστον 400 ευρώ λιγότερα στην τράπεζα.

E-readers για πάντα, λοιπόν!