“ឆ្លាតវិជ្ជមាននិងឆ្លាតអវិជ្ជមាន ៖ បុគ្គលខ្លះបង្កើតរបររកស៊ីដោយផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់កូនចៅយ៉ាងយុត្តិធម៌ ពេលរកស៊ីមានបាន កូនចៅក៏ទទួលប្រយោជន៍សមស្រប មានសេចក្តីសុខ បរិស្ថានល្អ កូនចៅកាន់តែខំប្រឹងប្រែងអស់ពីចិត្តក្នុងការអភិវឌ្ឍមុខរបរឲ្យចម្រើនទៅមុខ។
ផ្ទុយទៅវិញ បុគ្គលខ្លះឆ្លាត បង្កើតមុខរបររកស៊ីមានបានតែម្នាក់ឯង ចំណែកកូនចៅមិនបានទទួលផលប្រយោជន៍ដ៏សមស្រប គ្មានសេចក្តីសុខ គ្មានយុត្តិធម៌ មានគម្លាតកាន់តែឆ្ងាយរវាងកូនចៅនិងថៅកែ បរិស្ថានអាប់អួរ កូនចៅត្រូវធ្វើការទាំងបង្ខំចិត្ត ទីបំផុតក៏បញ្ចេញសកម្មភាពបះបោរប្រឆាំង រហូតដល់មានបដិវត្តន៍កើតឡើង ចង់មិនចង់របរនោះនឹងរង្គោះរង្គើឬរលំ ធ្លាក់មកចំណុចសូន្យដដែល។ បើនិយាយឲ្យងាយស្តាប់ ឆ្លាតវិជ្ជមានគឺឆ្លាតរកប្រយោជន៍ឲ្យខ្លួនឯងនិងសមូហភាពព្រមៗគ្នា ឯឆ្លាតអវិជ្ជមានគឺឆ្លាតរកប្រយោជន៍សម្រាប់បុគ្គល ចង់អ្នកដទៃងាប់អីក៏ងាប់ទៅ។ ប្រទេសរីកចម្រើនតែងសម្បូរមនុស្សឆ្លាតវិជ្ជមាន ផ្ទុយពីប្រទេសទន់ខ្សោយដែលសម្បូរមនុស្សឆ្លាតអវិជ្ជមាន ដែលមានចាប់ពីជនសាមញ្ញរហូតដល់ថ្នាក់ដឹកនាំ។”