“اما هیچ چیز چون دوستی صمیمی و صادقانه ذهن را شادمان نمی کند. چقدر داشتن دوستانی کهمی خواهند رازهایتان را شنیده و در امان نگاه دارند خوب است، کسانی که کمتر می ترسی که علومی را که برای خود اندوخته ای با ایشان سهیم شوی، افرادی که مصاحبت با ایشان غمهایت را برطرف نماید، افرادی که نصایحشان ذهنت را مزین می کند، کسانی که شادی شان اندوهت را می زداید، اشخاصی که به هنگام دیدن توهلهله می کنند! یقین داشته باش، باید افرادی را برگزینیم که تا آن جا که مقدور است از امیال دور و دراز به دور باشند؛ زیرا این اشخاص موذیانه شرارتها را می پراکنند و کسانی که در مجاورت ایشان قرار دارند از تماس با ایشان متضرر می شوند.”