“خیال‌بازی‌های آمیخته با ترسْ غم‌انگیز و در نهایتِ فلاکت یکنواخت است، اسیر سایه‌است، بنده‌ی ذهن است و برده‌ی اولین قطعه‌ابری که ناگهان بر خورشید پرده بکشد و دل راستین اهالی پترزبورگ را که به آفتاب خود عشق می‌ورزند در چنگال اندوه بچلاند.... در اندوه، کجا نقشِ خیال‌انگیزی یافت‌شدنی‌است؟”