“ممکن است کسی بگوید"چرا تو تفکیک ظریفی بین آن چیزهایی که به صورت مجزا می توان تحمل کرد اما در هنگام اجتماع نه، قائل نمی شوی؟ "در پاسخ به این مردی که تصور می کند مرا با اجتماع مصائب میترساند، می بایست بگویم "اگرتو قدرت آن را داشته باشی که بر هر یک از جنبه های بلا فائق آئی، قدرت غلبه کردن بر تمام آن را نیز داری. زمانی که یک نیکی درذهن مستحکم می شود، ذهن آن را بی کم و کاست به تمام جنبه ها تعمیم می دهد.”