“اما پزشکان به درستی اندرز می‌دهند که بر زخم‌های درمان‌ناپذیر مرهم ننهیم و سنجیده نیست که بخواهم مردم را تکان دهم زیرا دیری است که از هوش رفته‌اند و همین که دیگر از درد خود آگاه نیستند نشان می‌دهد که بیماری‌شان کشنده است. پس بیایید کندوکاو کنیم و ببینیم آیا می‌توان پی برد چگونه این میل کهنه به بندگی چنین ژرف ریشه دوانده است که اکنون دیگر عشق به آزادی چندان هم طبیعی نمی‌نماید.

گفتار در بندگیِ خودخواسته
اتیین دولابوئسی
ترجمه‌ی : لاله قدکپور”