“Χρόνος, Αυτό το ελικοειδές μονοπάτι μέσω του οποίου διέρχεται η ολική δομή του κόσμου που επαναλαμβάνεται διαφοροποιημένα και γι΄αυτό απροσδιόριστα, δημιουργεί-καταστρέφοντας και καταστρέφει-δημιουργώντας. Αυτό, το αρχέγονο συμβάν της γέννησης και του αφανισμού, στο συγχρονικό-διαχρονικό-πανχρονικό του ξετύλιγμα ως Ένα-Πολλαπλό, ως Όλον-Τίποτα, το αθεμελίωτο και μη αναπαραστάσιμο Αόρατο, μετέχει σ΄όλα και όλα μετέχουν σ΄αυτό, δίχως αυτό να είναι ή να μην είναι, να υπάρχει ή να μην υπάρχει, ούτε αρχικώς, ούτε εντέλει.”