“از وجود خود در اول پاک شو
آنگه ار خواهی سوی افلاک شو
با دل و جانی به صد وابستگی
کی توانی زین جهان وارستگی؟
تا نگردد خالص از بود ِ نبود
ره کجا یابی به خلاق ودود؟
تا نباشی از دو عالم برکنار
نبودت با روح قدسی هیچ کار
تا نگردد جان ز محنت پای مال
کی دهندش ره به حی ذوالجلال
تا نسوزی در فراق روی یار
کی بود جای تو در دارالقرار؟”