“دیگر از دست خودش به ستوه آمده بود. دلش میخواست پنجه هایش را به کاسه سر خود فرو کند مغزش را از جا بکند و مثل تکه چربی‌ای زیادی و بیهوده بیرونش بیندازد. میخواست بی مغز و بی خیال توی خیابانها راه برود. میخواست این جور که هست ، نباشد.”