“هر متفکر ژرف اندیش از بد فهمیده شدن بیشتر می‌هراسد تا از بد فهمیده شدن. دومین، شاید غرورش را بیازارد اما نخستین دلش را، حس همدردیش را، حسی را که همواره می‌گوید: «وای، چرا شما خواهان آنید که روزگار بر شما به همان سختی بگذرد که بر من گذشته است؟»”