“آقای نادری میگوید کاری راجع به
میزان فلاکت و حقارت زندگیهای کارمندی نمیشود کرد، وقتی سی سال هر روز هفته برای کار به یک محل و یک دفتر و یک میز بیای و برگردی و برگردی و تا ابد به همانجا برگردی و در این مدت سه بار خانهات را، دو بار ماشینت را، یک بار زنت را عوض کرده باشی اما همچنان همان محل و دفتر و میز سی سال پیش را هر روز ببینی، خودت نیز به یکی از همان وسایل تغییر پیدا میکنی، تو دیگر انسان نیستی، در بهترین
حالت یک شی و در بدترین حالت یک کارمند هستی”