“កំហុសឆ្គង ៖ ដោយធម្មជាតិរបស់មនុស្សគ្មាននរណាចង់ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ទេ ម្នាក់ៗសុទ្ធតែចង់ធ្វើល្អឲ្យគេគោរពស្រឡាញ់ ឲ្យគេទទួលស្គាល់ ហេតុនេះពេលឃើញបុគ្គលណាម្នាក់ប្រព្រឹត្តខុស យើងគួរតែស្រាវជ្រាវរកដើមហេតុសិនពុំមែនចាំតែចាប់កំហុសនោះទេ ព្រោះការចាំតែចាប់កំហុសវាជារឿងចុងហេតុ ដែលមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានទេ។ យើងអាចកត់សម្គាល់ពីមូលហេតុនៃការប្រព្រឹត្តខុសរបស់មនុស្សមានដូចជា ៖ ១) ភាពអវិជ្ជា ការចេះមិនដល់ ពិចារណាមិនបានស៊ីជម្រៅ ២) សម្ពាធ... មនុស្សខ្លះអាចរងសម្ពាធម្យ៉ាងៗ ដូចជាកង្វះខាតជីវភាព លក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ ដើម្បីរស់រានមានជីវិត ៣) ផលប្រយាជន៍ ការលោភលន់(ទ្រព្យ អំណាច បុណ្យសក្តិ) ៤) ភាពទិដ្ឋិមានះ មានតែអញ ៥) វិកលចរិត។ កំហុសនីមួយៗអាចប្រព្រឹត្តទៅដោយកត្តាមួយឬច្រើនកត្តារួមផ្សំគ្នា។ កំហុសខ្លះមិនសូវជាធ្ងន់ធ្ងរទេបើមិនប៉ះពាល់ដល់អ្នកដទៃ តែកំហុសខ្លះដែលបំពារបំពានផលប្រយាជន៍ឬជីវិតអ្នកដទៃនោះគឺជាវិបត្តិដែលតែងកើតឡើងជាញឹកញាប់ក្នុងសង្គមមនុស្សនិងនៅតែជាបញ្ហាធំរបស់មនុស្ស។ មនុស្សអាចជៀសវាងកំហុសបំពារបំពានបានដោយការហ្វឹកហាត់ចិត្ត និងថ្លឹងថ្លែងរវាងខ្លួនឯងនិងអ្នកដទៃដែលថា "ពេលយើងប្រព្រឹត្តអ្វីមួយទៅលើគេ បើគេប្រព្រឹត្តបែបនោះមកលើយើងតើយីងគិតដូចម្តេច?”