“«دگا، نقاش مشهور، بارها خاطره‌ای جالب و معنادار از مالارمه برایم نقل می‌کرد. دگا اتفاقی شعرهایی می‌نویسد و از آن‌جا که با مشکلی مواجه می‌شود، همه را دور می‌ریزد. سپس به‌مالارمه می‌گوید: «هنر تو حرفه‌ای جهنمی‌ست، من ذهنم پر از اندیشه است ولی نمی‌توانم به‌آنچه می‌خواهم، شکل دهم.» و پاسخ مالارمه این است: «دگای عزیز! شعر را با اندیشه‌ها نمی‌نویسند، با کلمه‌ها می‌نویسند.»

-پل والری؛ مقاله‌ی «شعر و اندیشه انتزاعی».”