“آنهایی که با ارزش ترین متاع زندگانی را سرسری گرفته اند، فریب خورده اند زیرا آن متاع امری ناملموس است و قابلیت این را ندارد که مورد معاینه قرار گیرد و به همین دلیل بسیار ارزان محسوب می شود در واقع، می توان گفت کاملا بی ارزش محسوب می شود. مردم در اقبال زحمتی که متقبل شده اند یا حمایتشان یا خدمتشان برای دیگری از دریافت حقوق و پاداش بسیار خوشحال می شوند، اما هیچ کس در برابر ارزش زمان، کار نمی کند و چنان آن را مسرفانه به کار می برند که گویی بی ارزش است. اما اگر مرگ همان مردم را تهدید نماید، خواهی دید که به پزشکان خود برای دمی بیشتر لابه می کنند و اگر در معرض مجازات مرگ باشند ایشان را خواهی دید که حاضرند تمام اموال خود را بدهند تا زنده بمانند. این مردم در احساساتشان بسیار متناقض هستند.”