“... هنگامی که معلم به جلو متمایل شد، مادر خود را عقب کشید: «هنگامی که با میزتحریرش سروصدا نمی‌کند، از جایش بلند می‌شود؛ در تمام مدت کلاس!»

مادر تعجب‌زده پرسید: «بلند می‌شود؟ کجا؟!»

معلم با بی‌حوصلگی پاسخ داد: «پشت پنجره.»

مادر در حالی که گیج شده بود پرسید: «چرا پشت پنجره می‌ایستد؟!‍»

معلم تقریبا جیغ زد: «برای این‌که بتواند ارکسترهای خیابانی را به داخل دعوت کند.» ...”