“درویش به نزد پادشاهی رفت. پادشاه به او گفت که: ای زاهد! گفت: زاهد تویی! گفت: من چون زاهد باشم که همه دنیا از آن من است؟! گفت: نی! عکس می‌بینی! دنیا و آخرت و ملکت، جمله از آن من است و عالم را من گرفته‌ام. تویی که به لقمه‌ای و خرقه‌ای قانع شده‌ای!”