“1916 साली पहिल्या महायुद्धाच्या दरम्यान इंग्लंडला ‘अ‍ॅसिटोन’ नावाच्या रसायनाची कमतरता मोठ्या प्रमाणावर भासायला लागली. बंदुकीच्या गोळ्यांमध्ये तसंच इतर दारुगोळ्यामध्ये या रसायनाचा वापर मोठ्या प्रमाणावर होत असे. यामुळे फ्रान्समध्ये सुरू असलेली लढाई विजयात बदलायची असेल तर त्यासाठी आपल्याला किमान 30,000 टन अ‍ॅसिटोनची गरज आहे हे इंग्लंडला कळून चुकलं. तेव्हा ब्रिटिश लष्कराशी संबंधित असलेल्या विभागात काम करत असलेल्या भावी पंतप्रधान विन्स्टन चर्चिलनं ही गोष्ट एका भेटीदरम्यान वाईझमनच्या कानांवर घातली. त्यावेळी वाईझमननं तातडीनं प्रयत्न करून अ‍ॅसिटोन तयार करण्याची एक सोपी पद्धत शोधून काढली. त्यामुळे ब्रिटिश लष्करी अधिकार्‍यांच्या मनात वाईझमनविषयी अनुकूल मत तयार झालं. ही संधी आपण गमावता कामा नये असा चंग बांधलेल्या वाईझमनला यामुळे हुरूप चढला आणि या घटनेचा वापर आपण पॅलेस्टिनी भूमीत ज्यू लोकांच्या राष्ट्रनिर्मितीच्या मुद्द्यासाठी करून घेतला पाहिजे याचा त्यानं आपल्या मनाशी निश्‍चय केला.”