“گفت معشوقی به عاشق کای فتی/تو به غربت دیده ای بس شهرها
پس کدامین شهر ز آن ها خوش تر است؟/گفت: آن شهری که در وی دلبر است
هر کجا باشد شه ما را بساط/هست صحرا، گر بود سم الخیاط
هر کجا که یوسفی باشد چو ماه/ جنت است، ارچه که باشد قعر چاه”